Η ραψωδία της… φέτας

ΑΚΟΜΗ και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (μετά το Συμβούλιο Υπουργών) υποστηρίχθηκε
η ελληνικότητα της φέτας. Ο Ισπανός εισαγγελέας κ. Δαμάσο Ρουίς Χαράμπο, στην
πρότασή του προς το δικαστήριο, υποστηρίζει ότι η ονομασία «φέτα» είναι
συνδεδεμένη άρρηκτα και μόνο με την Ελλάδα, και συνεπώς η προστασία του
δικαιώματος της χώρας μας να χρησιμοποιεί τον όρο αυτό, με τον οποίο
προσδιορίζεται το συγκεκριμένο τυρί, δικαιολογείται από διατάξεις της Συνθήκης
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Ωστόσο, το Συμβούλιο της Επικρατείας ανακάλεσε χθες το ερώτημα που είχε
αποστείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εάν αντίκειται ή όχι στο Κοινοτικό Δίκαιο
ρύθμιση που περιορίζει τη χρήση της ονομασίας «φέτα» σε προϊόν που έχει τα
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως αυτό που κατασκευάζεται στην Ελλάδα. Έτσι η
δίκη ματαιώνεται και σε ελληνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

Η εισήγηση, όμως, του Ισπανού εισαγγελέα που κατατέθηκε χθες στο δικαστήριο
του Λουξεμβούργου περιλαμβάνει μία σειρά από σκέψεις, σύμφωνα με τις οποίες η
φέτα είναι ελληνικό παραδοσιακό τυρί και οφείλει τη μοναδικότητά του (φήμη,
γεύση, άρωμα, υφή):

* στα κοινά κλιματολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής παραγωγής, όπως η
πλούσια και πολυποίκιλη χλωρίδα της

* στο γάλα που χρησιμοποιείται για την παρασκευή της φέτας, το οποίο
προέρχεται από πρόβατα και αίγες της περιοχής παραγωγής, που εκτρέφονται και
διατρέφονται με παραδοσιακές τεχνικές

* στη μέθοδο επεξεργασίας του τυριού φέτα, που εξακολουθεί να είναι το
παραδοσιακό σύστημα της φυσικής στραγγίσεως χωρίς πίεση και χρησιμοποιείται
από έμπειρους παραγωγούς.

ΟΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ

Ο κ. Χαράμπο αντικρούει τους ισχυρισμούς της γερμανικής, αυστριακής και
δανικής κυβέρνησης, που υποστηρίζουν πως το ελληνικό τυρί φέτα δεν έχει τα
χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που οφείλονται στη γεωγραφική περιοχή
παραγωγής του τυριού.

Ωστόσο, ο Ισπανός εισαγγελέας, αναφερόμενος στην πάγια νομολογία του
Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τονίζει ότι «οι γεωγραφικές ονομασίες
είναι ονόματα χρησιμοποιούμενα στη σήμανση τροφίμων, τα οποία υπονοούν την
προέλευση των προϊόντων από μία συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.

Αυτή η αναφορά στη γεωγραφική καταγωγή του προϊόντος μπορεί να είναι άμεση,
όταν η ονομασία περιλαμβάνει τη γεωγραφική παραπομπή, ή έμμεση, αν η ονομασία
δεν περιλαμβάνει κανένα τοπωνύμιο (Grappa, Ούζο, Cava)».

Το όνομα «φέτα» δείχνει εμμέσως τη γεωγραφική προέλευση του τυριού που
διατίθεται στο εμπόριο στην Ελλάδα υπό την ονομασία αυτή. «Συνδέεται με το
τυρί που παράγεται στην Ελλάδα, παρά το ότι η λέξη “φέτα” είναι ιταλικής
καταγωγής», τονίζει ο εισαγγελέας.

ΕΙΔΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Και προσθέτει ότι το συγκεκριμένο προϊόν «διαθέτει ειδικά χαρακτηριστικά» και
«έχει εξακριβωμένη ποιότητα και φήμη» καθώς:

* η ελληνική φέτα παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα ή από μείγμα πρόβειου και
αίγειου γάλακτος, που είναι είδη γάλακτος που κυριαρχούν στην Ελλάδα. Ενώ η
πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται στη Δανία για παρασκευή του τυριού φέτα είναι
γάλα αγελαδινό το οποίο παράγεται κατ’ εξοχήν στη χώρα αυτή

* το χρώμα της πρόβειας φέτας είναι καθαρό λευκό, ενώ εκείνο της αγελαδινής
έχει υποκίτρινο χρώμα, που μπορεί να μετατραπεί σε καθαρό λευκό μόνο με τη
χρήση χημικών ουσιών

* η φέτα από αγελαδινό γάλα έχει περισσότερες τρύπες απ’ ό,τι η πρόβεια, διότι
το αποτέλεσμα της άλμης δεν είναι το ίδιο στα δύο είδη φέτας

* η μέθοδος παρασκευής διαφέρει, αφού η δανική φέτα παρασκευάζεται με
βιομηχανικό τρόπο υπερδιήθησης, ενώ η ελληνική παρασκευάζεται με την κλασική
μέθοδο της φυσικής στραγγίσεως χωρίς πίεση.