«Φά’ τον, σκίσ’ τον σκίσ’ του τ’ αυτί»

Σουγκλάκος μαινόμενος. Ο σταρ της βραδιάς, με αντίπαλο τον «Ινδιάνο»

«Απόστολε, μια δήλωση για τον λαό σου…», φώναζε μανιωδώς το τσούρμο των
πιτσιρικάδων. «Είμαι ο θεός της πάλης, σας αγαπάω όλους», απάντησε κοιτάζοντας
ψηλά ο αγέραστος Σουγκλάκος, την ώρα που σκαρφάλωνε στα σκοινιά του ρινγκ για
να πανηγυρίσει τη «συντριβή» των δύο αντιπάλων του, από τον τρίτο κιόλας γύρο
της αναμέτρησης.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ του γνωστού παλαιστή, προχθές το βράδυ στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ
του Παναθηναϊκού, ήταν από μόνη της ικανή ώστε να ανάψει φωτιά στις εξέδρες.
Και να κάνει τους σχεδόν 250 θεατές όχι μόνο να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν
ζητωκραυγάζοντας υπέρ του ειδώλου τους, αλλά και να εκτοξεύουν δεκάδες
νερομπούκαλα προς τους αντιπάλους του, σε κάθε λαβή που επιχειρούσαν εναντίον
του. «Ποιος», λοιπόν, «θα δείρει τον Σουγκλάκο;»

Η… αρένα όπου θα γίνονταν οι αγώνες κατς, με ευθύνη της Πανελλήνιας
Ομοσπονδίας του αθλήματος, ήταν έτοιμη από νωρίς. Είχε πάει 9 το βράδυ και η
εκκωφαντική παρουσία των οπαδών σκέπαζε τις λίγες άδειες θέσεις που απέμεναν.
Η τιμή του εισιτηρίου 2.000 δραχμές, αλλά και η αφίσα στους δρόμους της πόλης
που προμήνυε πολλά ­ «Σουγκλάκος εναντίον Ινδιάνου» ­ οδήγησε στη λεωφόρο
Αλεξάνδρας ένα κοινό πολύμορφο, που ήξερε τι περίμενε στις δύο ώρες που θα
ακολουθούσαν: ξύλο και θέαμα.

ΝΕΑΡΟΙ

Τα πέντε ζευγάρια παλαιστών προθερμαίνονταν στα αποδυτήρια, ενώ γύρω από τον
αγωνιστικό χώρο οι ιαχές του κόσμου παρότρυναν τους διαγωνιζομένους να
επισπεύσουν την είσοδό τους στο μπλε δάπεδο του ρινγκ.

Αυτός ο κόσμος ήταν, στην πλειοψηφία του, νεαροί ηλικίας μέχρι 25 χρόνων. Ήταν
όμως και μεγαλύτεροι, άνθρωποι του μεροκάματου, ήταν κοπέλες που δυσκολεύονταν
να κατέβουν τα μεγάλα σκαλιά της εξέδρας με τα ψηλοτάκουνα παπούτσια τους,
ήταν γνώριμοι θιασώτες του αθλήματος από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70,
ήταν, τέλος, και άνδρες νεώτερης ηλικίας, με καλοσιδερωμένα κοντομάνικα
πουκάμισα, που παθιάζονταν και χειρονομούσαν το ίδιο με τους μικρότερους
παρακαθήμενούς τους.

Η κόρνα που ακούγεται στις 9.30 το βράδυ σημαίνει ­ «επιτέλους» ­ και την
έναρξη των αγώνων. Όλη αυτή την ώρα, τα συνθήματα που προέρχονταν από την
εξέδρα δεν είχαν κοπάσει λεπτό. Τα μεγάφωνα αναγγέλλουν τα ονόματα των
παλαιστών, περίπου 50 χρόνων και οι δύο, αυτοί μπαίνουν στο ρινγκ, δείχνουν τα
μπράτσα τους στους θεατές, που χειροκροτούν όρθιοι, και ο διαιτητής σφυρίζει.

Οι λαβές δίνουν και παίρνουν, οι κατσέρ «σκάνε» διαδοχικά με την πλάτη στο
δάπεδο του ρινγκ, ο ένας τεντώνει τα χέρια του άλλου, αεροπλανικές κλωτσιές
στο στήθος, και το τέλος του τρίτου γύρου βρίσκει νικητή ­ με μαυρισμένο το
δεξί μάτι ­ τον παλιό αθλητή του Ολυμπιακού στην ελληνορωμαϊκή, Στέλιο Τρυφωνόπουλο.

