Πολλές ευθύνες

Ο Αντώνης Τσακιρόπουλος και οι υπόλοιποι διεθνείς δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ολλανδίας

ΝΤΕΝ ΜΠΟΣ

Η ΕΙΚΟΝΑ που παρουσιάζει η Εθνική μας ομάδα βόλεϊ ανδρών σε αυτό το 20ό
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είναι ίσως η χειρότερη ύστερα από εκείνη στο Ευρωβόλεϊ
’91 της Γερμανίας, αλλά θα πρέπει κάποτε να καταλάβουν όλοι στον χώρο του
βόλεϊ ότι δεν υπάρχει μόνο «καλή ελληνική ομάδα» στις αποτυχίες αλλά και
καλύτεροι αντίπαλοι.

Ίσως και καλύτερα προετοιμασμένοι, αφού αυτή τη φορά η ομάδα μας ήλθε με μύρια
όσα προβλήματα στην Ολλανδία, είτε λόγω στράτευσης βασικών παικτών είτε λόγω
τραυματισμού άλλων. Αυτά όλα βέβαια δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως
δικαιολογίες για το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας, το οποίο είναι κατώτερο και
των δυνατοτήτων που είχε με δεδομένη την ύπαρξη προβλημάτων.

Πρέπει κάποτε να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες παίκτες ότι η Εθνική ομάδα είναι
ένας θεσμός που δεν αφήνει περιθώρια για έλλειψη ευψυχίας, τουλάχιστον. Όμως
και ως επαγγελματίες αθλητές οφείλουν ο καθένας στον εαυτό του και στο σύνολο
να βρουν τον τρόπο να αντέξουν στο ψυχολογικό βάρος των αγώνων και όχι να το
επικαλούνται ως αιτία της κακής απόδοσης και του αρνητικού αποτελέσματος.

Γενικά η εικόνα της Εθνικής μας ομάδας βόλεϊ στους τρεις αγώνες που έδωσε στο
«Μάσπορτς» του Ντεν Μπος ήταν σαφώς κατώτερη των υπόλοιπων πέντε και αυτό
βέβαια δεν έγινε τυχαία ούτε ήταν εύκολο να αποφευχθεί με κάποιες τυχόν
«μαγικές» κινήσεις του Στέλιου Καζάζη ή απρόσμενες εξάρσεις δυο τριών
ταλαντούχων παικτών.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τις ευθύνες παικτών και προπονητή μεγάλο κομμάτι
της νέας αποτυχίας θα πρέπει να το χρεωθεί η Ομοσπονδία (ΕΟΠΕ) και ο πρόεδρός
της Θανάσης Μπελιγράτης. Ο κ. Μπελιγράτης μετά την απομάκρυνση του Κουβανού
Χιλμπέρτο Χερέρα τον Ιούνιο του 1996 άφησε την Εθνική ομάδα χωρίς προπονητή
επί οκτώ μήνες, γεγονός που την υποβίβασε ως θεσμό και ανέκοψε τη σταθερή
πορεία που είχε στην τριετία Χερέρα, με εξαίρεση την αποτυχία πρόκρισης στην
Ολυμπιάδα ’96

Επιπλέον, με την προτροπή (ή την ανοχή σε συλλογικά συμφέροντα) της
Ομοσπονδίας στρατεύθηκαν οι Σαμαράς, Γκιούρδας, Κυριαζής, Χατζηαντωνίου σε
περίοδο «υψηλού κινδύνου» για απουσίες από την προετοιμασία της Εθνικής. Και
τελικά η Ομοσπονδία αποδείχθηκε ανίκανη να ανατρέψει κάποια δεδομένα του
Στρατού και να είναι έγκαιρα οι παίκτες στη διάθεση του Στέλιου Καζάζη. Σαν να
μη έφτανε αυτό, απουσίασαν άλλοι δύο χρήσιμοι παίκτες (Μπάεφ, Χριστοφιδέλης)
επειδή κρίθηκε εθνική υπόθεση να μετάσχουν με την Εθνική Εφήβων στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα του Μπαχρέιν.

Υπάρχει όμως και ένα κλίμα εξωαγωνιστικό στην Εθνική ομάδα το οποίο δεν βοηθεί
στη καλή λειτουργία της ομάδας. Η Εθνική δεν είναι ομάδα κάποιας ποδοσφαιρικής
ΠΑΕ για να μπλέκονται οι παράγοντες τόσο συχνά στη δουλειά του προπονητή και
να σχολιάζουν κάθε επιλογή του.

Όσο για τις υπόλοιπες ομάδες που έχουμε δει στον Β’ όμιλο του Ντεν Μπος, η
Ρωσία που εντυπωσίασε με το 3-0 επί της Γιουγκοσλαβίας γνώρισε δύο ήττες από
τις θεωρητικά κατώτερες Σλοβακία, Γερμανία, η Ιταλία του Μπεμπέτο φάνηκε
κατώτερη εκείνης του Βελάσκο που ξέραμε, η Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε άσχημα αλλά
βρήκε τον καλό ρυθμό, ενώ η Σλοβακία και η Γερμανία αποδεικνύονται ευχάριστες εκπλήξεις.