Στην τιμή του κώδικα…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά
 |
|
Ιάσων Στράτος: Να υπάρξει συνεργασία των κλάδων (βιομηχάνων-εμπόρων) |
Κλίμα ανατιμήσεων με βιομηχανικές και άλλες αυξήσεις σε τρόφιμα και
τυποποιημένα είδη καταγγέλλονται, ενώ συνεχίσθηκε και χθες αλλά σε
χαμηλότερους τόνους η κόντρα βιομηχανιών (ΣΕΒΤ) και σούπερ μάρκετ (ΣΕΣΜΕ).
Σήμερα το μεσημέρι έχουν κληθεί στο υπουργείο Ανάπτυξης, με πρωτοβουλία
της ηγεσίας του υπουργείου (όπως έγραψαν από χθες «ΤΑ ΝΕΑ»), οι εκπρόσωποι των
βιομηχανιών τροφίμων και των σούπερ μάρκετ.
Χθες ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Γ. Παπαντωνίου ανέφερε ότι υπάρχει
πρόβλημα στη λειτουργία του ανταγωνισμού στην αγορά, ιδιαίτερα στο εμπόριο. Θα
πρέπει ανέφερε οι μεγαλέμποροι, ιδιαίτερα όσοι έχουν μεγάλες αλυσίδες
σούπερ μάρκετ, να αντιληφθούν ότι πρέπει και αυτοί να συμμετέχουν στη μείωση
του πληθωρισμού. Δεν είναι δυνατόν, είπε ο υπουργός, κάποια κέρδη να κινούνται
έξω από τα λογικά πλαίσια μέσα στα οποία κινούνται τα κέρδη. Η κυβέρνηση είναι
αποφασισμένη να θέσει σε κίνηση και εφαρμογή όλους τους νόμιμους μηχανισμούς
ελέγχου του ανταγωνισμού μέσα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
* Ο τιμάριθμος των σούπερ μάρκετ για το α’ εξάμηνο του 1997 δείχνει αύξηση 1%
σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο του 1996, επισημαίνει σε ανακοίνωσή του ο ΣΕΣΜΕ,
που αναφέρει ακόμη ότι:
* Κάποτε η βιομηχανία καθόριζε τους όρους στην αγορά έχοντας καταστήσει τον
καταναλωτή αιχμάλωτο της μάρκας, μέσω της διαφήμισης.
* Το ότι οι τιμές είναι σταθερές οφείλεται στην πίεση των σούπερ μάρκετ προς
τη βιομηχανία.
Από πλευράς βιομηχανίας και εμπορίου ζητείται από χθες, παρά τις καταγγελίες,
εξισορρόπηση του συγκεκριμένου τομέα της αγοράς χωρίς διοικητική παρέμβαση και
ότι ο ανταγωνισμός είναι ζήτημα της αγοράς και των επιχειρήσεων.
Σύμφωνα πάντως με στοιχεία των αρμοδίων υπηρεσιών προκύπτει γενικότερα
σημαντική συμμετοχή των τιμών ειδών διατροφής στην αποκλιμάκωση του
πληθωρισμού (3 ποσοστιαίες μονάδες στο δωδεκάμηνο Ιούνιος ’96 – Ιούνιος ’97).
* Πιστεύουμε ότι θα πρέπει όντως να τηρούνται οι κανόνες του ανταγωνισμού,
δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Ι. Στράτος. Στις επίμονες ερωτήσεις αν τηρούνται
ή όχι ο κ. Στράτος πρόσθεσε ότι αυτό είναι θέμα που θα το κρίνει ο κλάδος. Σε
ερώτηση αν πρέπει να παρέμβει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, απάντησε ότι αυτό θα το
κρίνει ο εκάστοτε θιγόμενος. Σε ανακοίνωσή του, εξάλλου, ο ΣΕΒ κάνει έκκληση
και προς τις δύο πλευρές να δείξουν διάθεση καλής συνεργασίας και να
εφαρμοσθεί ο κώδικας καλής συνεργασίας που είχε συμφωνηθεί.
* Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ κ. Χάρης Κουρής επισημαίνει ότι η
σύγκρουση μεταξύ βιομηχανίας και εμπορίου εκτός από αδιέξοδη οδηγεί σε κρίση
που αποβαίνει βλαπτική για τον καταναλωτή.
 |
ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ στη σκανδάλη βρίσκονται από χθες οι βιομηχανίες τροφίμων και τα
σούπερ μάρκετ. Αιτία, ο πόλεμος που ξέσπασε, ανοιχτά αυτήν τη φορά, μεταξύ
τους για τα ράφια και τις τιμές στα είδη διατροφής.
