130 δισ. ετησίως… με το good morning!

Γνωρίζετε ότι 1.000.000 περίπου μαθητές και σπουδαστές παρακολουθούν
εξωσχολικά μαθήματα ξένων γλωσσών σε περισσότερα από 7.000 φροντιστήρια;

Γνωρίζετε ότι μόνο π.χ. στην περιοχή του Δήμου Ηλιούπολης λειτουργούν 74
φροντιστήρια ξένων γλωσσών;

Γνωρίζετε ότι πάνω από 200.000 μαθητές κάθε χρόνο, για να πιστοποιήσουν τις
γνώσεις τους στις ξένες γλώσσες, καταφεύγουν σε ξένους οργανισμούς, καθώς δεν
υπάρχει κρατική πιστοποίηση γλωσσομάθειας στη χώρα μας;

Αν δεν τα γνωρίζετε όλα αυτά, μάθετε ότι το 1997 η ελληνική οικογένεια πληρώνει:

* Πάνω από 100 δισ. για δίδακτρα σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών!

* Πάνω από 20 δισ. για φροντιστηριακά βιβλία!

* 6,5 δισ. μόνο για εξέταστρα στο Βρετανικό Συμβούλιο και το Γαλλικό Ινστιτούτο!

Είναι γνωστό ότι η ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας (ιδιωτικά Δημοτικά,
Γυμνάσια και Λύκεια) ποτέ δεν κατόρθωσε να διεκδικήσει από τη δημόσια
εκπαίδευση σημαντικό αριθμό μαθητών.

Αν όμως η φοίτηση σε δημόσιο η ιδιωτικό σχολείο είναι μια μειοψηφική επιλογή
που «οικοδομείται» στο έδαφος της οικονομικής κατάστασης της ελληνικής
οικογένειας και στις θεωρήσεις – αντιλήψεις της για την εκπαίδευση, υπάρχει
μια περίπτωση κατά την οποία ο ιδιωτικός εξωσχολικός εκπαιδευτικός τομέας όχι
μόνο κυριαρχεί, αλλά έχει και κατ’ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να νομιμοποιεί
ή να απορρίπτει συγκεκριμένες γνώσεις που παρέχονται και στο δημόσιο σχολείο.

Αναφερόμαστε, βέβαια, σ’ ένα μοναδικό φαινόμενο:

Την ίδια ώρα που οι ξένες γλώσσες διδάσκονται στη χώρα μας ήδη από την Δ’ τάξη
του Δημοτικού σχολείου, η συντριπτική πλειοψηφία του μαθητικού πληθυσμού
«συνωστίζεται» σε φροντιστήρια, ινστιτούτα και ιδιαίτερα μαθήματα ξένων
γλωσσών και νομιμοποιεί τις γνώσεις της όχι από το ελληνικό Δημόσιο, αλλά από
ξένους οργανισμούς (Βρετανικό Συμβούλιο, Γαλλικό Ινστιτούτο, Ινστιτούτο
Goethe, Ιταλικό Ινστιτούτο, δηλαδή Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, Πανεπιστήμιο
Περούτζια, Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν, Πανεπιστήμιο Σορβόννης, Πανεπιστήμιο Siena,
κ.λπ.), καθώς επίσημος κρατικός τίτλος γλωσσομάθειας δεν υπάρχει.

Αλλά ας δούμε τα ζητήματα με μια σειρά

Σύμφωνα με τον πίνακα 1, κάθε χρόνο παίρνουν μέρος στις εξετάσεις του
Βρετανικού Συμβουλίου πάνω από 150 χιλιάδες νέοι για τα διπλώματα Lower ή
Proficiency!

Το κόστος, μόνο για τη συμμετοχή στις εξετάσεις αυτές, ανέρχεται σε 26.100
δρχ. για το Lower και 30.000 για το Proficiency. Αυτό σημαίνει ότι οι δαπάνες
της ελληνικής οικογένειας το 1996 μόνο για εξέταστρα ανήλθαν στα 4 δισ. 100
εκατ. Και φέτος (1997) αναμένεται να πλησιάσουν τα 5 δισ. Μαζί με τα εξέταστρα
που πληρώνουν οι 51.000 υποψήφιοι για τα πάσης φύσεως γαλλικά διπλώματα, το
ποσόν παίρνει «αστρονομικές» διαστάσεις, αφού φθάνει τα 6,5 δισ.! (Πίνακας 2).

