[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟΤΕ, ΠΡΙΝ 17-18 χρόνια, ήταν μαζί… Η παρέα τους ήταν γνωστή στον οικολογικό
χώρο, αφού εκπροσωπούσαν την τάση που ήθελε τους οικολόγους και ειδικούς με
επιχειρήματα βασιζόμενα περισσότερο στην επιστημονική γνώση και λιγότερο στο συναίσθημα.

Η παρέα κατάφερνε ήδη από τότε και μέχρι πριν από πέντε χρόνια να επιζεί σε
όλες τις αντίξοες συνθήκες. Άντεξε στον πόλεμο των άλλων ειδικών ­ κυρίως από
τον πανεπιστημιακό χώρο. Άντεξε στον πόλεμο του γραφειοκρατικού κατεστημένου
στα υπουργεία, άντεξε ακόμη και στην καχυποψία, πολλές φορές και τη λοιδορία
μερικών εφημερίδων. Και πάνω απ’ όλα, αυτή η παρέα του Οικολογία και
Περιβάλλον έμεινε ενωμένη ακόμη κι όταν αναγκάστηκε να προχωρήσει μόνη της
μέσα από το περιοδικό «Νέα Οικολογία».

Μετά τη λεγόμενη άνοιξη του χώρου, με την οικολόγο βουλευτή, η γκρίνια και οι
αλληλοκατηγορίες δεν πολυάγγιξαν την παρέα…

Πιστοί στις αρχές τής επιστημονικής οικολογίας, κατάφεραν να παραμείνουν το
σταθερό σημείο αναφοράς για πολλούς «άστεγους».

Ήρθε όμως η στιγμή ­ όπως και για κάθε παρέα ­ που οι φίλοι χωρίζουν. Έτσι και
στην ιστορία μας.

Κάποιοι ακολούθησαν πανεπιστημιακή καριέρα, κάποιοι στελέχωσαν τις μεγάλες
διεθνείς περιβαλλοντικές οργανώσεις και κάποιοι άλλοι παρέμειναν στα παλιά
γραφεία, αλλά με τα μάτια και το μυαλό στη σκληρή πραγματικότητα της αγοράς εργασίας.

Η παρέα, αν και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κατάφερε να διατηρήσει την
αξιοπρέπειά της… Έτσι, το παλιό σπίτι η «Νεα Οικολογία» φιλοξενούσε αρκετές
φορές τις νέες τους δραστηριότητες.

Ήταν η εξαίρεση στον σκληρό κανόνα που θέλει τις κοινές αναμνήσεις να
ποδοπατούνται από τους διαφορετικούς δρόμους (και τα συμφέροντα).

Όλα αυτά μέχρι πριν από λίγες ημέρες… Τότε που σκληρά το παλιό σπίτι έκλεισε
την πόρτα του για τον φίλο, που για δικούς του (ή άλλους) λόγους άφησε την
Greenpeace… Μία τέτοια επίθεση είναι δυσκολοχώνευτη για έναν και μόνο λόγο:
Διότι η… πίτα της «Νέας Οικολογίας» είναι ζυμωμένη με ψωμί κι αλάτι…