3η ΚΑΡΤΑ Τι κρύβουν οι εξετάσεις;

ΑΠΟ ΠΡΩΤΗ ματιά, η απόφαση της Επιτροπής Διαιτησίας της ΕΠΟ, να υποβληθούν σε
γραπτές και προφορικές εξετάσεις στις ξένες γλώσσες οι διεθνείς διαιτητές,
φαίνεται σωστή. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, όσοι απορριφθούν θα χάσουν το σήμα
της FIFA.

Πραγματικά από τους επτά διεθνείς διαιτητές οι περισσότεροι γνωρίζουν μέτρια
την αγγλική γλώσσα. Όμως αυτό δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Σχεδόν πάντα υπήρχε
τέτοιου είδους αδυναμία, που δεν αξιολογήθηκε ούτε από τη FIFA ούτε από την
ΕΠΟ ή παλαιότερα την Ομοσπονδία Διαιτητών.

Πρόσφατα με έγγραφό της προς την ΕΠΟ η FIFA έχει συστήσει τη βελτίωση του
επιπέδου γνώσης της αγγλικής από τον νεώτερο Έλληνα διεθνή διαιτητή, ενώ δεν
έκανε το ίδιο για τους υπόλοιπους, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν
παρακολουθήσει χωρίς πρόβλημα σεμινάρια της παγκόσμιας συνομοσπονδίας.

Σημειώνω ότι οι διεθνείς διαιτητές πρέπει να γνωρίζουν αγγλικά ή γαλλικά ή
γερμανικά ή ισπανικά, ενώ ο Πάολο Καζαρίν τις παραμονές του Μουντιάλ ’94
προσπάθησε ανεπιτυχώς να προσθέσει τα ιταλικά.

Ασφαλώς η FIFA θέλει καταρτισμένους διαιτητές ­ και καλά κάνει ­ με στόχο να
είναι μόνιμα υψηλό το επίπεδό τους σ’ ένα ολοένα και πιο απαιτητικό
ποδόσφαιρο. Τους θέλει και νέους κάτω των 40 ετών, με παρουσία δύο χρόνων στην
ανώτερη κατηγορία της χώρας τους και τουλάχιστον 10 αγώνες συνολικά στο
ενεργητικό τους.

Είναι φανερό πάντως ότι οι συστάσεις της αφορούν τους νέους διεθνείς. Η ΕΠΟ
και η Επιτροπή Διαιτησίας συνεπώς θα μπορούσαν να μεριμνήσουν για την ειδική
εκπαίδευση των παλιών διεθνών, αλλά και των παρατηρητών. Γιατί το πρόβλημα
υφίσταται και για τους παρατηρητές. Έτσι, ουδείς θα μπορούσε να σκεφθεί ότι οι
τωρινές εξετάσεις κρύβουν κάποια σκοπιμότητα.