Οι κατηγορίες που εκτόξευσαν δημόσια, προχθές, οι εκπρόσωποι των βιομηχανικών
τροφίμων προς τους ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ, ότι τους βάζουν θηλειά στον
λαιμό προκειμένου να πουλήσουν τα εμπορεύματά τους, έθεσαν τέρμα στην ιδιότυπη
ανακωχή που επικρατούσε μέχρι τώρα μεταξύ τους και έφεραν στην επιφάνεια τον
υπόγειο πόλεμο που υπάρχει ανάμεσά τους.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Από τότε που εξαφανίσθηκαν από την αγορά οι μεσάζοντες χονδρέμποροι και οι δύο
πλευρές αναγκάστηκαν να τα βρουν μεταξύ τους, άρχισαν τα προβλήματα.
Στην ουσία ξεκίνησαν τριβές που έχουν προσλάβει ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία
πέντε χρόνια.
«ΤΑ ΝΕΑ» εισχώρησαν στο «μέτωπο» που παίρνει τώρα τη μορφή σκληρών
διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών, προκειμένου να συμφωνηθεί η τιμή
πώλησης του εμπορεύματος, η θέση που θα πάρει στο ράφι του καταστήματος και
γενικότερα ο τρόπος που θα «πλασαριστεί» στον ανυποψίαστο για όλα αυτά καταναλωτή.
Αυτός ο ακήρυκτος πόλεμος ξεκίνησε στην αρχή για τη θέση που θα είχε το
εμπόρευμα στο ράφι και σήμερα εκδηλώνεται σχεδόν σε κάθε τι που θα μπορούσε να
αυξήσει το ποσοστό κέρδους της κάθε πλευράς από την πώληση του κάθε εμπορεύματος.
ΟΙ ΚΟΝΤΡΕΣ
 |
|
Διαφορετικές προσεγγίσεις και για τις ειδικές εκστρατείες προβολής |
Όμως τέσσερα είναι τα σημεία όπου εκδηλώνεται πλήρης διάσταση μεταξύ των
βιομηχανιών τροφίμων και των σούπερ μάρκετ.
1) Οι ειδικές εκπτώσεις και προσφορές στις τιμές των εμπορευμάτων που
ζητούν τα σούπερ μάρκετ από τις βιομηχανίες τροφίμων. Πρόκειται για εκπτώσεις
που γίνονται επί της τιμής χονδρικής του εμπορεύματος και κυμαίνεται σήμερα
γύρω στο 15% προκειμένου τα εμπορεύματα να βρουν θέση στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
2) Το κόστος συμμετοχής των προϊόντων των βιομηχανιών σε ειδικές
καμπάνιες προβολής και διαφήμισης του προϊόντος, που γίνεται μέσα στον χώρο
των σούπερ μάρκετ. Πρόκειται για επιπλέον κόστος που καταβάλλεται από τις
βιομηχανίες που επιθυμούν να προβληθεί καλύτερα το προϊόν τους.
3) Η καταβολή ειδικών επιπλέον ποσών, που καθορίζονται συνήθως σε
ποσοστά επί του τζίρου και καταβάλλονται για να τοποθετηθεί το εμπόρευμα σε
καλό ράφι. Σήμερα, η πιο διαδεδομένη μέθοδος είναι οι συμφωνίες 15 ημερών που
κοστίζουν από 500.000 δρχ. μέχρι 3.000.000 δρχ. κατά μέσον όρο χωρίς να
αποκλείονται και πολύ μεγαλύτερα ποσά προκειμένου στο διάστημα αυτό το
εμπόρευμα να τοποθετηθεί σε κάποιο συγκεκριμένο συνήθως το καλύτερο ράφι
του σούπερ μάρκετ.
4) Ο τρόπος πληρωμής καθώς η καταβολή των ποσών γίνεται με πίστωση που
κυμαίνεται από 60 ημέρες μέχρι 120 ημέρες κα σε ορισμένες περιπτώσεις φθάνει
ακόμη και τις 210 ημέρες.
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ
Φυσικά όλα αυτά μεταβάλλονται από περίπτωση σε περίπτωση και οι τιμές και το
κόστος ανεβοκατεβαίνουν ανάλογα με το όνομα και τη διαπραγματευτική δύναμη της
κάθε πλευράς.
«Όλα έχουν την τιμή τους στην ελεύθερη αγορά», αποκρίνονται οι ιδιοκτήτες των
σούπερ μάρκετ στις κατηγορίες των βιομηχανιών τροφίμων ότι εκτός από το κόστος
παραγωγής είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν και ένα υπέρογκο κόστος στα σούπερ
μάρκετ για να δέχονται τα προϊόντα τους.
