ΑΥΤΟΙ

… πετρέλαια έχουν γίνει ένας ακόμη νευραλγικός τομέας υποδοχής ξένων
ιδιωτικών κεφαλαίων στο νησί. «Σήμερα, είναι εγκατεστημένες εδώ δέκα ξένες
εταιρίες που ψάχνουν για πετρέλαιο ­ δήλωσε στη «Μοντ» ο Ιμπραήμ Φερράδα,
υπουργός Επενδύσεων από το Εξωτερικό. ­ Και οι προοπτικές είναι θετικές».
Θετική είναι η εικόνα και σε άλλους τομείς, κατά τον συνεργάτη του Κάστρο. Οι
συμβάσεις με το ξένο κεφάλαιο και με τις απανταχού πολυεθνικές πληθαίνουν.
«Στα τέλη του ’96 είχαμε ήδη 260 τέτοιες συμβάσεις σε 34 τομείς της
οικονομίας. Εφέτος υπογράφουμε κι άλλες, και μάλιστα με ταχύτερο ρυθμό». Στον
κλάδο των πετρελαίων ξεχωρίζει η αγγλική ανορυκτική βιομηχανία Πρέμιερ. Στον
ενεργειακό τομέα η γαλλική Ελφ Ακιταίν. Ιταλοί, Χιλιανοί και Νοτιοαφρικανοί
ανοίγουν επιχειρήσεις στον τουρισμό, στα τρόφιμα και στις οικοδομές. Μέσα
είναι και οι Ολλανδοί, μέσα και οι Ισπανοί. «Αυτόν τον καιρό μελετάμε 140 νέες
αιτήσεις για επενδύσεις», λέει ο Φ.

… θα είναι η εισδοχή ξένων στην παραγωγή ηλεκτρισμού. «Η νομοθεσία μας
επιτρέπει τις ξένες επενδύσεις παντού εκτός από την εκπαίδευση, την υγεία και
τον στρατό. Τεχνολογία, αγορά, κεφάλαιο, όλα είναι δεκτά, αρκεί να πρόκειται
για έντιμους εταίρους». Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει βρει τη χρυσοτόκο όρνιθα. «Πάνω
από το 50% των επενδύσεων έρχονται από την ΕΕ». Λαμπερή απούσα χώρα από το
μεγάλο παζάρι, οι ΗΠΑ. Παγιδευμένοι στον νόμο Χελμς – Μπάρτον που απαγορεύει
τις επενδύσεις στην Κούβα ­ ορίζοντας αντίποινα και για τους ξένους που
συναλλάσσονται μαζί της ­ οι Αμερικανοί, με σταυρωμένα χέρια, παρακολουθούν
την υφήλιο να σπεύδει να επενδύσει στην Αβάνα. Βέβαια, οι πονηρότεροι
επιχειρηματίες των ΗΠΑ όλο και τρυπώνουν και αυτοί, μέσω Μεξικανών και Καναδών
αχυρανθρώπων. Ας είναι, λέει ο Φιντέλ. Welcome…

… τιμήθηκε δεόντως στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης από δεκάδες εκδότες,
που με μια λαμπρή δεξίωση του εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους. Ο πενηντάρης
Βραζιλιάνος ­ που ξεπέρασε σε πωλήσεις τον Μπόρχες και όλους τους άλλους
Λατινοαμερικάνους συγγραφείς εκτός του Μάρκες ­ πήγε στην Έκθεση για το
«Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός», το νέο του βιβλίο, που ήδη μεταφράζεται
σε πολλές γλώσσες. Στρατευμένος στην αριστερά, πολιτικός εξόριστος κατόπιν,
ξένοιαστος σήμερα κάτοικος της Κοπακαμπάνας, ο δημιουργός του «Αλχημιστή» έχει
βρει τον δρόμο του σ’ ένα κράμα λαϊκού μυστικισμού και συνταγών για επιτυχία
στη ζωή. Η ποίηση πλάι στη θεραπευτική, και όλα μαζί κατ’ ευθείαν στην καρδιά.

… του New Age ­ γράφει η «Ουνιτά» ­ ο Κ. ανακατώνει λίγο Χαλίλ Τζιμπράν,
λίγο Ρον Χάμπαρντ, για να γίνει ο τέλειος εκφραστής, μετά την πτώση και των
ιδεολογιών, αυτού που έμελλε ν’ αποτελέσει το λογοτεχνικό φαινόμενο της
δεκαετίας: του μυθιστορήματος της εσχατολογικής/θρησκευτικής αναζήτησης».
Βέβαια, η χαρά του εκδότη δεν συμπίπτει πάντα με τα αισθήματα του κριτικού.
«Το νέο βιβλίο του Κ. θα αγνοηθεί ίσως από πολλούς κριτικούς, που τον έχουν
ήδη χαρακτηρίσει πρωταθλητή μιας μαζικής υποκουλτούρας μπροστά στην οποία η
αληθινή λογοτεχνία σηκώνει τα χέρια», λέει η εφημερίδα. Αλλά πάλι, ο Κ. δεν
ζητάει δάφνες. «Πιστεύω σε μια παγκόσμια αναρχία ­ δηλώνει. ­ Με Ιντερνέτ και
τηλεόραση. Δεν μοιράζω αλήθειες. Η δική μου αλήθεια άλλωστε μπορεί να
καταπίεζε τους άλλους. Ό,τι παγιώνεται απειλεί».