Έτσι θα ψηφίσουν οι πέντε ήπειροι

![]() |
ΛΩΖΑΝΝΗ
ΠΕΝΤΕ ημέρες αγωνίας. Πέντε ημέρες για να ολοκληρωθεί μια προσπάθεια που
άρχισε πριν από δεκαεπτά μήνες. Η Αθήνα προσβλέπει στο μέλλον με την ανάληψη
των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Με την προσπάθεια αυτή η Ελλάδα θέλει να
φτάσει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα αναμετρούμενη με λαούς και έθνη με ιστορία,
πολιτισμό και θρησκεία οι οποίες οδηγούν και αυτές στον κοινό στόχο: τον
αθλητισμό και το Ολυμπιακό Ιδεώδες.
Χρειάστηκε αυτός ο πρόλογος για να δούμε και από μιαν άλλη σκοπιά «γιατί
έντεκα κράτη εφέτος με τις αντίστοιχες πόλεις τους διεκδίκησαν τους
Ολυμπιακούς Αγώνες της τρίτης χιλιετίας. Πώς τελικά έμειναν μόνο πέντε για να
διεκδικήσουν το χρίσμα, στις 5 Σεπτεμβρίου 1997». Και αν η προηγούμενη
ημερομηνία και ο αριθμός 5 θεωρείται συμπτωματικός ιδού ακόμη ένα στοιχείο που
μας έρχεται στη μνήμη:
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου η τραγωδία με
την εκτέλεση Ισραηλινών αθλητών στο στάδιο της γερμανικής πόλης έρχεται να
θυμίσει, ως περιστατικό, ότι ο αθλητισμός ζει και οι Ολυμπιακοί Αγώνες
συνεχίζουν αφήνοντας πίσω τους τρομοκρατικές ενέργειες, μίση και πάθη λαών.
Αυτή άλλωστε είναι η σημασία του Ολυμπιακού Πνεύματος που οι ρίζες του από την
Αρχαία Ολυμπία μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και το Παναθηναϊκό Στάδιο το 1896, για
να συνεχιστούν έως τις ημέρες μας στην Ατλάντα όπου πέρυσι γιορτάστηκαν τα
εκατό χρόνια από την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
![]() |
ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ αναμέτρηση της Παρασκευής είναι σίγουρο ότι ο γεωγραφικός χάρτης
των πέντε υποψηφίων πόλεων περιπλέκει τα προγνωστικά. Τα φώτα και οι προβολείς
ήταν πάντα στραμμένα στην Αθήνα και τη Ρώμη. Λίγο αργότερα στο παιχνίδι μπήκε
η Στοκχόλμη και τον τελευταίο μήνα το Κέιπ Τάουν. Η υποψηφιότητα του Μπουένος
Άιρες μοιάζει περισσότερο με όνειρο παρά με ελπίδα.
Στις πιο πάνω περιπτώσεις συνήθως λέγεται ότι καλύτερα να είσαι «αουτσάιντερ»
παρά φαβορί. Κάτι που υποστηρίζουν σήμερα οι Ιταλοί, αλλά διαφοροποιούνται τα
αγγλόφωνα μέσα επικοινωνίας. Αυτά είναι ίσως η πρώτη φορά που υποστηρίζουν
ανεπιφύλακτα την Αθήνα, παρακινούν τα μέλη της ΔΟΕ να της δώσουν αυτό που της
«έκλεψαν» το 1990 και ταυτόχρονα κάνουν ανοικτό πόλεμο στην ιταλική
υποψηφιότητα. Από την Αφρική τα μηνύματα του Μαντέλα έφτασαν ακόμα και χθες
στα μέλη της ΔΟΕ: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα είναι σωτήριοι για το μέλλον της
αφρικανικής ηπείρου. Γι’ αυτό το Κέιπ Τάουν θέλει τους Ολυμπιακούς Αγώνες».
Μια προσωπική επιστολή στα 111 μέλη της ΔΟΕ, που απλώς είναι υπενθύμιση, όχι
όμως και υποχρέωση στήριξης του Κέιπ Τάουν
Οι βομβιστικές ενέργειες στη Στοκχόλμη τρομοκράτησαν τους πάντες. Στη Λωζάννη
κάνουν τους αδιάφορους, υποστηρίζοντας ότι «είμαστε εναντίον της τρομοκρατίας
και υπέρ του αθλητισμού. Αδιαφορούμε γι’ αυτά που συμβαίνουν στη σουηδική
πρωτεύουσα, αν και άλλοι θα επιθυμούσαν το αντίθετο».
