Το δεξί χέρι του γιατρού

Το επάγγελμα της μανικιουρίστ ή του βοηθού ιατρού μπορεί να αποτελούν τη λύση
για τις νέες ή τους νέους που στέκονται αυτή την ώρα στο σταυροδρόμι του
επαγγελματικού προσανατολισμού. Μαζί με εκείνο του ταμία συγκαταλέγονται στα
επαγγέλματα που υπόσχονται άμεση επαγγελματική αποκατάσταση και ικανοποιητικές
αμοιβές σε όποιους επιλέξουν να τα ακολουθήσουν. Μια πεπειραμένη μανικιουρίστ,
μια νεαρή νοσηλεύτρια και μια ταμίας αποκαλύπτουν σήμερα τα θετικά και τα
αρνητικά στοιχεία της δουλειάς τους.
![]() |
![]() |
|
Έβελυν Παλαιοδήμου. «Η ανάγκη της ενημέρωσης παίζει τον ίδιο ρόλο στη δουλειά |
Βρίσκεται στο πλάι του γιατρού. Του δίνει τα εργαλεία που θα χρειαστεί σε μια
μικροεπέμβαση, φροντίζει για την προετοιμασία του ασθενούς, ενημερώνει τους
φακέλους με το ιατρικό ιστορικό και γενικά «είναι το δεξί χέρι του γιατρού».
Γι’ αυτό η Έβελυν Παλαιοδήμου αισθάνεται ιδιαίτερα υπερήφανη.
Η αδελφή της, που εργάζεται ως βοηθός μικροβιολόγος, ήταν ο άνθρωπος
που ίσως την επηρέασε περισσότερο ως προς την απόφαση για τη δική της
επαγγελματική αποκατάσταση. «Έτσι λοιπόν αποφάσισα να πάω σε μια αναγνωρισμένη
από το κράτος σχολή όπου σπούδασα νοσηλευτική, αλλά και βοηθός μικροβιολόγου».
Σήμερα η Έβελυν εργάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, και στα
ιατρεία του Ολυμπιακού Σταδίου.
«Χρειάζεται ν’ αποκτήσεις μια εξειδίκευση γιατί είναι διαφορετικό το
αντικείμενο εργασίας ενός πλαστικού χειρουργού, για παράδειγμα, από αυτό ενός
παιδιάτρου. Όμως, σε κάθε περίπτωση, οι γνώσεις είναι κατ’ αρχήν το
σημαντικότερο εφόδιο. Και η ενημέρωση. Η ανάγκη της ενημέρωσης παίζει τον ίδιο
ρόλο στη δουλειά μας, όπως και σ’ αυτή του γιατρού. Διαβάζεις τη διεθνή
βιβλιογραφία, παρακολουθείς συνέδρια και σεμινάρια».
Η βοηθός ιατρού θα υποδεχθεί τον ασθενή στο ιατρείο. Θα τον προετοιμάσει για
τη θεραπεία και θα τον ενημερώσει για ό,τι προκύψει. «Πολλές φορές επειδή ο
γιατρός είναι απασχολημένος θα χρειαστεί να δώσω κάποιες πληροφορίες στον
ασθενή. Γι’ αυτό πρέπει να είσαι απολύτως σίγουρος γι’ αυτό που κάνεις. Το
βασικότερο είναι να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του ασθενούς, αλλιώς θα υπάρχει
πρόβλημα. Την εμπιστοσύνη τη μεταδίδεις όταν είσαι πραγματικά καταρτισμένος
στη δουλειά σου».
Όταν η δουλειά του βοηθού απαιτεί την παρουσία του στο ιατρείο για
μικροεπεμβάσεις, τότε αποκτά σημαντικό ρόλο. Παρακολουθεί τον γιατρό και τις
κινήσεις του, παρέχοντάς του ό,τι ζητήσει «πριν το ζητήσει». Με ταχύτητα και
ακρίβεια δίνει τα εργαλεία και λειτουργεί πραγματικά ως «δεξί χέρι». Έχει
επίσης την αρμοδιότητα της σωστής αποστείρωσής των εργαλείων και γενικά
ασχολείται με όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που θα αφήσουν τον γιατρό
απερίσπαστο να κάνει τη δουλειά του.
Το επάγγελμα δεν έχει ωράριο, εκτός αν εργάζεσαι σε νοσοκομείο, και οι
αποδοχές ξεκινούν από 130.000 και μπορεί να φτάσουν τις 300.000 δραχμές.
![]() |
![]() |
|
Σταυρούλα Στάικου. «Όσο απαγορευτικοί και αν φαίνονται οι ρυθμοί της δουλειάς, |
ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ την… ταμία ζητεί με έμμεσο πλην σαφή τρόπο η Σταυρούλα
Στάϊκου, ταμίας σε εμπορικό κατάστημα. «Όλα τα παράπονα των πελατών καταλήγουν
στο ταμείο» λέει η Σταυρούλα. «Αυτό από μόνο του βέβαια δεν είναι απαραίτητα
και ό,τι χειρότερο μπορεί να σου τύχει, δυσκολεύει όμως τη δουλειά σου, που
απαιτεί μεγάλη προσοχή».
