[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ στήλη της λίστας των μεγαλοοφειλετών που έχει κάνει το
υπουργείο Οικονομικών περιγράφονται τα μέτρα που έχει πάρει η Εφορία για να
εισπράξει τα χρωστούμενα 1,65 τρισ. δραχμών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα
χρέη αυτά δεν είναι ούτε καινούργια ούτε άγνωστα, ενώ οι περισσότεροι
οφειλέτες είναι παλιοί γνώριμοι της Εφορίας.

Με άλλα λόγια, η λίστα των μεγαλοοφειλετών χρησιμοποιείται τώρα ­ αλλά έχει
χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν ­ ως μέσο για να προβληθεί η φορολογική
αποφασιστικότητα από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών. Όμως, οι
περισσότεροι από τους οφειλέτες δεν φαίνεται να ανησυχούν ιδιαίτερα. Η μέχρι
τώρα πρακτική έχει αποδείξει ότι ούτε τα ονόματά τους δημοσιοποιούνται ούτε
και τα σκληρά μέτρα που προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία είσπραξης των δημοσίων
εσόδων επιβάλλονται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι στη λίστα των
1.000 αναγράφονται οι αποφάσεις για προσωποκράτηση, κατάσχεση περιουσιακών
στοιχείων που έχει πάρει εις βάρος τους η Δικαιοσύνη και παρόλα αυτά οι
περισσότεροι απ’ αυτούς εξακολουθούν να μην πληρώνουν τα χρωστούμενα.

Έτσι, αντί οι οικονομικοί εγκέφαλοι των κυβερνήσεων να «χρησιμοποιούν» τη
λίστα ως φόβητρο και ως μέσο φορολογικής «τρομοκρατίας», ίσως θα πρέπει να
αποφασίσουν αν είναι αποφασισμένοι να πάρουν πίσω τα χρωστούμενα. Γι’ αυτό δεν
χρειάζονται λόγια αλλά συγκεκριμένα έργα. Ας δημοσιοποιήσουν λοιπόν τις λίστες
και ας ανακοινώνουν στη συνέχεια ποιοι και με ποιο τρόπο πλήρωσαν τις οφειλές τους.

Σε διαφορετική περίπτωση οι εξαγγελίες για δημοσιοποίηση καταλόγων οφειλετών
και φοροφυγάδων όχι μόνο δεν θα φοβίζουν κανένα αλλά θα επαναβεβαιώνουν την
αίσθηση ότι όλα αυτά είναι «λόγια του αέρα» χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρυσμα.
Την ίδια στιγμή τα χρέη θα συσσωρεύονται και θα πολλαπλασιάζονται, αφού στα
χρέη των παλαιών οφειλετών θα προστεθούν και αυτά που θα προέλθουν απ’ όσους
καταλάβουν ότι δεν κινδυνεύουν από κανένα. Γι’ αυτό η κυβέρνηση ας αποφασίσει
τι ακριβώς θέλει: να μιλάει ή να εισπράττει τα χρέη;