ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το αρχείο

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες.Ο Κ. Παπανδρέου, από τις Φαρές Πατρών,
γράφει: «Το αρχείο του Καραμανλή, ως γνωστόν, αποτελείται από δώδεκα τόμους.
Όχι μόνο δώδεκα, αλλά άπειροι τόμοι δεν θα μπορούσαν να τον απαλλάξουν από το
στίγμα της προδοσίας, αφού έβαλε κάποτε την υπογραφή του όχι για να μην
αποκτήσουν δικαιώματα οι Τούρκοι στην Κύπρο, αλλά για το αντίθετο, δυστυχώς.
Όχι για να βγουν τουρκικά στρατεύματα κατοχής απ’ τη Μεγαλόνησο, αλλά για να
μπουν αργότερα, όπως και έγινε.

Όταν λέει πως είχε άγνοια για τα δρώμενα της βίας και της νοθείας που έλαβαν
χώρα στις εκλογές του 1961, του θυμίζω ­ αν είχε υπ’ όψιν του ­ αυτή τη
σημαντική ρήση του Μοντεσκιέ: “εξουσία ασκείται όπου υπάρχει ευθύνη”.

Όσο για το ότι μας έβαλε στην ΕΟΚ, αυτό θα γινόταν οπωσδήποτε κάποια στιγμή
και χωρίς αυτόν, αφού σκοπός της ΕΟΚ είναι να συμπεριληφθούν σ’ αυτήν όλα τα
κράτη που βρίσκονται στον ευρωπαϊκό χώρο. Εδώ είναι να μπουν σ’ αυτήν κάποια
στιγμή τα Σκόπια και η Ασιατική Τουρκία».

Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 273, Αθήνα, γράφει: «Διάβασα με
ιδιαίτερο ενδιαφέρον μερικά αποσπάσματα από το Αρχείο Καραμανλή, που
αναφέρονται σε γεγονότα και χειρισμούς των εθνικών θεμάτων μιας ταραχώδους εποχής.

Ο Αριστοτέλης δίδασκε ότι “Το αληθινό και το δίκαιο έχουνε απ’ τη φύση
μεγαλύτερη δύναμη απ’ το ψέμα και το άδικο”.

Εξάλλου, ο εθνικός μας ποιητής (Διον. Σολωμός) μας άφησε, ως υποθήκη, το
μήνυμα: “Το Έθνος να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό”.

Τον κ. Κων/νο Καραμανλή, προφανώς, τον απασχολεί… η “ιστορική υστεροφημία
του”… και (προφανώς) ανησυχεί (;) γι’ αυτή…, επειδή γνωρίζει ότι:

α. Η πρώτη περίοδος (τουλάχιστον) που με το κόμμα της ΕΡΕ (ιδρυθέν από τον
ίδιο) κυβέρνησε τη χώρα (1955-63), σε ό,τι αφορά τις δημοκρατικές ελευθερίες,
την αξιοκρατία… και την παροχή ίσων ευκαιριών… και απονομή δικαιοσύνης σ’
όλους τους Έλληνες πολίτες («πογκρόμ» για τους αριστερούς) δεν διαφέρει και
πολύ… από την επτάχρονη τυραννία (1967-74) της χούντας.

β) Τις εκλογές βίας και νοθείας τις οργάνωσαν δικοί του άνθρωποι. Όσο δε για
τους στρατιωτικούς της εποχής, στη συνέχεια τους αντάμειψε με βουλευτικά και
υπουργικά αξιώματα».