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ

Για να φθάσει κανείς ως υποψήφιος για το πρώτο πιστοποιητικό της Αγγλικής του
Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, το λεγόμενο First Certificate ή Lower, όπως είναι
ευρύτερα γνωστό, απαιτείται παρακολούθηση φροντιστηρίου για 7-8 έτη, ενώ για
το δίπλωμα Cambridge Certificate of Proficiency in English, το γνωστό
Proficiency, περίπου 10 έτη, όσα και για το Γαλλικό δίπλωμα Sorbonne 2, ή το
γερμανικό Oberstufe.

Ας δούμε τώρα το ετήσιο κόστος της ελληνικής οικογένειας που έχει ένα παιδί σε
κάποια τάξη φροντιστηρίου, π.χ. αγγλικής γλώσσας.

Σύμφωνα με τον πίνακα 2, εάν ο μαθητής παρακολουθεί την Α’ τάξη το κόστος
ανέρχεται σε 120.000 περίπου δρχ. ετησίως. Εάν παρακολουθεί τάξη για Lower το
κόστος ανέρχεται στις 250.000 δρχ. ετησίως και 350.000 στην τάξη του. Ακόμη, η
τιμή των βιβλίων για τις αντίστοιχες τάξεις αρχίζει από 13.000 και ξεπερνάει
τις 25.000 (πίνακας 3).

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Σε πρόσφατη έρευνα, σε 450 μαθητές της Ε’ και ΣΤ’ τάξης Δημοτικών Σχολείων του
Αμαρουσίου, των Αμπελοκήπων, της Ηλιούπολης, του Περιστερίου και του Χολαργού,
που πραγματοποιήθηκε από την Έφη Θεοδώρου, προέκυψε ότι από το σύνολο των
μαθητών του δείγματος το 93% των παιδιών παρακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών
σε φροντιστήρια ή ιδιαίτερα!

Και όμως! Η Αγγλική γλώσσα, τα τελευταία χρόνια, διδάσκεται ήδη από την Δ’
τάξη του Δημοτικού Σχολείου, γεγονός που θα έπρεπε, λογικά, να αναστέλλει τη
«συγκέντρωση» του μαθητικού πληθυσμού έξω από τις εισόδους των φροντιστηρίων.

Η ΑΓΓΛΙΚΗ γλώσσα διδάσκεται από την Δ’ τάξη σε 3.100 Δημοτικά σχολεία όλης της
χώρας (σχ. έτος 1996-1997), σε σύνολο 6.850. Η διδασκαλία της συνεχίζεται
μέχρι και την Γ’ τάξη του Λυκείου. Παράλληλα από την Α’ τάξη του Γυμνασίου, σε
μεγάλο αριθμό Γυμνασίων, διδάσκεται και δεύτερη ξένη γλώσσα (Γαλλικά κυρίως),
η διδασκαλία της οποίας συνεχίζεται μέχρι και την Γ’ Λυκείου. Αυτή ακριβώς η
πραγματικότητα και η ανάλυσή της μπορεί να μας προσφέρει το κλειδί που
«ερμηνεύει» την κυριαρχία των ιδιωτικών φορέων στην εκμάθηση των ξένων
γλωσσών, καθώς και την αναγκαστική επιβάρυνση των οικογενειακών
προϋπολογισμών. Ας το δούμε αναλυτικά:

* Το γεγονός ότι τα Αγγλικά διδάσκονται σε λιγότερα από τα μισά Δημοτικά
σχολεία της χώρας δημιουργεί από μόνο του συνθήκες ανισότητας.

* Οι μαθητές εκείνοι που παρακολουθούν ξένες γλώσσες στα σχολεία των αστικών
κέντρων από την Δ’ Δημοτικού έως την Γ’ Λυκείου, συνολικά διδάσκονται 550 ώρες
Αγγλικά και 375 ώρες Γαλλικά. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που αναφέρονται στα
Τεχνικά Δελτία Έργου της Ενέργειας «Ξένες Γλώσσες» του Επιχειρησιακού
Προγράμματος Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης του ΥΠΕΠΘ, ως
οριακό σημείο επαρκούς γνώσης της γλώσσας (του Αγγλικού Lower ή του Γαλλικού
Delf) είναι το ελάχιστο 1.000 ώρες διδασκαλίας.

