30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Είμαι κοινωνικός μαχητής

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Για να γράψει το βιβλίο: «Κνωσόντας την αλήθεια ­ Το
Κρητικό μανιφέστο».

ΕΛΠΙΖΕΙ: Δεν καπνίζει όπια. Δεν ελπίζει, δεν πιστεύει, ζει από περιέργεια.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τη Διαλεκτική.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ: Την αγωνία και την ηλεκτρονική του ατζέντα.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Όλα, εκτός από τα σκυλάδικα.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ: Εκεί όπου ταξίδεψαν τα καράβια της Κνωσού.
Δηλαδή παντού.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Την Τανσού Τσιλέρ.

Αν η ζωή τραβάει την ανηφόρα, όπως αναφέρει ο Γιάννης Ρίτσος στην «Αγρύπνια»,
ο Μανώλης Ρασούλης ανεβαίνει απόψε την ανηφόρα του Λυκαβηττού. Με φορτίο βαρύ
έργα και τραγούδια που σφράγισαν κάποια δύσκολα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Ιδιόρρυθμος ως άνθρωπος, ιδιότυπος ως καλλιτέχνης ο Ρασούλης, ανέτρεψε πολλά
καθιερωμένα στον κόσμο και τον χώρα του ελληνικού τραγουδιού. Εκτός από τη
μεγάλη εκδήλωση στον Λυκαβηττό, ο Ρασούλης ετοιμάζει νέες δισκογραφικές
εργασίες. Με τη Γλυκερία, τη Ναταλί Ρασούλη και τον Ανδρέα Καρακότα.

ΕΡ.: Ο Λυκαβηττός σού ξυπνά αναμνήσεις;

ΑΠ.: Στους πρόποδες του λόφου έμεινα τέσσερα χρόνια. Εκεί έγραψα «Γύφτικα»,
«Δήθεν», «Χαρούλα» και έφαγα… 6.000 τυρόπιτες στο «Έβερεστ».

ΕΡ.: Σίσσες Ρεθύμνου και Υεμένη. Τι κοινό υπάρχει για σένα;

ΑΠ.: Δυναστεία Ρασούλη στην πρώτη, δυναστεία Ρασούλη στη δεύτερη. Σοβαρολογώ.

ΕΡ.: Σπούδασες κινηματογράφο, σε κέρδισε το τραγούδι. Γιατί;

ΑΠ.: Για να μη γίνω Φελίνι…

ΕΡ.: Χατζιδάκις, Θεοδωράκης και μετά τι;

ΑΠ.: Η θεωρία του χάους. Και φυσικά ο Ευτύχης Δυστυχίδης.

ΕΡ.: Βαμβακάρης ή Τσιτσάνης;

ΑΠ.: Ο πρώτος ην το μάρμαρο, ο δεύτερος η ιδέα. Κι ο τρίτος ο καλύτερος ο απών Φειδίας.

ΕΡ.: «Μες στη μικρή αγκάλη σου» (πρώτο σου τραγούδι) τι κρυβόταν;

ΑΠ.: Η Ρόζα, η Ζολί, η Σοφία, η Ανατολή, η Μάγδα το Τριτζιρίνι, η Κοιμωμένη
του Χαλεπά, η Αφροδίτη της Μήλου…

ΕΡ.: Τι τραγουδούσες με τον Λοΐζο στην Πλάκα;

ΑΠ.: Το τραγούδι των μελισσών. Η Πλάκα ήταν Κυψέλη τότε.

ΕΡ.: Τι θυμάσαι από την Πρέβελη και τα Μάταλα;

ΑΠ.: Τη νεολαία όλου του κόσμου. Γύρω μου. Και μέσα μου.

ΕΡ.: Οι «Νταλίκες», ο πρώτος σου μεγάλος σταθμός;

ΑΠ.: Το πιο ζόρικο διόδιο!

ΕΡ.: Και «Η εκδίκηση της γυφτιάς»;

ΑΠ.: Ακούω πως τυπώνεται στην Ινδοκίνα. Η γυφτιά δεν έχει σύνορα, γι’ αυτό δεν εκδικείται.

