Ιστορίες εκπαιδευτικής τρέλας εν όψει του 2000

Το παρακάτω κείμενο επιχειρεί να χαρτογραφήσει μια σειρά από ­ εκ πρώτης όψεως
­ «παράδοξα» χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Πρόκειται, πιθανόν,
για μια σειρά «επεισοδίων» που διαδραματίστηκαν στη διάρκεια του πρώτου
δεκαπενθημέρου λειτουργίας των σχολείων, συνθέτοντας μ’ έναν αντιφατικό ­ ίσως
­ τρόπο το παζλ μιας εκπαίδευσης στην οποία η αναξιοπιστία των πάσης φύσεως
διαχειριστών της αναδεικνύεται σε εγγενές χαρακτηριστικό της.

Το υπουργείο θα κινηθεί ταχύτατα ξεπερνώντας κάθε γραφειοκρατικό
εμπόδιο με στόχο την άμεση αντικατάσταση αυτού του είδους των
αιθουσών. Αισιοδοξούμε ότι το πολύ σε έξι μήνες δεν θα λειτουργεί καμία
τέτοια αίθουσα. Θα ληφθούν άμεσα μέτρα χωρίς να υπολογιστεί το
οικονομικό κόστος, ενώ προτεραιότητα θα δοθεί στις περιοχές όπου
λειτουργούν για χρόνια τέτοιες αίθουσες

Γιάννης Ανθόπουλος (30/1/1997)

Χάρτινα σχολεία. Το προκάτ Γυμνάσιο της Παλλήνης έπεσε τον Ιανουάριο του 1997

ΑΠΟ την κατάρρευση του προκάτ Γυμνασίου της Παλλήνης (Ιανουάριος 1997) και την
«ανακάλυψη» εκατοντάδων προκάτ σχολείων σε όλη τη χώρα έως το κλείσιμο επ’
αόριστον των 70 σχολείων του Μενιδίου (23 Σεπτεμβρίου), εξαιτίας των χρόνιων
ελλειμμάτων στην υποδομή της σχολικής στέγης, έχουν περάσει μόλις 8 μήνες,
αρκετοί, όπως φαίνεται, για δηλώσεις, όχι όμως για αποτελέσματα.

* 1991, Γ. Σουφλιάς (υπουργός Παιδείας): Το 1996 όλα τα σχολεία θα λειτουργούν
μόνο πρωί.

* Φεβρουάριος 1994, Δ. Φατούρος (υπουργός Παιδείας): Το 1997 δεν θα υπάρχει
διπλή βάρδια σε κανένα σχολείο.

* Σεπτέμβριος 1994, Γ. Παπανδρέου (υπουργός Παιδείας): Το 1998 προβλέπεται ότι
όλα τα σχολεία της Αττικής θα λειτουργούν σε πρωινή βάρδια.

* Ιανουάριος 1997, Γ. Ανθόπουλος (υφυπουργός Παιδείας): Σε τέσσερα χρόνια θα
έχει λυθεί συνολικά το πρόβλημα της σχολικής στέγης.

Εξαγγελίες και υποσχέσεις… που δεν μπορούν να φωτίσουν παρά μόνο το
σκοτεινό φόντο των δραματικών κτιριακών ελλείψεων που αναδεικνύει όχι μόνο η
κοινή εμπειρία αλλά και η επίσημη απογραφή σχολικής στέγης που πραγματοποίησε
ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ).

Διευθυντής σχολείου στον Βόλο τιμώρησε με αποβολή έξι μαθητές
γιατί είχαν μακριά μαλλιά

(Εφημερίδες 24/9/97)

Λίγες, μόλις, εκατοντάδες χιλιόμετρα από το υπουργείο Παιδείας, στον Βόλο,
επιστρέφει εφιαλτικά το «όραμα» του σχολείου – στρατώνα, καθώς διευθυντής
Λυκείου ανακαλύπτει μαζί με τα μακριά μαλλιά μερικών μαθητών όλες τις παλιές
λογικές του πειθαρχικού σχολείου.

ΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΧΑΙΡΟΥΝ

Το Ενιαίο Λύκειο στηρίζεται στις γνώσεις και στις δεξιότητες που
αποκτώνται στο σχολείο και καθιστά μη αναγκαία την εξωσχολική
βοήθεια, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα

(Εκπαίδευση 2000: Για μια Παιδεία Ανοικτών Οριζόντων,
ΥΠΕΠΘ, Αύγουστος 1997)

Πριν από λίγες ημέρες, στις 17/9/97, η Έφη Παπαδέα, πρόεδρος της Ομοσπονδίας
Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ), δηλώνει ότι η αναγγελία και μόνο του
νέου συστήματος μετάβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση «αύξησε τις εγγραφές στα φροντιστήρια».

