Χαρακτήρας και διαγωγή «μετράνε» στην αποφυλάκιση

ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΥΣ όρους αποφυλάκισης επιβάλλει ο Άρειος Πάγος, κρίνοντας ότι και ο
χαρακτήρας ενός κρατουμένου, παράλληλα με τη διαγωγή του στη φυλακή, θα πρέπει
να εκτιμάται από τις δικαστικές αρχές, προκειμένου να αποφυλακιστεί με όρους.

Με την απόφαση που ελήφθη ­ με οριακή πλειοψηφία (18-17) ­ από την Ολομέλεια
του Αρείου Πάγου έκλεισε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρυποινίτη
Δ. Σιγανού, ο οποίος εκτίει κάθειρξη 16 ετών, για ασέλγεια εις βάρος των δύο
ανήλικων παιδιών του. Η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις
διατάξεις του Νόμου 2172/93 για την υφ’ όρον απόλυση, απέρριψε αίτηση
αναίρεσης που είχε ασκηθεί από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατά της
εφετειακής απόφασης με την οποία ο Σιγανός παρέμεινε στη φυλακή.

Όπως κρίθηκε, από ένα δικαστήριο κατά την έρευνα της διαγωγής ενός κρατουμένου
στη φυλακή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο χαρακτήρας του, όπως προκύπτει από
τη συμπεριφορά του στη διάρκεια έκτισης της ποινής. Κατά την Ολομέλεια του
Αρείου Πάγου, βάσει του Νόμου 2172/93 δεν μπορεί να λαμβάνονται υπόψη στοιχεία
που ανάγονται στον χρόνο πριν από την καταδίκη του κρατουμένου.

Το Εφετείο είχε απορρίψει την αίτηση του Σιγανού για αποφυλάκιση επειδή είχε
εκτίσει τα 3/5 της ποινής του, κρίνοντας μεταξύ άλλων ότι πρόκειται για
«στυγνό εγκληματία, που δεν έχει μετανιώσει, αφού δεν έδειξε θλίψη ή
συμπαράσταση για τα παιδιά του». Και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επισημαίνει
ότι το Εφετείο «μπορεί να αναφέρθηκε πλεοναστικώς και σε στοιχεία που δεν θα
έπρεπε να ληφθούν υπόψη, πλην όμως όσα αναφέρονται στη διαγωγή και τον
χαρακτήρα του κρατουμένου επιτρεπτώς ελήφθησαν…»

Κατά τη μειοψηφία, πάντως, η απόφαση του Εφετείου έπρεπε να αναιρεθεί γιατί
ερμηνεύθηκε εσφαλμένα ο νόμος και στο σκεπτικό της περιλαμβάνονται και
στοιχεία άσχετα με τη διαγωγή του κρατουμένου.