Το «φτιασιδωμένο» πρόσωπο της Ομόνοιας

Και γιγαντοοθόνη. Τα μέτρα υγιεινής και καλλωπισμού, ικανοποίησαν πλήρως τους περισσότερους περαστικούς

Οι μπάρες στην είσοδο του σταθμού έχουν ήδη τοποθετηθεί. Οι τοίχοι έχουν
μόλις μπογιατισθεί.

Ο ΚΟΣΜΟΣ περνάει βιαστικά. Κύριο θέμα συζήτησης; «Κοίτα πώς άλλαξε η
Ομόνοια!». Στη γωνία ένα φάντασμα κοπέλας είναι πεσμένο κάτω. Διπλωμένη στα
δύο ψάχνει φλέβα πάνω της να κάνει την ένεση. Μέχρι τα γόνατα τα πόδια της
είναι πρησμένα από τη γάγγραινα. Και ο κόσμος περνάει… Σκοντάφτει, συχνά,
πάνω της. «Αυτή γιατί έμεινε;» παρατηρεί εκνευρισμένα μία κυρία. «Αφού είπαν
ότι καθάρισαν την Ομόνοια»…

Η πρώτη εικόνα μοιάζει διαφορετική από την παλαιά γνώριμη. Τα πατώματα είναι
καθαρισμένα. Οι καταστηματάρχες των καταστημάτων στο υπόγειο του σταθμού της
Ομόνοιας κινούνται ελεύθερα. Από τις επτά το πρωί μέχρι τις δώδεκα τα
μεσάνυχτα, ένας φύλακας ιδιωτικής ασφάλειας φυλάσσει τους χώρους του ΗΣΑΠ, για
λογαριασμό του Οργανισμού. Ο γνωστός βραδινός φύλακας του σταθμού κάνει τις
περιπολίες του κανονικά. Από την ερχόμενη Δευτέρα, οι μπάρες που έχει
τοποθετήσει το ΥΠΕΧΩΔΕ, ώστε να κλείνει η περιοχή του σταθμού μετά το
τελευταίο τρένο, θα τεθούν σε λειτουργία. Όλα καλά και αναμορφωμένα…

Ο κόσμος μοιάζει ανακουφισμένος. Πρόκειται για σταθμό, εξάλλου ­ όλοι
περαστικοί είναι από την Ομόνοια. Επομένως δεν ενοχλούν οι δύο νεαροί ­ ο
αξύριστος μαυρομάλλης με το καρό πουκάμισο και ο νεαρός με το σκισμένο τζιν
παντελόνι και το γηρασμένο πρόσωπο ­ που κατεβαίνουν τις σκάλες κάθε λίγο·
κάθε φορά με νέα «παρέα». Χρήματα και μικρά λευκά πακετάκια ανταλλάσσουν χέρια
μέσα στο πλήθος. Όμως δεν «χτυπάνε ενέσεις» μπροστά στον κόσμο, ούτε
βρίσκονται σωριασμένοι κάτω. Φεύγουν. Πάνε «αλλού». Πού;

«Εδώ πάλι, μετά τα μεσάνυχτα και μέχρι νωρίς το πρωί. Αυτό μέχρι τώρα
τουλάχιστον που δεν λειτουργούν ακόμη οι απομονωτικές μπάρες», απαντάει ο
φύλακας σεκιούριτι, κ. Ανδρέας Αραμπατζής. Μέχρι τότε; «Τουλάχιστον, όχι εδώ!
Όπου θέλουν. Αρκεί να μην μπλέκονται στα πόδια μας», απαντάει ο κ. Ανδρέας
Γεωργόπουλος, ιδιοκτήτης καταστήματος, κάτω, στον σταθμό. Οι περαστικοί
κουνάνε συναινετικά τα κεφάλια τους…

Μία κοπέλα είναι ξαπλωμένη, σχεδόν αναίσθητη, έξω στη στάση του λεωφορείου,
ακριβώς επάνω από τον σταθμό. Μία σύριγγα πέφτει από τα χέρια της. Ακριβώς
απέναντι, έξω από κεντρικό «φαγάδικο» της Ομόνοιας, χιλιάρικα και «πράμα»
αλλάζουν χέρια και εξαθλιωμένοι άνθρωποι περπατάνε τρεμάμενοι προς το
πλησιέστερό τους στενάκι για να σωριαστούν. Δύο αξιωματικοί της «νέας γενιάς»
της Άμεσης Δράσης, της περιοχής Ομονοίας, κάνουν τα αδύνατα δυνατά να
αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

«Φυσικά και δεν καθάρισε η Ομόνοια», λέει ο ένας αξιωματικός, που έχει δεκαετή
παρουσία στον συγκεκριμένο χώρο. «Παλαιότερα ήταν επάνω, γύρω στην πλατεία.
Όταν εντάθηκε ο έλεγχος κατέβηκαν στο υπόγειο. Τώρα πάλι βγήκαν στην
επιφάνεια. Στα στενά, στην πλατεία, παντού. Δεν καθάρισε η Ομόνοια.
Μετατοπίστηκε ελάχιστα απλώς το πρόβλημα. Δεν αντιμετωπίστηκε όμως».