Διαφωνία για τα Ρίχτερ

Ομαλή χαρακτηρίζουν τη μετασεισμική εξέλιξη στην περιοχή της Νότιας
Πελοποννήσου οι επιστήμονες.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως ο προχθεσινός σεισμός των 5,8 Ρίχτερ ήταν ο κύριος σεισμός, μια
που έχουν ακολουθήσει εκατοντάδες δονήσεις, όλες μικρότερου μεγέθους. Πέντε
από αυτές μέχρι χθες το απόγευμα ήταν από 4,2 ως 4,9 Ρίχτερ, μεγέθη που
χαρακτηρίζονται «φυσιολογικά» για παρόμοια κατάσταση.

Πάντως, ο σεισμός στη συγκεκριμένη περιοχή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έκπληξη,
όπως επισημαίνει ο κ. Ευθύμιος Λέκκας, επίκουρος καθηγητής Γεωλογίας στο
Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Το επίκεντρο βρίσκεται ακριβώς στο τόξο του Αιγαίου, στο
όριο σύγκλισης της ευρασιατικής και αφρικανικής πλάκας. Λόγω της γνωστής
σεισμικότητας της περιοχής και της ανυπαρξίας σεισμών τα τελευταία χρόνια, ο
σεισμός δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Άλλωστε, παρατηρείται μία γενικότερη
έξαρση της σεισμικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο τον τελευταίο καιρό».

Ο ίδιος τονίζει επίσης ότι δεν υπάρχει καμία συσχέτιση μεταξύ των σεισμών έξω
από την Καλαμάτα και αυτών στην Κεντρική Ιταλία. Ένα στοιχείο που ίσως να
προκάλεσε απορίες γύρω από τον προχθεσινό σεισμό ήταν οι διαφορετικές
εκτιμήσεις για το μέγεθός του. Ενώ αρχικά, διαδόθηκε η φήμη ­ χωρίς να υπάρχει
επίσημη διαβεβαίωση ­ ότι ήταν της τάξης των 5,5 Ρίχτερ, αργότερα η επίσημη
ανακοίνωση του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου έκανε λόγο για 5,8 Ρίχτερ. Την ίδια
στιγμή, η Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία έδινε 6,6 Ρίχτερ και οι Ιάπωνες
επιστήμονες 6,1. Σύμφωνα με τον κ. Λέκκα, οι διαφοροποιήσεις αυτές δεν πρέπει
να ξενίζουν, καθώς δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο. «Το μέγεθος ενός σεισμού
αποφασίζεται από μία σειρά διαφορετικών παραγόντων και παραμέτρων, που μπορεί
να εκτιμώνται διαφορετικά από κάθε υπηρεσία. Τα τρία κυριότερα στοιχεία που
λαμβάνονται υπόψη είναι ο χρόνος άφιξης των κυμάτων του σεισμού από το
επίκεντρο στο όργανο μέτρησης, το πλάτος καταγραφής της βελόνας του οργάνου
και η ταχύτητα των κυμάτων. Έτσι, παίζει σημαντικό ρόλο η απόσταση των οργάνων
μέτρησης από το επίκεντρο».