Μαγνητοφωνήσεις και με τον νόμο…

Η μαγνητοφώνηση ιδιωτικών συνομιλιών δεν αποτελεί άδικη πράξη, όταν αποσκοπεί
στη διαφύλαξη έννομου συμφέροντος και η ακρόαση τέτοιου είδους μαγνητοταινιών,
ως αποδεικτικού μέσου, δεν επιφέρει ακυρότητα της δίκης.

ΜΕ ΤΟ σκεπτικό αυτό, το αρμόδιο ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε
την αίτηση αναίρεσης που είχε υποβάλει ο Θεόφιλος Τζώρτζης, ο οποίος έχει
καταδικασθεί από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας δύο φορές σε ισόβια και,
επιπλέον, σε 13 χρόνια κάθειρξη για τη δολοφονία νεαρού ζευγαριού στην περιοχή
της Βάρκιζας, που είχε γίνει το 1978.

Δράστες της δολοφονίας του Περικλή Σταθόπουλου και της Ελένης Μανιά ήταν ο Θ.
Τζώρτζης και ο φίλος του Κυριάκος Απειρανθίτης, ο οποίος επίσης έχει κριθεί
ένοχος από την Δικαιοσύνη για τις ίδιες αξιόποινες πράξεις και έχει
καταδικασθεί δύο φορές σε ίσόβια και επιπλέον 15 ετών κάθειρξη.

Οι δύο κατηγορούμενοι ­ σύμφωνα και με τα στοιχεία του παραπεμπτικού
βουλεύματος ­ σκότωσαν το νεαρό ζευγάρι στην περιοχή της Βάρκιζας, τα πτώματα
των οποίων στη συνέχεια έκαψαν, για να εξαφανίσουν τα ίχνη της αποτρόπαιης
εγκληματικής τους πράξης.

Ο Άρειος Πάγος, όπου προσέφυγε ο Θ. Τζώρτζης, δέχθηκε ότι σωστά τα μέλη του
Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας προχώρησαν στην ακρόαση των κασετών, που
περιελάμβαναν μαγνητοφωνημένες συνομιλίες με συγγενείς δραστών, από τις οποίες
προέκυπτε ποιοι ήταν οι δράστες της δολοφονίας των δύο νέων και του βιασμού
της άτυχης κοπέλας.

Συγκεκριμένα, οι δικαστές του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου, που με την
απόφασή τους επικύρωσαν την ποινή του Θ. Τζώρτζη ερμηνεύοντας τις διατάξεις
του Νόμου 2172/1993, έκριναν ότι η μαγνητοφώνηση ιδιωτικών συνομιλιών δεν
αποτελεί άδικη πράξη, αλλά επιτρέπεται να γίνεται κάτι τέτοιο, εφόσον
πρόκειται να διαφυλαχθεί έννομο ή άλλο ουσιώδες δημόσιο συμφέρον. Η ακρόαση,
λοιπόν, αυτών των μαγνητοταινιών – σύμφωνα πάντα με τον Α.Π – δεν προσβάλλει
το δικαίωμα της υπεράσπισης του κατηγορουμένου ούτε επιφέρει ακυρότητα της δίκης.