* Αυτό το έλλειμμα ωρών όχι μόνο αυτοαναιρεί τα όποια θετικά αποτελέσματα της
διδασκαλίας ξένων γλωσσών στα δημόσια σχολεία, αλλά ουσιαστικά δρομολογεί με
αριστοτεχνικό τρόπο την αναγκαστική καταφυγή του μαθητή σε εξωσχολικό ιδιωτικό
φορέα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, το γεγονός ότι ενώ πριν από μια δεκαετία τα
φροντιστήρια ξένων γλωσσών δεν ξεπερνούσαν τις 3.000, σήμερα, μετά την
επέκταση της διδασκαλίας της ξένης γλώσσας από την Δ’ τάξη του Δημοτικού
σχολείου, υπερδιπλασιάστηκαν, ξεπερνώντας τις 7.000!

* Η πλήρης ιδιωτικοποίηση του κόστους εκμάθησης ξένων γλωσσών επιβαρύνει τους
οικογενειακούς προϋπολογισμούς τόσο περισσότερο όσο πιο πολύ αδύναμοι είναι.
Μια οικογένεια, π.χ., με δύο παιδιά που πηγαίνουν σε φροντιστήριο ξένων
γλωσσών αναγκάζεται να καταβάλει την 1η Οκτωβρίου για εγγραφή, βιβλία και
δίδακτρα ενός μηνός από 70.000 έως 100.000 δρχ.!

* Όσοι παρακολουθούν τα εκπαιδευτικά μας πράγματα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι
ιδιωτικές δαπάνες για την εκμάθηση ξένων γλωσσών έχουν προσλάβει τον χαρακτήρα
του ανελαστικού, αφού η προσφυγή στο φροντιστήριο λιπαίνεται από την ανάγκη
επιτυχούς ανταπόκρισης στις ίδιες τις απαιτήσεις της σχολικής διαδικασίας και
στις εξετάσεις της ξένης γλώσσας που πραγματοποιεί το σχολείο. Δεν είναι
μάλιστα καθόλου τυχαία η αυξανόμενη εμφάνιση της ξένης γλώσσας στον κατάλογο
των μαθημάτων που «στοιχειοθετούν» τους απορριπτόμενους μαθητές.

* Η διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο σχολείο κανοναρχείται από το δεδομένο της
παρακολούθησης ξένων γλωσσών έξω από το σχολείο.

Στο πλαίσιο αυτό, ο μαθητής που δεν παρακολουθεί φροντιστήριο, καθώς φαίνεται
να υπολείπεται των άλλων συμμαθητών του στο σχολείο, βαθμολογείται αρνητικά ή
κατατάσσεται στο επίπεδο των αρχαρίων, που δεν είναι παρά ένας μεταμφιεσμένος
στιγματισμός του τμήματος εκείνων των μαθητών «που δεν παίρνουν τα γράμματα»,
των παιδιών της «άγονης γραμμής», καθώς η αδιαφορία ή η τύφλωση στις
κοινωνικές ανισότητες καταδικάζει πολλούς εκπαιδευτικούς να ερμηνεύουν όλες
τις ανισότητες, ιδιαίτερα στα θέματα της σχολικής αποτυχίας, σαν ανισότητες
φυσικών χαρισμάτων.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

ΔΕΚΑΟΚΤΩ στους χίλιους ασθενείς που έχουν υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου
μπορούν να γλιτώσουν τον θάνατο σε περίπτωση που υποβληθούν ­ όσο το δυνατόν
νωρίτερα ­ σε θρομβολυτική αγωγή.

Όταν η θρομβολυτική αγωγή γίνεται την πρώτη κρίσιμη ώρα μετά το έμφραγμα, το
όφελος είναι 35 λιγότεροι θάνατοι ανά 1.000 θεραπευμένους ασθενείς.

Όπως ανακοινώθηκε στη διάρκεια των εργασιών του 18ου Πανελλήνιου Καρδιολογικού
Συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, οι παρενέργειες από τη
θρομβολυτική αγωγή είναι υπαρκτές.

Ο διευθυντής καρδιολογικού ινστιτούτου των ΗΠΑ κ. J. Willerson τόνισε:
πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι οι ευπρόσβλητες αρτηριοσκληρωτικές πλάκες
έχουν μεγαλύτερη θερμοκρασία από την αρτηρία όπου είναι «επικολλημένες», και η
οποία κυμαίνεται από 0,3 έως 3 βαθμούς Κελσίου.