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 21/9/97, φροντιστηριακός οργανισμός του Πειραιά
αναλαμβάνει την ενημέρωση μαθητών και γονέων για τα νέα εκπαιδευτικά μέτρα.
Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιείται εκδήλωση παρουσίασης των αλλαγών στο Λύκειο,
υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, ο οποίος εμφανίζεται στη διαφημιστική αφίσα
της εκδήλωσης ως συνδιοργανωτής – αρωγός της παραπαιδείας.

ΤΟ ΑΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ 2000

Στις αρχές Σεπτεμβρίου φτάνει στα σχολεία ένα έγγραφο (Δ2/16674) με υπογραφή
του υφυπουργού Παιδείας κ. Ιωάννη Ανθόπουλου, που επισημαίνει στις Διευθύνσεις
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ανάμεσα σε άλλα, και τα παρακάτω:

«Η κατάτμηση τάξεων σε τμήματα πρέπει να γίνεται με βάση τα ισχύοντα και με
αιτιολογημένη απόφαση του συλλόγου διδασκόντων» και «… να αποτιμήσετε τις
ανάγκες σας σε πρόσληψη προσωρινών αναπληρωτών στον αναγκαίο αριθμό, με το
δεδομένο ότι οι πιστώσεις για την πρόσληψή τους θα είναι περιορισμένες σε
σχέση με το παρελθόν σχολικό έτος».

Λίγες ημέρες αργότερα (11 Σεπτεμβρίου) σε όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια της
Δωδεκανήσου φτάνει έγγραφο, με την υπογραφή του προϊσταμένου Αναστάσιου
Μαυρόπουλου, στο οποίο τονίζεται: «Με προσωπική φροντίδα και ευθύνη των
διευθυντών των σχολείων να συμπληρωθεί και να μας αποσταλεί άμεσα ο
επισυναπτόμενος πίνακας που αναφέρεται στον αριθμό μαθητών και αριθμό τμημάτων
κατά τάξη και Δέσμη. Η δαπάνη που θα προκληθεί στα Γυμνάσια από τυχόν
διχοτομήσεις τμημάτων που δεν υπερβαίνουν τον προβλεπόμενο από τον νόμο αριθμό
μαθητών θα καταλογισθεί στους διευθυντές των σχολείων».

Με άλλα λόγια, 35άρια τμήματα και καλή υποεκπαίδευση 2000!

Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος της ΟΚΕ Παιδείας της Ν.Δ. Β.
Κοντογιαννόπουλος με δηλώσεις του στον Τύπο κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «η
προχειρότητα και ανεπάρκεια έχει οδηγήσει το εκπαιδευτικό σύστημα σε πλήρη
οργανωτική αφασία», προειδοποιεί για «τις αρνητικές συνέπειες» και προβάλλει
το πρόγραμμα του κόμματός του ως τη μόνη λύση «για την ποιοτική αναβάθμιση του
εκπαιδευτικού μας συστήματος».

Αυτά, βεβαίως, για τον Τύπο και την «κοινή γνώμη».

Γιατί όποιος διαβάσει την ομιλία του πρώην υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης
της Ν.Δ. στη συζήτηση του νομοσχεδίου, στις 27 και 28 Αυγούστου στη Βουλή, θα
διαπιστώσει την πλήρη συμφωνία του με τις ρυθμίσεις Αρσένη.

Βασίλης Κοντογιαννόπουλος: «Εμποδίσατε πριν από 7 χρόνια τη θεσμοθέτηση αυτών
των θεσμών που σήμερα έρχεστε με πανηγυρικό τρόπο και με επιχειρήματα απολύτως
ταυτόσημα με τα δικά μας να θεσμοθετήσετε»… «Κυρία πρόεδρε, κυρίες και
κύριοι συνάδελφοι, εκφράζω και την προσωπική μου ικανοποίηση, γιατί από κοινού
κυβέρνηση και αντιπολίτευση αποφασίζουν τον ενταφιασμό της επετηρίδας. Η
επετηρίδα αποτελεί τον σημαντικότερο ανασταλτικό παράγοντα και ακριβώς η
επετηρίδα είναι εκείνη που εξαιτίας αυτής της διαδικασίας, σήμερα, η Παιδεία
βρίσκεται στο κατάντημα που βρίσκεται… Σχετικά με το Σώμα των Αξιολογητών
συμφωνώ. Σχετικά με το πιστοποιητικό επάρκειας συμφωνώ επίσης…».