Οι αλλαγές στην Παιδεία

Σύμφωνους βρίσκουν οι αλλαγές που εξήγγειλε ο υπουργός Παιδείας την κ. Κάλλια
Κωνσταντινοπούλου από το Λαγονήσι, τον κ. Παναγιώτη Τσακρή από τους Αγίους
Αναργύρους και την κ. Άννα Μ. Φωτιάδη από το Μαρούσι.

Από την πλευρά του, ο κ. Β. Καμπυλακάς πιστεύει ότι δεν πρέπει να καταργηθούν
οι εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο.

Παρατηρεί μεταξύ άλλων η κ. Κωνσταντινοπούλου:

«Χρειαζόταν η αλλαγή. Χρειάζονται νέα προγράμματα, αλλαγή της νοοτροπίας στην
Παιδεία, αλλά και άψογη συμπεριφορά έναντι των μαθητών από δασκάλους,
καθηγητές και υπουργείο. Να διορισθούν οι ικανότεροι. Να ελέγχεται το έργο
τους. Να βελτιωθούν τα βιβλία. Να διορίζονται όσοι καθηγητές χρειάζονται και
στην ώρα τους, όχι τον Νοέμβριο και τα Χριστούγεννα. Και ο κάθε καθηγητής στο
μάθημά του να μπορεί να δίνει αληθινή γνώση στα παιδιά.

Θέλω να πω για το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Πιστεύω ότι
πρέπει να γίνει κύριο μάθημα και από ειδικούς καθηγητές.

Πρόπερσι, στην Α’ Λυκείου δίδασκε στην κόρη μου Επαγγελματικό Προσανατολισμό
ο… γυμναστής του σχολείου! Έμπαινε στην τάξη και ρωτούσε:

­ Θέλετε να πούμε τίποτε παιδιά;.

­ Όχι, λέγανε τα παιδιά.

Κι έτσι, καθόταν ο κ. καθηγητής όλη την ώρα και κοίταζε από το παράθυρο,
κάπνιζε και περίμενε να περάσει η ώρα!

Εμείς οι γονείς περιμένουμε πολλά, πρώτα από το υπουργείο και μετά από τους
καθηγητές και τους δασκάλους. Ας πάψουν να είναι απλώς δημόσιοι υπάλληλοι και
ας γίνουν παιδαγωγοί».

* Για τις αντιδράσεις της ΟΛΜΕ στις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του υπουργείου
Παιδείας γράφει ο κ. Π. Τσακρής.

«Δυστυχώς, η αντίδραση ενός ­ υποτίθεται ­ επιστημονικού σωματείου κυμαίνεται
ανάμεσα στις θρηνωδίες για ό,τι, κατά τη γνώμη του, χάνεται και στις κορόνες
για “αγώνα μέχρι θανάτου” και την αναφορά σε “casus belli”. Γίνεται, λοιπόν,
φανερό ότι μόνον εκεί όπου δεν υπάρχει αντιπρόταση σοβαρή και τεκμηριωμένη σε
αυτά που προτείνονται, μόνο εκεί παρουσιάζεται και τέτοια “αντίδραση”. Ένα
επιστημονικό σωματείο οφείλει να έχει προτάσεις για όλα τα μεγάλα ζητήματα της
εκπαίδευσης και να τις προβάλλει. Γιατί υπάρχουν πράγματι, τώρα, θέματα για
συζήτηση, όπως το Σώμα Αξιολογητών, οι εξετάσεις για διορισμό μέσω ΑΣΕΠ, η
τράπεζα ερωτήσεων κ.ά».

* Για τα προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης και τις προτεινόμενες αλλαγές
γράφει η κ. Άννα Φωτιάδη: «Ένα τμήμα των εκπαιδευτικών προσβάλλει με την
αδιαφορία του το λειτούργημα αυτό. Από την ημέρα της εγγραφής σού δίνουν να
καταλάβεις ποια θα είναι η τύχη των παιδιών. Βέβαια, η χρονιά που πέρασε ήταν
μια μεγάλη πρόκληση για όλους, γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς και υπουργείο
Παιδείας. Οι κυρίως χαμένοι όμως ­ και μάλιστα χωρίς καμία ευθύνη τους ­ ήταν
οι μαθητές.

Η μετωπική σύγκρουση είχε, βέβαια, και ένα θετικό σημείο: Επέτρεψε την
ταχύτατη και πλήρη επιβολή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, που ίσως να μην
περνούσε τόσο εύκολα χωρίς τη δίμηνη απεργία που συγκλόνισε μαθητές και
γονείς. Από την πλευρά του εκπαιδευτικού συνδικαλισμού, η μάχη («τιμής» ή
«μετόπισθεν;») μεταφέρεται τώρα στην Α’ Λυκείου και στον νέο θεσμό. Με κάθε
τρόπο προσπαθούν να μπλοκάρουν τα μαθήματα στην τάξη αυτή. Φυσικά, ούτε και
αυτή τη φορά θα τα καταφέρουν».

* Τέλος, ο κ. Β. Καμπυλακάς, σε ανοιχτή επιστολή του προς τον υπουργό
Παιδείας, σημειώνει ότι δεν πρέπει να καταργηθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις στο
Πανεπιστήμιο, αφού αυτές εξασφαλίζουν αξιοκρατία και εγγυώνται την επιτυχία
των ικανών.