Μια πολύχρωμη κυβέρνηση!

Λιονέλ Ζοσπέν. Ο ηγέτης του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος συγκρότησε ευέλικτη και δυναμική κυβέρνηση, με ισχυρή γυναικεία παρουσία (Φωτό Ρώυτερ)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ αυτό που είναι ροζ, κόκκινο και πράσινο, δεν έχει ελέφαντες, αλλά
έχει πολλές γυναίκες; Μα, η νέα αριστερή κυβέρνηση της Γαλλίας.

«Οι ελέφαντες και οι ρινόκεροι που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1981 έως το 1993
δεν συμμετέχουν στη νέα ηγετική ομάδα», γράφει η «Λιμπερασιόν» για την
κυβέρνηση που παρουσίασε ο Λιονέλ Ζοσπέν. «Δεν πρόκειται για επανάληψη της
περιόδου Μιτεράν, αλλά για νέα ευκαιρία για την Αριστερά». Σχεδόν σύσσωμος ο
γαλλικός Τύπος αναφέρεται στην εντυπωσιακή πολυφωνία της νέας κυβέρνησης.
«Πολύ ροζ, ικανοποιητικό κόκκινο, μια ιδέα πράσινο και ταυτόχρονα μπλε, άσπρο
και κόκκινο, όλα τα χρώματα μιας πολυφωνικής Αριστεράς», σχολιάζει η
«Φρανς-Σουάρ», που τονίζει ότι ο νέος πρωθυπουργός φρόντισε να απομακρύνει
τους κομματικούς δεινοσαύρους. Εξάλλου, ακόμη και η δεξιά «Φιγκαρό»
παραδέχεται ότι στην κυβέρνησή του ο Ζοσπέν επιφύλαξε ξεχωριστή θέση στις
γυναίκες και τονίζει την τοποθέτηση της Μαρτίν Ομπρί ως δευτέρας τη τάξει υπουργού.

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ

Οι Γάλλοι σοσιαλιστές ανέλαβαν προεκλογικά τέσσερις απαράβατες δεσμεύσεις: Τη
συμμετοχή της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Βρετανίας στην πρώτη φάση του
ευρώ, το 1999· τη συγκρότηση ενός οικονομικού διευθυντηρίου που θα εποπτεύει
την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα· τη σύναψη «συμφώνου για την ανάπτυξη και την
κοινωνική αλληλεγγύη», με πρωταρχικό στόχο την αντιμετώπιση της ανεργίας· την
κυκλοφορία ενός ευρώ που δεν θα είναι υπερτιμημένο ούτε έναντι του γιεν ούτε
έναντι του δολαρίου.

Πάντως, ούτε αυτές οι δεσμεύσεις ούτε οι δύο κομμουνιστές υπουργοί της
κυβέρνησης του Ζοσπέν μοιάζουν να τρομάζουν τις γαλλικές αγορές, που μετά τις
εκλογές καταγράφουν κέρδη και μόνο κέρδη, δίνοντας μήνυμα αισιοδοξίας για την
πορεία της νέας γαλλικής κυβέρνησης.

Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι τα ανανεωμένα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά
κόμματα είναι σήμερα πιο αποδεκτά από τις αγορές και τους επιχειρηματίες από
ό,τι στο παρελθόν. «Στο κάτω κάτω», γράφουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», «καλύτερα ο
Ζοσπέν με τους δύο κομμουνιστές υπουργούς, παρά ο Πρόντι που εκλιπαρεί κάθε
τόσο στην ιταλική Βουλή για την ψήφο των κομμουνιστών».

47 ετών, υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Σοσιαλιστικό Κόμμα). Η
κόρη του Ζακ Ντελόρ δεν είχε πάντα τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τον
Ζοσπέν, με τον οποίο είχε πολλές διαφωνίες. Όμως, η μεγάλη δημοτικότητά της
την έκανε ακαταμάχητη. Θήτευσε στην Πεσινέ, αλλά και στην κυβέρνηση της Εντίτ
Κρεσόν, πάλι ως υπουργός Εργασίας. Αυτή ακριβώς η θητεία της τής εξασφάλισε
ιδιαίτερα καλές σχέσεις με τους επιχειρηματικούς κύκλους της χώρας.

48 ετών, υπουργός Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας (Σοσιαλιστικό
Κόμμα). Στο στενό περιβάλλον του Ζοσπέν εδώ και δέκα χρόνια, είναι ένας από
τους βασικότερους εμπνευστές του οικονομικού προγράμματος του κόμματος.
Υπηρέτησε ως υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση του Πιέρ Μπερεγκοβουά.
Θεωρείται ο συνδετικός κρίκος του νέου Γάλλου πρωθυπουργού με τον
επιχειρηματικό κόσμο. Είναι ο άνθρωπος που θα επαναδιαπραγματευτεί το σύμφωνο
σταθερότητας, σύμφωνα με την προεκλογική εξαγγελία του Ζοσπέν.

