30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Καισαριανή το 1948

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στον ποιητή

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Την ευπιστία των παιδιών

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τη μνήμη του

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Οποιαδήποτε εκτός από τη δική του

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ: Στην Κούβα

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Την αποστειρωμένη τελειότητα.

ΔΗΛΩΝΕΙ: Ατελής

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Φιντέλ Κάστρο

Το έργο του «Πρόγονοι του Μέλλοντος» παρουσίασε την Κυριακή στο Ηρώδειο ο
συνθέτης Γιώργος Τσαγγάρης, διευθυντής του Γ’ Προγράμματος της Ελληνικής
Ραδιοφωνίας. Ολοκληρώθηκαν στο μεταξύ στο χώρο της Μονής Δαφνίου οι εκδηλώσεις
πολιτισμού από το Τρίτο.

ΕΡ.: Τι είναι για σας το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας;

ΑΠ.: Ακριβό πνευματικό κύτταρο.

ΕΡ.: Πώς νιώθετε ως υπεύθυνος σε έναν τέτοιο χώρο;

ΑΠ.: Χαρά, ίλιγγο, ευθύνη και κούραση.

ΕΡ.: Οι καινοτομίες σας πού στηρίζονται;

ΑΠ.: Στην επίγνωση ότι τίποτα δεν είναι καινούργιο, αλλά όλα τα ζωντανεύει η πίστη.

ΕΡ.: Αυτά που δρομολογήσατε τα τρία τελευταία χρόνια με το Τρίτο Πρόγραμμα, τα
είχατε σκεφθεί πολύ πριν;

ΑΠ.: Λειτουργούσαν μέσα μου ως ανάγκες εκ του περιβάλλοντος ζόφου.

ΕΡ.: Οι ακροατές του σταθμού πώς αντιδρούν στις ζωντανές εκδηλώσεις που οργανώνετε;

ΑΠ.: Υπέροχα, μαζικά, με σεβασμό και με βαθύ αίσθημα φιλότητας.

ΕΡ.: Οι απευθείας μεταδόσεις από κορυφαία μουσικά κέντρα του εξωτερικού;

ΑΠ.: Χαρά του νου και της ψυχής, ποιητική χρήση της τεχνολογίας.

ΕΡ.: Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν στο ίδιο πρόγραμμα (Το Τρίτο) Μπαχ και ρεμπέτικο;

ΑΠ.: Ο πολιτισμός είναι πανανθρώπινος και ως εκ τούτου αδιαίρετος.

ΕΡ.: Οι εκδηλώσεις στη Μονή Δαφνίου;

ΑΠ.: Συγκίνηση από τη μουσικοποιητική λαϊκή παράδοση και οίστρος από τα έργα
που ανέθεσε το Τρίτο σε σημαντικότατους Έλληνες συνθέτες.

ΕΡ.: Και το κοντσέρτο στο Ηρώδειο;

ΑΠ.: Η πίστη μου σε μέλλοντα κόσμο, γεννημένο από την ποιητική προφητεία.

ΕΡ.: Νιώθετε πλέον δικαιωμένος;

ΑΠ.: Όσο περισσότερο εργαζόμουν για τους «Προγόνους του Μέλλοντος» τόσο
βαθύτερα αισθανόμουν αδύναμος.

ΕΡ.: Γιατί έδωσες αυτό τον τίτλο στο κοντσέρτο;

ΑΠ.: Γεννήτορες είναι οι ποιητές (και δεν εννοώ μόνο αυτούς που γράφουν ποιήματα).

ΕΡ.: Διόνυσος;

ΑΠ.: Η ασύγκριτη αναρχία που οδηγεί στο ασύγκριτο μέτρο.

ΕΡ.: Ορφέας;

ΑΠ.: Πανανθρώπινος Λόγος.

ΕΡ.: Σικελιανός;

ΑΠ.: Μέγας Άγνωστος.

ΕΡ.: Ελύτης;

ΑΠ.: Μέγας Άγνωστος.

ΕΡ.: Λειβαδίτης;

ΑΠ.: Μέγας Άγνωστος.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Οι ποιητές δεν γνωρίζονται εξ αποστηθίσεως.

ΕΡ.: Δηλαδή πώς γνωρίζονται;

ΑΠ.: Με ταπεινότητα και αφοσίωση.

ΕΡ.: Ο Θεοδωράκης;

ΑΠ.: Ραψωδός της εφηβείας μου.

ΕΡ.: Ο Χατζιδάκις;

ΑΠ.: Ποιητής!

ΕΡ.: Μάνος Λοΐζος;

ΑΠ.: Υπέροχη πηγούλα τραγουδιών.

ΕΡ.: Και ο Νίκος Σκαλκώτας;

ΑΠ.: Μέγας και θαυμαστά τα έργα του.

ΕΡ.: Τι είναι για σας ένα κοντσέρτο;

ΑΠ.: Διαδήλωση ανθρωπιστικών αξιών.

ΕΡ.: Η μουσική τέχνη στηρίζει αυτές τις αξίες;

ΑΠ.: Αποτελεί μέρος τους.

ΕΡ.: Αρχαίος Ολυμπισμός και Αρχαία Τέχνη;

ΑΠ.: Ομοούσιον.

ΕΡ.: Σύγχρονος Ολυμπισμός και Σύγχρονη Τέχνη;

ΑΠ.:… και στην κορυφή κανέλλα.

ΕΡ.: Μετά το Ηρώδειο τι;

ΑΠ.: Απολογισμός λαθών.

ΕΡ.: Δηλαδή αυστηρή αυτοκριτική;

ΑΠ.: Στοιχειώδης.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από προηγούμενα κοντσέρτα σας;

ΑΠ.: Τον ίλιγγο, δευτερόλεπτα πριν από τον πρώτο ήχο.