[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ του ΠΑΣΟΚ έχει να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες στον τομέα της
οικονομίας. Από το ’93 και μετά, έχει κατορθώσει να επιβάλει μια πολιτική
«νοικοκυρέματος» που είχε ως τώρα εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ο πληθωρισμός
κινείται πια σε όρια ευρωπαϊκών προδιαγραφών, το έλλειμμα έχει περιοριστεί ως
ποσοστό του ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος (πάντοτε ως ποσοστό του ΑΕΠ) δεν είναι από
τα χειρότερα στην Ένωση.

Το ζητούμενο ­ καθώς μάλιστα αυτή η πολιτική συνδυάστηκε με νέες «θυσίες» από
την πλευρά των μισθωτών και των συνταξιούχων ­ είναι πλέον να υπάρξει και το
επόμενο βήμα: να ολοκληρωθεί αυτή η πορεία, που θα βάλει τη χώρα μας στην
ομάδα των χωρών με μηδαμινό πληθωρισμό, λογικό έλλειμμα και φυσιολογικό
δημόσιο χρέος, με όλες τις θετικές επιπτώσεις που θα έχουν τέτοιες εξελίξεις
στην οικονομική κατάσταση των Ελλήνων.

Όμως, γίνεται πια φανερό ότι το «επόμενο βήμα» είναι και το πιο δύσκολο. Η
ελληνική Οικονομία είναι ακόμα μετέωρη ανάμεσα στο «μισοάδειο ποτήρι» του ’93
και το «μισογεμάτο» του ’97. Όπως αποδείχτηκε, οι εξελίξεις των τελευταίων
χρόνων είναι ιδιαίτερα «εύθραυστες» ­ και μάλιστα κάθε, έστω και μικρή,
ανατροπή, δημιουργεί ιδιαίτερη νευρικότητα στους αρμοδίους της κυβέρνησης,
καθώς γνωρίζουν ότι η παραμικρή διαταραχή στο κλίμα της σταθερής βελτίωσης των
οικονομικών δεικτών μπορεί να επαναφέρει την ψυχολογία της οικονομικής
αστάθειας που επικρατούσε από το ’89 ως το ’93. Η νευρικότητα αυτή εντείνεται
από το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει πετύχει μεγάλο βαθμό αλληλεγγύης
μεταξύ των μελών της. Είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ διέρχεται την αναπόφευκτη
μεταβατική περίοδο μετά το Συνέδριό του.

Βέβαια, από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις και οι «μικρές» ή «μεγάλες»
ανατροπές στην πορεία της Οικονομίας δεν γίνονται από… μόνες τους. Είναι
πλέον δεδομένο ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι.

Το «σώμα» του πληθωρισμού στη χώρα μας είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο
του πληθωρισμού των υπολοίπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ­ στην
πραγματικότητα, όπως αποκαλύφθηκε στην προχθεσινή σύσκεψη του οικονομικού
επιτελείου της κυβέρνησης, πάνω από το 80% του σημερινού πληθωρισμού είναι
«δομικός». Επομένως, το ερώτημα πλέον είναι: πώς θα διασφαλίσει η κυβέρνηση τη
συνέχιση του κλίματος σταθερότητας στην Οικονομία; Η απάντηση φαντάζει
προφανής: απαιτείται η περαιτέρω αποκλιμάκωση του πληθωρισμού ­ αλλά κάτι
τέτοιο, θα έχει πλέον ως αποτέλεσμα τη μείωση των δημοσίων εσόδων. Υπάρχουν
όμως μη φορολογικοί τρόποι κάλυψης των απωλειών;