49 ετών, υπουργός Εξωτερικών (Σοσιαλιστικό Κόμμα). Ο πρώην γενικός γραμματέας
των Ηλυσίων, επί Μιτεράν, δεν είναι παρά ένας απλός δικηγόρος. Όμως, ύστερα
από 14 χρόνια θητείας στην Προεδρία, με την εμπειρία δύο συγκατοικήσεων και με
εξαίρετες σχέσεις με το επιτελείο του καγκελαρίου Κολ, θεωρείται ότι έχει όλα
τα εχέγγυα για το νέο του πόστο. Ο Πρόεδρος Ζακ Σιράκ δεν θα είχε κανένα
πρόβλημα να συνεργαστεί μαζί του.

50 ετών, υπουργός Δικαιοσύνης (Σοσιαλιστικό Κόμμα). Ψύχραιμη και χαμηλών
τόνων, απέδειξε το μαχητικό της ταλέντο στην πρόσφατη νικηφόρα προεκλογική εκστρατεία.

Τεχνοκράτης με ευρωπαϊκό προσανατολισμό ­ υπήρξε υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
­ μπήκε το 1981 στο επιτελείο του Ζακ Ντελόρ και αργότερα στο Μέγαρο των
Ηλυσίων, στο οικονομικό τιμ του Προέδρου Μιτεράν. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα
κοινωνικά ζητήματα στο πλευρό του Λιονέλ Ζοσπέν.

38 ετών, υπουργός Περιβάλλοντος και Περιφερειακής Ανάπτυξης (Πράσινοι).
Αναλαμβάνοντας την ηγεσία του κόμματος των Πρασίνων, η Ντομινίκ Βουανέ
κατόρθωσε να επιβάλει την προσωπικότητά της. Στόχος της ήταν να μπουν για
πρώτη φορά οι οικολόγοι στη Βουλή. Και το πέτυχε. Με ένα πάντρεμα της
οικολογίας με τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη, φιλοδοξεί να
διατηρήσει την ανεξαρτησία της, έστω και μέσα από την κυβέρνηση.

48 ετών, υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού (Κομμουνιστικό Κόμμα). Όταν ο
γραμματέας του κόμματος Ρομπέρ Υ της ανέθεσε τον περασμένο Σεπτέμβριο να
εκφωνήσει τον λόγο με τον οποίο έκλεισε το φεστιβάλ τής «L’ Humanite», όλοι
κατάλαβαν ότι η γυναίκα αυτή, που εντάχθηκε στο κόμμα στα 20 της χρόνια, θα
έχει λαμπρό μέλλον. Τίποτα, πέραν του δυναμισμού της, δεν προδίκαζε ότι θα
αναλάβει το συγκεκριμένο υπουργείο. Αυτό που μέτρησε τελικά φαίνεται πως ήταν
το φύλο της, αφού ο Λιονέλ Ζοσπέν ήθελε ισχυρή γυναικεία παρουσία στην
κυβέρνησή του.

52 ετών, υπουργός Άμυνας (Σοσιαλιστικό Κόμμα). Παντελώς άγνωστος στους
στρατιωτικούς κύκλους, χαρακτηρίζεται από τους φίλους του «ένα φλεγματικό
ζώο», «πολύ λαμπρός άνδρας», «ένα είδος ροζ Ζιπέ, απότομος, αλλά με αίσθηση
του χιούμορ». Ειδικός επί φορολογικών θεμάτων, μπήκε στην πολιτική
αντιτιθέμενος στον πόλεμο της Αλγερίας. Στο κόμμα εντάχθηκε το 1975 μαζί με
τον Μισέλ Ροκάρ, του οποίου υπήρξε ένας από τους στενότερους συνεργάτες.

58 ετών, υπουργός Εσωτερικών (Κίνημα των Πολιτών). Επανερχόμενος στην
κυβέρνηση, ο Σεβενμάν κλείνει την παρένθεση που είχε ανοίξει στις 29
Ιανουαρίου 1991 με τη θεαματική παραίτησή του από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας
λόγω της αντίθεσής του προς τον πόλεμο του Κόλπου. Δύο χρόνια αργότερα,
εγκατέλειψε το Σοσιαλιστικό Κόμμα διαφωνώντας με τα κριτήρια του Μάαστριχτ και
σχημάτισε το Κίνημα των Πολιτών, που στις ευρωεκλογές του 1994 έλαβε 2,8%.

46 ετών, υπουργός Πολιτισμού και Επικοινωνιών, κυβερνητική εκπρόσωπος
(Σοσιαλιστικό Κόμμα). Ως δήμαρχος του Στρασβούργου, έγινε το σύμβολο της
αντίστασης των πολιτών στο ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο και πρότυπο των νέων
σοσιαλιστικών αξιών: εργασία, συνεργασία, διαφάνεια. Ανάμεσα στα κυριότερα
καθήκοντά της θα είναι η προώθηση του νέου νόμου για τα οπτικοακουστικά μέσα,
αλλά και η δύσκολη εκπροσώπηση της κυβέρνησης σε συνθήκες συγκατοίκησης