Ζητεί κοινή δράση των Σοσιαλιστών για την Ευρώπη

Στη Σουηδία. Υπέρ της Χάγης, για λύση των ζητημάτων που εγείρονται από την Τουρκία κατά της Ελλάδας, τάχθηκε ο κ. Πέρσον στις χθεσινές συνομιλίες του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό

«Μάχη» για την απόσπαση δεσμεύσεων περί κοινής δράσης των Σοσιαλιστών στα
μεγάλα θέματα της Ευρώπης αρχίζει σήμερα στο Μάλμε της Σουηδίας ο Πρωθυπουργός
Κ. Σημίτης.

Η ΕΙΚΟΣΑΜΕΛΗΣ αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ που μετέχει στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού
Σοσιαλιστικού Κόμματος θα θέσει με όλους τους τρόπους το ζήτημα της
αποτελεσματικότητας στις αποφάσεις, αφού είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το σκηνικό
στην πολιτική σκηνή της Ευρώπης έχει αλλάξει, χωρίς ωστόσο οι Σοσιαλιστές να
έχουν κατορθώσει να μετουσιώσουν την υπεροχή τους σε πολιτικές, αφού συνήθως
υπερισχύουν τα εθνικά συμφέροντα.

Ο κ. Σημίτης, για το λόγο αυτό, ήταν χθες ιδιαίτερα επιφυλακτικός, όταν
ρωτήθηκε για τις πιθανότητες που υπάρχουν για μια πιο «πολιτική» (και όχι
καθαρά οικονομίστικη όπως προβλέπεται από το Μάαστριχτ) αντιμετώπιση της
πορείας κάθε χώρας προς τη Νομισματική Ένωση.

Βεβαίως, για άλλη μια φορά, ο Πρωθυπουργός, μετά τις ιδιαίτερα φιλικές
συνομιλίες που είχε χθες με τον πρωθυπουργό της Σουηδίας κ. Γκ. Πέρσον,
τάχθηκε υπέρ μιας πιο ελαστικής εφαρμογής των κριτηρίων του Μάαστριχτ.
Υπογράμμισε ωστόσο ότι υπάρχει μια ισχυρή ομάδα κρατών που επιμένουν για μια
αυστηρή τήρηση των κριτηρίων, με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της
ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η χώρα μας δεν πρόκειται να θέσει το θέμα, αφού υπάρχει η βεβαιότητα ότι θα
τεθεί από άλλες ισχυρές χώρες της Κοινότητας. Ωστόσο, θα επιμείνει μέχρι
τέλους να ισχύσουν οι ­ όποιες ­ διαφορετικές ρυθμίσεις για όλες τις χώρες,
χωρίς εξαίρεση.

Βέβαια, ο κ. Σημίτης ξεκαθάρισε ότι τυχόν ελαστικοποίηση των κριτηρίων ή
επιμήκυνση του χρόνου για την εκπλήρωσή τους θα ήταν καλοδεχούμενη, αφού θα
σήμαινε διεύρυνση του κύκλου των χωρών που θα μετάσχουν στην ΟΝΕ.

Οι δυο πρωθυπουργοί συμφώνησαν απολύτως να ζητήσουν να υπάρξει ειδικό κεφάλαιο
για την απασχόληση στο κείμενο της Διακυβερνητικής, όπως και αναφορά στην
ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος.

Ιδιαίτερα θα επιμείνει ο κ. Σημίτης στην ανάγκη να υπάρξει κοινή εξωτερική και
αμυντική πολιτική της Κοινότητας ­ κάτι που συναντά αντιδράσεις σε αρκετές
χώρες. Είναι χαρακτηριστικό ότι και η σουηδική πλευρά ­ παρά την απόλυτη
σύμπτωση απόψεων σε όλα τα επίπεδα ­ παρέμεινε ιδιαίτερα επιφυλακτική στο
ζήτημα της εγγύησης των ευρωπαϊκών συνόρων στο κείμενο της Διακυβερνητικής,
λόγω της γενικότερης άρνησής τους στην κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική.

Ειδικά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο κ. Πέρσον συμφώνησε ότι τα ­ όποια ­
ζητήματα που εγείρονται από την πλευρά της Τουρκίας πρέπει να αντιμετωπιστούν
στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας έθεσε θέμα εκπροσώπησης και της
τουρκοκυπριακής πλευράς στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Κύπρου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την πλευρά του, ο κ. Σημίτης είπε ότι την ευθύνη των
διαπραγματεύσεων επιβάλλεται να έχει η κυπριακή κυβέρνηση και εκπρόσωπος της
τουρκοκυπριακής πλευράς να μετέχει στην ομάδα των διαπραγματευτών.

* Εθιμοτυπική συνάντηση με τον βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο 16ο Γουσταύο έχει
σήμερα ο κ. Σημίτης και στη συνέχεια αναχωρεί για το Μάλμε.

«ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ» στην ελληνική επιδίωξη για αναγνώριση των εξωτερικών συνόρων
της χώρας ως κοινοτικών, έχει η διένεξη Ισπανίας – Βρετανίας για το Γιβραλτάρ.
Έτσι, σε πρωτόκολλο που περιλαμβάνεται στο κείμενο του σχεδίου συνθήκης ­
προϊόν τών έως τώρα εργασιών της Διακυβερνητικής ­ αναφέρεται πως «ούτε το
άρθρο 227 ούτε καμιά άλλη πρόβλεψη της Συνθήκης που ιδρύει την Ευρωπαϊκή
Κοινότητα δε μεταθέτει εξουσία στην Κοινότητα εις ό,τι αφορά την υιοθέτηση
προβλέψεων (σ.σ.: συνθηκών) που καθορίζουν την ακριβή γεωγραφική τοποθεσία
μεταξύ κρατών – μελών ή μεταξύ κρατών – μελών και τρίτων χωρών».

Το πρωτόκολλο αυτό, όπως έλεγαν διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, έρχεται εκ
των πραγμάτων σε αντίθεση με το άρθρο του κεφαλαίου της εξωτερικής πολιτικής ­
στο σχέδιο συνθήκης ­ που αναφέρει ότι στόχος της Ένωσης είναι «να διατηρήσει
τη ειρήνη και να ενισχύσει τη διεθνή ασφάλεια, σύμφωνα με τις αρχές της Χάρτας
του ΟΗΕ, καθώς και της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι και των στόχων της Χάρτας
του Παρισιού, περιλαμβανομένων εκείνων επί των εξωτερικών συνόρων».