Κριτική από ΚΚΕ και ΣΥΝ σε Σημίτη

ΤΗΝ ΕΚ νέου αντίδραση του ΚΚΕ προκάλεσε η διευκρίνιση κύκλων του
πρωθυπουργικού γραφείου ότι, με την επίθεσή του στο «αμυντικό τμήμα της
παραδοσιακής Αριστεράς, ο Κώστας Σημίτης αναφερόταν και σε δυνάμεις και
στελέχη πέραν του ΚΚΕ.

Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι το
«νέο μπλοκ εξουσίας» που υποστηρίζει δεν συνάδει με «την εμμονή του στο
μοντέλο των κυβερνητικών αυτοδυναμιών και του κομματικού ηγεμονισμού».

Ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, μιλώντας στην
Κοζάνη, είπε πως «με αφορμή τη διευκρίνιση από κύκλους του πρωθυπουργικού
γραφείου σε απογευματινή εφημερίδα, ότι η επίθεση κατά του ΚΚΕ δεν είχε
αποκλειστικό στόχο το ΚΚΕ, αλλά και άλλους χώρους, το θέμα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό».

Ο κ. Γόντικας προσέθεσε πως το πρόβλημα δεν αφορά το ΚΚΕ «ή μόνο το ΚΚΕ.

Η κλιμάκωση του αντικομμουνισμού από τον κ. Σημίτη χρησιμοποιείται ως κάλυψη
για να ασκηθεί πολιτική, ιδεολογική, αλλά και φυσική τρομοκρατία και σε κάθε
άτομο που σέβεται την αξιοπρέπειά του, που δεν υποκύπτει στους “σύγχρονους”
εκβιασμούς και θέλει να διατηρεί ανόθευτη την κοινωνική του ευαισθησία».

Αντιθέτως, ο πρόεδρος του ΣΥΝ επικεντρώθηκε στα λεγόμενα του κ. Σημίτη περί
την Κεντροαριστερά. «Αποτελεί ­ είπε ­ πολιτικό παραλογισμό που γίνεται
πολιτικός εμπαιγμός να μιλάει η κυβέρνηση για νέο πολιτικό υποκείμενο, αλλά
για δεδομένη πολιτική, για νέο μπλοκ εξουσίας, αλλά για αδιαπραγμάτευτες
κυβερνητικές επιλογές».

Ο κ. Κωνσταντόπουλος, ανοίγοντας τις εργασίες της πανελλαδικής οργανωτικής
σύσκεψης του ΣΥΝ, επανέλαβε την πρότασή του για «άμεσο διάλογο ανάμεσα σε όλες
τις δυνάμεις του προοδευτικού χώρου, ώστε να αναζητηθεί μια εναλλακτική
πολιτική, ένα συνολικό πρόγραμμα της Αριστεράς, μια εναλλακτική κυβερνητική λύση».

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ, ουσιαστικά, συμφώνησε με τη διαπίστωση του Πρωθυπουργού
ότι «η Αριστερά σήμερα δεν μπορεί να απαντήσει στα σύγχρονα προβλήματα με
αμυντική λογική.

Δεν μπορεί να επιστρέφει στον εθνικό απομονωτισμό, δεν μπορεί να αγνοεί τις
ιστορικές εξελίξεις». Ωστόσο, προσέθεσε πως «ταυτοχρόνως η Αριστερά δεν μπορεί
να υποκλίνεται στους νόμους της αγοράς, δεν μπορεί να υποκλίνεται στις ανάγκες
του ανταγωνισμού, δεν μπορεί να απεμπολεί την ίδια της την ουσία».