Με τα παιδιά μου ή με τον νόμο;

Στο δικαστήριο. «Η αγάπη των παιδιών δεν κερδίζεται με δικαστικές αποφάσεις», λέει ο Γ. Βεντούρης (στο εδώλιο ­ και στο βάθος η μητέρα των παιδιών του)

Έως τώρα ακουγόταν μόνον η Χαρά Βεντούρη. Η μητέρα τριών ανήλικων παιδιών που,
παρά τη δικαστική απόφαση με την οποία τής έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους, δεν
μπορεί να τα έχει κοντά της. Για την «αρπαγή» των παιδιών καταδικάστηκε ο
πατέρας τους σε φυλάκιση 13 μηνών. Και, απολογούμενος, εξήγησε τη δική του
στάση. Στα πλαίσια της εντελώς ιδιωτικής αυτής υπόθεσης ­ της διεκδίκησης των
παιδιών ­ που απασχολεί τους δύο άλλοτε συζύγους εδώ και δύο χρόνια περίπου,
έχουν διαδραματιστεί άπειρα επεισόδια.Με πρωτοβουλία της Χαράς Βεντούρη, που
ήθελε να ισχυροποιήσει τη θέση της έναντι του εφοπλιστή «αντιπάλου» της, τα
περισσότερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Αντικείμενο των επεισοδίων,
τρία ­ θεωρητικά ­ ανυποψίαστα μικρά παιδιά (ηλικίας 8, 6 και 3 ετών), τα
οποία στην πραγματικότητα γνωρίζουν πολύ καλά την τραγική κατάστασή τους.

Τι θέλουν αυτά; «Να παραμείνουν στο σπίτι που γεννήθηκαν, στο οικείο
περιβάλλον που είναι το σπίτι του πατέρα τους», απαντούν οι ψυχολόγοι που τα
εξέτασαν και οι οποίοι προσπάθησαν πολύ για να καταλήξουν στην καλύτερη δυνατή λύση.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

Το ίδιο υποστήριξε στην απολογία του ­ διακόπτοντας πολλές φορές λόγω
συγκίνησης ­ και ο Γιώργος Βεντούρης, ο οποίος δικάστηκε το Σάββατο από το
Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας για αρπαγή ανηλίκων, ύστερα από
μήνυση της Χαράς Βεντούρη. «Ήξερα ότι ήμουν παράνομος», παραδέχθηκε ενώπιον
των δικαστών, υπονοώντας ότι παραβίασε τη δικαστική απόφαση που ανέθετε την
επιμέλεια των παιδιών στη μητέρα τους, «αλλά ήμουν σε δίλημμα: να προστατέψω
τα παιδιά μου ή να τηρήσω τον νόμο».

Ο Γ. Βεντούρης, ο οποίος συνελήφθη την Παρασκευή στην αίθουσα του Μονομελούς
Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, όπου επρόκειτο να εκδικαστεί η αίτηση αναστολής
της απόφασης που αναθέτει την επιμέλεια των παιδιών στη μητέρα τους, απέδωσε
τη στάση του στην άρνηση των παιδιών να… υπακούσουν στο δικαστήριο.

ΤΡΟΜΑΖΑΝ

«Η συμπεριφορά της έκανε τα παιδιά να μην την θέλουν. Ερχόταν κάθε φορά να τα
πάρει, συνοδευόμενη από κανάλια, εισαγγελείς, δικαστικούς επιμελητές και πολύ
κόσμο, κυρίως γυναίκες. Τα παιδιά τρόμαζαν. Και εσείς, κύριε πρόεδρε, αν
ήσασταν παιδί δεν θα θέλατε να πάτε. Δεν μπορούσα να βλέπω να τραβάνε τα
παιδιά μου σαν σακιά οι δικαστικοί επιμελητές. Την τελευταία φορά, τον Ιούλιο,
τα παιδιά έκλαιγαν και έτρεξαν στην αγκαλιά του εισαγγελέα για να σωθούν.
Κλειδώθηκαν στην τουαλέτα και δεν έβγαιναν. Ζητούσαν να τους υποσχεθώ ότι δεν
θα τα πίεζα να πάνε αν δεν ήθελαν», πρόσθεσε εμφανώς ταραγμένος ο κατηγορούμενος.

Και καταλήγοντας τόνισε: «Η αγάπη των παιδιών δεν κερδίζεται με δικαστικές
αποφάσεις. Κι αυτό η μάνα τους δεν μπορεί να το καταλάβει».

* Παρ’ όλα αυτά, ο Γ. Βεντούρης, που άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος, έδωσε
υπόσχεση προς το δικαστήριο πως θα προσπαθήσει να βρεθεί μια εξωδικαστική λύση
για την επικοινωνία των παιδιών με τη μητέρα τους. Σ’ αυτό συμφώνησε και η
Χαρά Βεντούρη, ενώ οι δύο άλλοτε σύζυγοι, αμέσως μετά τη δίκη,
πραγματοποίησαν, παρουσία των δικηγόρων τους, την πρώτη προσέγγιση με στόχο,
πάντα, το καλό των παιδιών.