Με τις μεγάλες εκπτώσεις και τις προσφορές που κάνουμε «κάτω από πίεση»
επιδοτούμε τα σούπερ μάρκετ, λένε οι βιομήχανοι που αποδίδουν όλα τα κακά στη
μονοπωλιακή θέση που κατέχουν στην αγορά οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ.
Διαμαρτύρονται παράλληλα ότι ενώ οι συνθήκες και το κόστος προμήθειας των
προϊόντων τροφίμων βελτιώνονται για το εμπόριο, το όφελος δεν μετακυλίεται
στους καταναλωτές και έτσι τα σούπερ μάρκετ δεν συνεισφέρουν στη μείωση του
πληθυσμού. «Κάνουμε εκπτώσεις και δεν φαίνονται στις τιμές των εμπορευμάτων
που αυξάνονται συνεχώς», λένε οι βιομήχανοι τροφίμων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνουν οι ίδιοι, οι τιμές λιανικής αυξάνονται τα
τελευταία πέντε χρόνια κατά 30% περισσότερο σε ετήσια βάση από τις τιμές χονδρικής.
ΤΙ ΑΠΑΝΤΟΥΝ
Από την πλευρά τους οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ απαντούν ότι το συμφέρον
τους είναι να υπάρχει στο ράφι όσο το δυνατόν χαμηλότερη τιμή ώστε να
αγοράζουν οι καταναλωτές και να αυξάνεται ο τζίρος.
Έτσι σημειώνουν ότι δεν ευθύνονται αυτοί για τις ανατιμήσεις.
«Τα προϊόντα πωλούνται σε τιμές που δεν είναι πολύ υψηλότερες από τις τιμές
χονδρικής», λένε οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ και προσθέτουν ότι αν δεν
υπήρχαν οι ειδικές εκπτώσεις στις τιμές από τη βιομηχανία, τότε τα κέρδη τους
δεν θα ήταν αρκετά για να λειτουργούν.
«Πρέπει οι βιομήχανοι να αντιληφθούν ότι και οι ίδιοι θα πρέπει να συμμετέχουν
με ίσους όρους στο καθεστώς του ελεύθερου ανταγωνισμού», λένε οι ιδιοκτήτες
σούπερ μάρκετ, οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι από τότε που έφυγαν από τη μέση οι
χονδρέμποροι οι ίδιοι επιβαρύνονται με το κόστος διανομής των προϊόντων στα
σούπερ μάρκετ καθώς και για τα έξοδα αποθήκευσης.
Για τις ειδικές καμπάνιες διαφήμισης και προβολής των εμπορευμάτων σημειώνουν
ότι από αυτές ωφελούνται και οι ίδιες που κάνουν μεγαλύτερο τζίρο στο
εμπόρευμα, αλλά κυρίως οι βιομηχανίες που πωλούν καλύτερα και σε μεγαλύτερες
ποσότητες το προϊόν τους.
«Σε κάθε τέτοια καμπάνια, που στήνεται σε ειδικό σημείο του σούπερ μάρκετ και
απασχολεί προσωπικό και χώρο, η κάθε βιομηχανία πετυχαίνει τζίρο τουλάχιστον
200 εκατ. δρχ. επιπλέον», λένε οι ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ και αναρωτιούνται
αν τα 3 εκατ. δρχ. που στοιχίζει στη βιομηχανία αυτή η καμπάνια είναι πολλά σε
σχέση με τον τζίρο που αποφέρει.
Το ίδιο, προσθέτουν, ισχύει και για τις συμφωνίες των 15 ημερών όπου το
εμπόρευμα τοποθετείται σε καλό ράφι. Αυτό που μετράει περισσότερο και από τη
διαφήμιση για την τελική επιλογή του καταναλωτή είναι η θέση του εμπορεύματος
στο ράφι του καταστήματος, σημειώνουν οι υπεύθυνοι των σούπερ μάρκετ και
δικαιολογούν έτσι το αυξημένο τίμημα που ζητούν από τις βιομηχανίες όταν
τοποθετούν σε καλό ράφι το εμπόρευμα. Το τίμημα αυτό είναι υποπολλαπλάσιο από
τον τζίρο που κάνει το συγκεκριμένο εμπόρευμα.
ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
Αυτά είναι τα κύρια μέτωπα του πολέμου μεταξύ των ιδιοκτητών των βιομηχανιών
τροφίμων και των σούπερ μάρκετ, που όπως φαίνεται θα συνεχισθεί και στο
μέλλον. Αυτό είναι φανερό από τα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία οι εμπορικοί
χώροι για την τοποθέτηση και έκθεση των εμπορευμάτων αυξάνονται σε ετήσια βάση
με ποσοστό που αντιστοιχεί μόλις στο 20% των συνολικών αναγκών.
Google news