ΕΡ.: Πώς σ’ έπιασε αυτός ο οίστρος εμπνεύσεων, σε μια διετία; «Δήθεν»,
«Κυβερνήσεις», «Χαρούλα», «Παίξε Χρήστο»;

ΑΠ.: Πιάσαμε το κατεστημένο στον ύπνο. Ήταν μια επαναστατική πράξη.

ΕΡ.: Τι νιώθεις για το «Πολυτεχνείο των αισθήσεων» (Μέσα στο πλήθος;).

ΑΠ.: Το έπος του ενός. Μανόλοι.

ΕΡ.: Γιατί «Όλοι δικοί μας είμαστε»;

ΑΠ.: Όλοι θέλουμε ν’ αγαπήσουμε και ν’ αγαπηθούμε.

ΕΡ.: Η διαφορά ανάμεσα στον «Διπλά σακατεμένο πειρατή» και τον Κούδα;

ΑΠ.: Ο πρώτος δεν έχει πόδια κι είναι γλεντζές. Ο δεύτερος ευτυχής μες στον μύθο.

ΕΡ.: ΟΦΗ και ΠΑΟΚ. Υπάρχει κάτι κοινό;

ΑΠ.: Η θύρα 4. Το ασπρόμαυρο πάθος.

ΕΡ.: Σε εμπνέει το άσπρο – μαύρο;

ΑΠ.: Σαν εισπνοή – εκπνοή. Στο γκρι σού κόβεται η ανάσα. Βλέπε γκρίζους λύκους.

ΕΡ.: Θυμάσαι τον Πέτρο Βουζουνεράκη;

ΑΠ.: Ο Κούδας της Κρήτης. Έπαιξε και στον ΠΑΟΚ. Τελεφερίκ Μακεδονία – Κρήτη.

ΕΡ.: Βλέπεις κάποια ομάδα στον επόμενο γύρο;

ΑΠ.: Μόνο τον ΟΦΗ.

ΕΡ.: Τι θα κάνεις για την Ολυμπιάδα του 2004;

ΑΠ.: Θα ειδοποιήσω τον Σημίτη όταν ξανακαλέσει Ολυμπιονίκες να μη δείχνουν τα
κανάλια Έλληνες να σκοτώνουν Πέρσες.

ΕΡ.: Το ελληνικό τραγούδι αυτή τη στιγμή;

ΑΠ.: Ο Περίδης ανοίγει Τρύπες με τα Ξύλινα Σπαθιά, του Μάλαμα, ενώ τον τρώει ο
Σκουλάς με τα 69 κεφάλια.

ΕΡ.: Ποιους συναδέλφους σου αγαπάς και θαυμάζεις;

ΑΠ.: Όλους, εκτός από έναν, τον οποίο σιχαίνομαι.

ΕΡ.: Τα τραγούδια σου έχουν σαρκασμό και αυτοσαρκασμό. Πώς γίνεται αυτό;

ΑΠ.: Δεν είμαι ούτε χειρότερος ούτε καλύτερος από κανένα.

ΕΡ.: Δηλαδή, τι είναι ο Ρασούλης για το τραγούδι;

ΑΠ.: Κοινωνικός μαχητής.

ΕΡ.: Είναι διασκεδαστικά τα τραγούδια σου;

ΑΠ.: Συγκίνηση μεν, συνείδηση δε.

ΕΡ.: Και τώρα τι γίνεται με τον Άκη Πάνου;

ΑΠ.: Άκης Πάνου, Άκης Κάτου, τρεις και το λουρί της μάνας. Λάθος στόχος. Μια
άστοχη στιγμή.

ΕΡ.: Για το θέμα της Κύπρου;

ΑΠ.: Οι S-300 των Θερμοπυλών αγκυροβόλησαν σε λάθος μεγαλοϊδεατισμό.

ΕΡ.: Ποιο τραγούδι σου σε αντιπροσωπεύει;

ΑΠ.: Κάηκε το Σέιχ – Σου από τις αμαρτίες σου.