ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

Από τα Μέγαρα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (Αμπελόκηποι) και από κει στο Κολωνάκι.
Για να θυμηθούμε πρόσωπα και γεγονότα που σφράγισαν την περίοδο (1960-1965)
του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια…

ΒΥΖΑΣ,

ο βασιλιάς. Έτσι αποκαλούσαν οι φίλαθλοι στα Μέγαρα την δημοφιλή ποδοσφαιρική
τους ομάδα, που ήταν η ανερχόμενη δύναμη του Πειραιά και των περιχώρων το
1962-1963, όταν αγωνιζόταν και πρωταγωνιστούσε στην Β’ Εθνική. Στη φωτογραφία,
τέσσερα ατού του Βύζαντα στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Από τα αριστερά: Μπέμπης
(πρώην Ολυμπιακού), Λευτέρης Σουρούνης (αδελφός του Τάσου Σουρούνη που
σκοτώθηκε σε δυστύχημα, πρώην χαφ της Προοδευτικής και του Παναθηναϊκού),
Ρωσσίδης (πρώην αρχηγός του Ολυμπιακού και της Εθνικής) και Τάκης Σπετσέρης
(ξεκίνησε από Σπίθα Νικαίας, σταδιοδρόμησε στον Ολυμπιακό, πήγε και στην Προοδευτική).

ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ ΤΖΕΝΤΛΕΜΑΝ:

Ο Κώστας Λινοξυλάκης, αρχηγός του Παναθηναϊκού, απετέλεσε για 18 (!) χρόνια
ξεχωριστή φυσιογνωμία του ελληνικού ποδοσφαίρου (1946-1964). Στη φωτογραφία,
πάνω στο φορείο ο «Λίνος δέχεται τις περιποιήσεις των παραγόντων του
«τριφυλλιού», μετά τον τραυματισμό του από τον πρώην συμπαίκτη του Λάκη
Σοφιανό, που τότε όμως (1959) αγωνιζόταν με τα χρώματα του Παναιγιαλείου.

ΤΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟΠΑΙΔΟ

του Κολωνακίου, που αγάπησε τους μαουνιέρηδες (Ολυμπιακούς) του Πειραιά. Ένας
ευγενής των ελληνικών γηπέδων, ο Σάββας Θεοδωρίδης τον ελεύθερο χρόνο του
περνούσε πάντα διαβάζοντας κλασικούς ή σύγχρονους συγγραφείς. Λάτρης της
κλασικής μουσικής ο Σάββας, έπαιζε στο πιάνο του, όταν δεν είχε προπονήσεις ή
αγώνες κάτω από τα γκολπόστ του Ολυμπιακού, όπου για 11 χρόνια ήταν ο φύλαξ άγγελος.