ΑΚΥΡΟΙ

Οι θεατές. Πετούσαν μπουκάλια και κέρματα, φωνάζοντας πολεμικά συνθήματα…

Χωρίς διάλειμμα, κάνουν την είσοδό τους στον αγωνιστικό χώρο οι επόμενοι
κατσέρ, που δείχνουν να καταφέρνουν ο ένας στον άλλο πιο αποφασιστικά
χτυπήματα. Ύστερα από 20 λεπτά αγώνα, το «ξύλο» μεταφέρεται εκτός ρινγκ, πάνω
στα κιγκλιδώματα της εξέδρας, «φά’ τον, σακάτεψέ τον, σκίσ’ του το αυτί»
φωνάζει το πλήθος που ταρακουνάει τα σίδερα, ο διαιτητής πηδάει και αυτός από
το ρινγκ, στη «μάχη» μπαίνουν και οι φωτογράφοι με τις κάμερες, τα μπουκάλια
και τα κουτιά των αναψυκτικών σκάνε κι αυτά στο δάπεδο… ώσπου η επιτροπή
κρίνει πως «και οι δύο αθλητές είναι άκυροι».

Ώσπου, έπειτα από αυτά και άλλα πολλά, έρχεται η… ώρα του Σουγκλάκου, που
όμως καθυστερεί να εισβάλει. Τα μπουκάλια σκάνε πάλι στο έδαφος, τα κέρματα το
ίδιο, οι διοργανωτές με το μικρόφωνο στο χέρι απειλούν να διακόψουν τον αγώνα,
το παρκέ γύρω από το ρινγκ έχει… πλημμυρίσει, ώσπου ο εκτελών χρέη
«γραμματείας» βλέπει επιτέλους τον Σουγκλάκο δύο μέτρα πίσω από την σκεπαστή
είσοδο των αποδυτηρίων, έτοιμο… για όλα.

Ο Σουγκλάκος τρέχει μπροστά από την εξέδρα, οι πιτσιρικάδες πηδούν μέσα και
τον αγκαλιάζουν, τον φιλούν, τον χτυπούν στην πλάτη, αλλά μόλις βλέπουν τον
«Ινδιάνο», Άγγλο παλαιστή, να σκαρφαλώνει στο ρινγκ μαζί με τον Πεφάνη, η
τρίτη δόση νερομπούκαλων είναι ισχυρότερη από ποτέ!

Ο διαιτητής προσπαθεί να πει στη γραμματεία να εξηγήσει στον κόσμο «ότι
εναντίον του Σουγκλάκου έχουν δικαίωμα να παλέψουν και οι δύο», οι βρισιές
ακούγονται ακόμα πιο δυνατά, και όταν ο Σουγκλάκος πέφτει κάτω δεχόμενος τις
αντίπαλες κλωτσιές, οι θεατές θυμίζουν ρωμαϊκό κοινό αρένας.

Τελικά, ο Ινδιάνος, με το ανάλογο μακιγιάζ, μεταφέρθηκε στο… νοσοκομείο από
τον πρώτο γύρο, ενώ ο Πεφάνης άντεξε μέχρι τον τρίτο. Η ώρα είχε φτάσει 12
παρά, όταν οι πολύπαθες εξέδρες άρχισαν να αραιώνουν.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 μέχρι σήμερα, το κυρίαρχο στοιχείο που
διακρίνει αυτές τις διοργανώσεις είναι το πάθος εκείνων που τις παρακολουθούν.
Ο αριθμός των θεατών σίγουρα μειώθηκε, όχι όμως και η πίστη των αθλητών που
στριφογυρίζουν στην παλαίστρα.

Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν «δόξες» των ημερών τους. Που στράφηκαν στο
κατς από την ελληνορωμαϊκή πάλη. Σαν τον «ιπτάμενο» Παναγιώτη Σιούτη ή τον
Κατσούλα. Ο Στέλιος Τρυφωνόπουλος λέει πως «οι περισσότεροι από εμάς, τους 80
παλαιστές της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κατς, εργαζόμαστε σε διάφορες δουλειές
για να τα βγάλουμε πέρα. Στον ιδιωτικό τομέα, στα καράβια ή εργάτες αν κάπου χρειαστεί».