Η εργασία στο ταμείο γενικά απαιτεί έναν άνθρωπο υπεύθυνο και εχέμυθο. Η
απασχόληση σε ένα κατάστημα όμως επιβάλλει επιπλέον και την ταχύτητα στις
συναλλαγές. «Το μυαλό σου πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση και το σώμα να
ακολουθεί. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να “κτυπάς” τις τιμές και να τοποθετείς τα
πράγματα σε τσάντες, ενώ παράλληλα να έχεις τον νου σου στο μέτρημα των
χρημάτων» εξηγεί η Σταυρούλα.
Ο κίνδυνος λάθους βέβαια πάντα παραμονεύει και όσο καλός και αν είναι κανείς
είναι αδύνατο να το αποφύγει. Γι’ αυτόν τον λόγο ο ταμίας απολαμβάνει ένα
«επίδομα λάθους» ύψους 5% επί του μισθού του.
Ο ταμίας δεν αντιμετωπίζει συνήθως προβλήματα με το ωράριό του. «Η εργασία μας
είναι τις περισσότερες φορές οκτάωρη και η μικρή καθυστέρηση στο τέλος, όταν
πρέπει να παραδώσεις το ποσό που εισέπραξες, δεν σε ενοχλεί ιδιαίτερα» λέει η Σταυρούλα.
«Η ευχάριστη πλευρά της δουλειάς είναι το γεγονός ότι ποτέ δεν πλήττεις. Όσο
απαγορευτικοί και αν φαίνονται οι ρυθμοί, πάντοτε υπάρχει χρόνος για να
ανταλλάξεις μια κουβέντα με τον πελάτη».
![]() |
![]() |
|
Αναστάζια Τζιορντάμις: «Ο επαγγελματισμός, η καλή διάθεση και η ευγένεια |
«ΑΝ ΔΕΝ αγαπάτε το επάγγελμα της μανικιουρίστ, καλύτερα να το ξεχάσετε»,
συμβουλεύει η κ. Αναστάζια Τζιορντάμις τις νέες κοπέλες που σκέπτονται να
ασχοληθούν επαγγελματικά με το μανικιούρ – πεντικιούρ. Και απευθύνεται σε
κοπέλες κυρίως η κ. Τζιορντάμις, γιατί «η περιποίηση των άκρων για αισθητικούς
λόγους αποτελεί ακόμη “γυναικεία υπόθεση””.
Η κ. Αναστάζια, η οποία παρακολούθησε μαθήματα μανικιούρ – πεντικιούρ σε σχολή
της Νέας Υόρκης, όπου και εργάστηκε σχεδόν 25 χρόνια, αποκαλύπτει το μυστικό
της επιτυχίας. «Η επιτυχημένη επαγγελματίας θα πρέπει, εκτός από τις γνώσεις
που θα αποκτήσει στη σχολή, να διαθέτει υπομονή, δεξιοτεχνία στις κινήσεις, να
φροντίζει για την επιμελημένη εμφάνισή της και την καθαριότητα των εργαλείων
που χρησιμοποιεί, αλλά πάνω απ’ όλα να έχει σωστή συμπεριφορά απέναντι στις
πελάτισσες». Η εχεμύθεια αποτελεί ένα πολύ βασικό στοιχείο της μανικιουρίστ,
καθώς πολύ συχνά καλείται να αναλάβει και χρέη… ψυχολόγου. «Πολλές γυναίκες
που επισκέπτονται τα κέντρα αισθητικής και τα κομμωτήρια αναζητούν κυρίως
ακροατή των προβλημάτων τους και όχι τόσο επαγγελματική φροντίδα», λέει η κ.
Τζιορντάμις. «Σε αυτές τις περιπτώσεις, ακούς με προσοχή την πελάτισσα, όταν
νιώσει την ανάγκη να εξομολογηθεί, γεγονός που δεν είναι βέβαια αρνητικό, αφού
γνωρίζεις καλύτερα τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί σου.
Υπάρχουν ασφαλώς και οι πελάτισσες που είναι υπερβολικά απαιτητικές ή
δύστροπες. Η κ. Αναστάζια ποτέ δεν συνάντησε ιδιαίτερα προβλήματα ούτε με
αυτές. «Αν δεν δίνεις δικαιώματα, δεν πρόκειται να δυσαρεστήσεις καμία κυρία.
Γιατί, για παράδειγμα, να μην απολυμάνεις τα εργαλεία μπροστά της και να της
δημιουργηθεί άδικα η αμφιβολία μήπως δεν τηρείς τους κανόνες υγιεινής; Ο
επαγγελματισμός, η καλή διάθεση και η ευγένεια προλαμβάνουν τα παράπονα».



















