Συνηθίσαμε να μετράμε νεκρούς…

Το πέρασμα. Μεταξύ Ι.Χ. που τρέχουν με ταχύτητα και άλλων που στρίβουν αριστερά για το «Riba’s», περνούν οι πεζοί απέναντι

Στάθηκαν πάνω στη διαχωριστική λωρίδα αναγκάζοντας όσους ακολουθούν τρέχοντας
το διπλάσιο απ’ ό,τι προβλέπει το όριο ταχύτητας, να κορνάρουν καθώς
διαπιστώνουν ξαφνικά το «εμπόδιο».

ΔΕΞΙΑ κι αριστερά, παρκαρισμένα Ι.Χ., μειώνουν το χώρο και τη δυνατότητα
αντίδρασης των οδηγών. Κι ανάμεσα από τα αυτοκίνητα – βολίδες οι πεζοί που
τρέχουν αλλόφρονες να γλιτώσουν τη ζωή τους για να περάσουν μερικές ώρες
διασκέδασης. Σαν να μη συνέβη τίποτα.

Πέμπτη βράδυ. Δεκαοχτώ ώρες μετά το θανατηφόρο ατύχημα έξω από το «Riba’s» με
θύματα δυο νέες γυναίκες, η ζωή συνεχίζεται «κανονικά». Όσο κανονικά μπορεί να
χαρακτηριστεί αυτό που συνήθως συμβαίνει, όχι μόνο εκεί, αλλά σε πολλά σημεία
της παραλιακής λεωφόρου. Ένα θέατρο του παραλόγου. Σαν να μην είχε γίνει
τίποτα.

ΟΛΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ

Λίγο μετά τις έντεκα και η κίνηση κοντά στο δημοφιλές κέντρο διασκέδασης
«Riba’s» αρχίζει να πυκνώνει. Έξω από τη Βαρκιζα, σ’ εκείνο το σκοτεινό σημείο
του δρόμου, τα λέιζερ που οργώνουν τον ουρανό καθοδηγούν ως κακόγουστο άστρο
της Βηθλεέμ τους ενδιαφερομένους στη φάτνη των μάγων Βίσση – Καρβέλα. Τα
λέιζερ μαζί με τις πολύχρωμες διαφημιστικές πινακίδες του μαγαζιού αποτελούν
άλλωστε τα μόνα φωτεινά σημεία της περιοχής. Το θανατηφόρο ατύχημα που
στοίχισε τη ζωή δύο ανθρώπων φαίνεται πως ήταν μπόρα που πέρασε. Μήπως έχουμε
συνηθίσει να μετράμε νεκρούς; Η εικόνα του δρόμου – καρμανιόλα είναι η
συνήθης. Οι αστυνομικοί με τα πολιτικά σε μια κόκκινη «Άλφα Ρομέο», από τα
καινούργια γρήγορα αυτοκίνητα της Αστυνομίας, σταματούν ένα παπάκι λίγο πριν
από τη Βάρκιζα. Ώρα 11.30. Προφανώς γιατί οι νεαροί δεν φοράνε κράνος.

Το όριο ταχύτητας κυμαίνεται από 30 έως 50 χιλιόμετρα την ώρα. Όμως μόνο τα
παπάκια το τηρούν. Κι αυτοί που θέλουν να μπουν αριστερά προς το «Riba’s».
Αφού κόψουν ταχύτητα, συνήθως στέκονται σύρριζα στη διαχωριστική γραμμή, με το
φλας αριστερά και προκαλούν τα έντονα κορναρίσματα αυτών που συνεχίζουν
οδηγώντας σαν σε πίστα φόρμουλα προς την Ανάβυσσο. Αυτοί που περιμένουν στο
κέντρο του δρόμου για να στρίψουν, αναγκάζονται να περάσουν στο αντίθετο
ρεύμα. Εν μέσω αυτής της κατάστασης οι θαμώνες του κέντρου, οι οποίοι, αφού
έχουν παρκάρει παράνομα τα αυτοκίνητά τους επί της Αθηνών – Σουνίου, θέλουν να
περάσουν απέναντι. Κάτι σαν ριψοκίνδυνοι κασκαντέρ με σινιέ ρούχα.

ΠΟΙΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ;

«Κοίτα εσύ δεξιά κι εγώ αριστερά κι όταν είναι πες μου», έλεγε ο Γιάννης
Βασταρδής στη συνοδό του. Μόλις είχαν παρκάρει το μεσαίου κυβισμού αυτοκίνητό
τους στο «άτυπο» πάρκινγκ που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την είσοδο του
κέντρου και τώρα στέκονταν αγωνιώντας στην άκρη του δρόμου. Στην ερώτηση γιατί
δεν μπήκαν στο πάρκινγκ του «Riba’s», απαντούν «ποιο πάρκινγκ;».

Περνούν απέναντι ύστερα από πέντε έξι λεπτά, όταν ένα αυτοκίνητο μεγάλου
κυβισμού «κόβει» την κίνηση στο αντίθετο ρεύμα για να μπει στο πάρκινγκ.

Το κέντρο διαθέτει ευρύχωρο πάρκινγκ που καλύπτει τις ανάγκες και των άλλων
δυο ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων. Πάρκινγκ που χωράει άνετα 1.100 αυτοκίνητα.
Όμως, είτε γιατί πολλοί δεν γνωρίζουν την ύπαρξή του, είτε γιατί σκέφτονται το
φιλοδώρημα στον παρκαδόρο, είτε γιατί «βαριούνται να περπατήσουν λίγο
παραπάνω», σύμφωνα με τον κ. Σ. Λειβαδά (υπεύθυνος του κέντρου), παρκάρουν
κατά μήκος του δρόμου.

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Η διεύθυνση του «Riba’s» έχει ζητήσει την τοποθέτηση φωτεινού σηματοδότη στην
περιοχή από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ, σύμφωνα με τη διεύθυνση της
επιχείρησης, «και μάλιστα είπαμε πως θα πληρώσουμε κιόλας, αλλά δεν έγινε τίποτα».

Η νύχτα προχωράει προς το ξημέρωμα. Στις 4.00 το πρωί ο Νίκος Καρβέλας
αποχωρεί από τη σκηνή. Μπαίνει στην ασημί «Μερσεντές» του και βάζει όπισθεν.

Ο παρκαδόρος με το γιλέκο σε φωσφοριζέ-κίτρινο βγαίνει στο δρόμο και του κάνει
νόημα πότε να «βγει» στην καρμανιόλα. Το αυτοκίνητο βγαίνει σιγά σιγά και
χάνεται στην παραλιακή. Μισή ώρα μετά, ο ίδιος δρόμος θα πλημμυρίσει
αυτοκίνητα που κάνουν το ίδιο. Χωρίς το άγρυπνο μάτι του παρκαδόρου όμως…
Όπως ακριβώς έγινε και με το ατύχημα…