Στην Ιταλία δεν περνάει μέρα χωρίς αλληλοσυγκρουόμενες αναφορές, σχόλια και
επιθέσεις στην υποψηφιότητα της Ρώμης, αλλά και εναντίον εκείνων που
εκτοξεύουν απειλές και δεν θέλουν τους Ολυμπιακούς στην αιώνια πόλη. Πώς
αντιδρούν τα μέλη της ΔΟΕ σε όλα αυτά;
ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΑΠΟΨΗ
«Παρακολουθούμε τα πάντα. Όμως, δύσκολα πια τα 109 μέλη που θα ψηφίσουν την
Παρασκευή μπορούν να αλλάξουν άποψη και γνώμη. Γιατί τα περισσότερα από τα
μέλη της ΔΟΕ επισκέφτηκαν τις πέντε πόλεις, είδαν, ενημερώθηκαν και έχουν
σχηματίσει άποψη. Η παντός είδους δημοσκόπηση, και μάλιστα με ανώνυμη
προέλευση, δεν μπορεί να επηρεάσει τα μέλη της ΔΟΕ. Αν ήταν έτσι, αντί για 109
ψήφους θα έπρεπε να είχαμε την Παρασκευή 550. Γιατί τόσες είναι σήμερα οι
απόψεις και τα διαφορετικά προγνωστικά».
Αυτά μας εκμυστηρεύτηκε ανώτερο στέλεχος και έμπειρο στη διαδικασία της
ψηφοφορίας για την εκλογή των πόλεων που έχουν φιλοξενήσει Ολυμπιακούς Αγώνες.
Και ο ίδιος παράγοντας μας είπε: «Κάποτε έλεγαν ότι οι σπόνσορες και η
τηλεόραση ήταν αυτοί που αποφάσιζαν για την εκλογή της διοργανώτριας πόλης.
Από τη στιγμή που τα οικονομικά μεγέθη είναι δεδομένα και καθορισμένα από τη
ΔΟΕ καταρρίπτεται και αυτή η άποψη. Και στην περίπτωση των πέντε υποψηφίων
πόλεων του 2004 πιστεύω ότι η ψήφος είναι αυτόνομη και μόνον συναισθηματικοί
λόγοι της προέλευσής τους μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα».
ΠΩΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ
Φαίνεται ότι ο αριθμός 5 είναι σημαδιακός. Και αυτό γιατί εκτός από τις 5
Σεπτεμβρίου, έχουμε τώρα και τις ψήφους των πέντε ηπείρων, οι οποίες είναι: 47
(ψηφίζουν 45) από την Ευρώπη, 21 από την Αμερική, 20 από την Αφρική, 18 από
την Ασία και 5 από την Ωκεανία.
Οι πέντε υποψήφιες πόλεις ξεκινώντας την κούρσα έχουν η καθεμία ένα ποσοστό
10-15% ψήφων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η πρώτη ψηφοφορία είναι ενδεικτική και η
δεύτερη ίσως καθοριστική για το αποτέλεσμα. Οι ψήφοι της Ευρώπης, με υποψήφιες
τρεις πόλεις της ίδιας ηπείρου, είναι φυσικό να μοιράζονται τις προτιμήσεις
των 45 μελών της ΔΟΕ.
Η αμερικανική ήπειρος δίνει προβάδισμα στο Μπουένος Άιρες, όχι όμως σε βαθμό
τέτοιο που να εξασφαλίζει σημαντικό αριθμό προτιμήσεων για να περάσει στον
δεύτερο γύρο όπου χρειάζεται τουλάχιστον άλλους πέντε ψήφους από άλλες
ηπείρους ώστε να εξασφαλίσει το μίνιμουμ που θα το αποτρέψει από τον αποκλεισμό.
Αποκλειόμενο το Μπουένος Άιρες (υποθετικά), όπως πολλοί το θεωρούν
φυσιολογικό, είναι αναμφισβήτητα υπέρ της Αθήνας η κατανομή των όποιων ψήφων
που έχει συγκεντρώσει η πρωτεύουσα της Αργεντινής.
Το μεγάλο ερωτηματικό αφορά τη δεύτερη ψηφοφορία. Τι συμφέρει την Αθήνα; Να
αποκλειστεί η Στοκχόλμη ή το Κέιπ Τάουν; Οι απόψεις διίστανται. Στην περίπτωση
αποκλεισμού της Στοκχόλμης, φυσιολογικά οι ψήφοι της Κεντρικής και Βόρειας
Ευρώπης, που φυσιολογικά ψηφίζουν τη σουηδική πρωτεύουσα, θα μοιραστούν σε
μεγάλο βαθμό μεταξύ Αθήνας και Κέιπ Τάουν. Σε περίπτωση αποκλεισμού του Κέιπ
Τάουν, τότε ενισχύονται οι τρεις άλλες πόλεις, κατά σειρά η Ρώμη, η Αθήνα και
η Στοκχόλμη.
Η εκτίμηση, πάντως, είναι ότι οι βομβιστικές ενέργειες των τελευταίων δύο
μηνών στη Στοκχόλμη έχουν μειώσει σημαντικά τις ελπίδες της.
Η τρίτη ψηφοφορία ίσως είναι καθοριστική για την Αθήνα. Γιατί, πιθανότατα, να
κριθεί σε αυτή τη φάση η πλειοψηφία. Μεγάλος αρωγός ψήφων για την Αθήνα
αναμένεται να είναι η Ασία και η Ωκεανία. Και εδώ, προσωπική μας εκτίμηση,
είναι ότι οι ψήφοι των Αθανάτων από αυτές τις ηπείρους θα αποτελέσουν το
κλειδί της ενδεχόμενης επιτυχίας της ελληνικής υποψηφιότητας.
Ο μαγικός αριθμός 55 φέρνει και πάλι στη μνήμη τα πεντάρια που προαναφέραμε…
![]() |
|
Ο Μοχάμεντ Άλι ανάβει τη φλόγα στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η Ατλάντα «πληρώθηκε |
ΠΕΡΑΣΑΝ κιόλας επτά χρόνια από τότε που η Ατλάντα πήρε, στο Τόκιο, τους αγώνες
από την Αθήνα. Ακόμη και σήμερα ουδείς στον κόσμο πιστεύει ότι το Ολυμπιακό
Πνεύμα ήταν εκείνο που νίκησε την Αθήνα.
Αντίθετα, το παρασκήνιο ήταν αυτό που κυριάρχησε και μετά τη διοργάνωση της
Ατλάντα, αφού όλοι παραδέχτηκαν ότι: η κλοπή πληρώθηκε με νόμισμα που και οι
Αμερικανοί οργανωτές δεν περίμεναν.
Γιατί μπορεί να γέμισαν τα στάδια, η οργάνωση όμως έξω από αυτά ήταν κάτι που
όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν το συντομότερο.
Και τώρα πολλοί θα αναρωτιούνται αν αυτό το ίδιο παρασκήνιο είναι εκείνο που
μπορεί να κάμψει τη δύναμη της Αθήνας προς την τελική ψηφοφορία της Λωζάννης,
την προσεχή Παρασκευή.
Η σύγκριση με την προηγούμενη υποψηφιότητά μας γίνεται αντιληπτή σε όλα τα
δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, αλλά και τα σχόλια των ειδικών για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες.
«Η Αθήνα φαίνεται ότι κατάλαβε τα λάθη της, άλλαξε τακτική και τώρα η γενική
αντίληψη είναι πως οι Αθάνατοι θα θελήσουν να αναβιώσουν το Ολυμπιακό Πνεύμα,
προκειμένου και η ΔΟΕ αλλά και οι Ολυμπιακοί Αγώνες να βρουν και πάλι τον
δρόμο εκείνο που πρωτοξεκίνησε πάλι από την Αθήνα».
Φτάνοντας στην τελική ευθεία, οι πέντε πόλεις έκαναν αυτό που θεώρησαν σκόπιμο
και πιο σωστό για την επιτυχία τους.
Η καθεμιά πόλη χρησιμοποίησε τα δικά της μέσα και τους τρόπους που ήταν
απαραίτητοι για να πείσουν τα μέλη της ΔΟΕ να ψηφίσουν την καλύτερη.
Όσο και αν φαίνεται μακρινό, και ίσως πέραν της πραγματικότητας, η εκλογή της
πόλης του 2004 έχει διαφορετικά κριτήρια και βάσεις απ’ ό,τι παλαιότερα, μηδέ
εξαιρουμένων των περιπτώσεων στο Τόκιο (Ατλάντα – Αθήνα) και στο Μόντε Κάρλο
(Σίδνεϊ – Πεκίνο).
Στην πρώτη περίπτωση κέρδισε η «εμπορευματοποίηση», ενώ στη δεύτερη η
«ανθρώπινη γαλήνη» την «αμφίβολη πολιτική σταθερότητα της Κίνας με την πολύ
κοντινή επανάσταση και τις αλλαγές στο Πεκίνο».
















