[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΙΝΑΙ καταπληκτικό και ιδιαιτέρως διδακτικό. Η Άγκυρα, ξοδεύοντας απλόχερα
δεκάδες εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο στις καλύτερες αμερικανικές εταιρείες
δημοσίων σχέσεων και χρηματοδοτώντας έδρες τουρκικών σπουδών στα μεγάλα
αμερικανικά πανεπιστήμια, επιχειρεί να ξαναγράψει την Ιστορία κατά το δοκούν:
να μετατρέψει τη γενοκτονία ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων από την οθωμανική
αυτοκρατορία, με την καθοδήγηση του Ταλαάτ Πασά το 1915, σε απλή παρενέργεια
του εμφυλίου που εκδηλώθηκε στην Τουρκία μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είναι εμφανές, βέβαια, ότι η τουρκική προπαγάνδα επηρεάζει καθοριστικά την
αμερικανική γραφειοκρατία και κοινή γνώμη και στα ελληνοτουρκικά,
χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Πέρα από τις πληρωμένες διαφημιστικές καταχωρήσεις
σε σημαντικά έντυπα των ΗΠΑ, η Άγκυρα στέλνει προσωπικές προσκλήσεις σε
διαμορφωτές της κοινής γνώμης, αλλά και ανθρώπους με επιρροή στο αμερικανικό
κατεστημένο και τους προσφέρει:

­ πολυήμερες δωρεάν διακοπές στην Τουρκία

­ ενημέρωση για τα προβλήματα της χώρας, με εντυπωσιακό ενημερωτικό υλικό

­ συζητήσεις εφ’ όλης της ύλης με ηγετικές προσωπικότητες της Τουρκίας

­ οικονομική στήριξη, μέσω των πολυάριθμων ινστιτούτων που δουλεύουν στις ΗΠΑ
με τουρκική χρηματοδότηση.

Το αποτέλεσμα της επιθετικής αυτής προπαγάνδας είναι γνωστό σε όλους μας: τόσο
το Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και ο Λευκός Οίκος κρατούν στην καλύτερη περίπτωση
ίσες αποστάσεις από την Αθήνα και την Άγκυρα (Ίμια, Κυπριακό, Αιγαίο) και στη
χειρότερη υιοθετούν καθαρά φιλοτουρκικές θέσεις (π.χ. πυραυλικό σύστημα S-300).

Δεν είναι μόνο το ότι η Αθήνα ­ αντίθετα από την Άγκυρα ­ χρησιμοποιεί την
εξωτερική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση, αλλάζοντας έτσι προσέγγιση στα
εθνικά θέματα, αναλόγως με το ποια κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία. Είναι και
το ότι η όποια ελληνική κυβέρνηση δεν πιστεύει στην αναγκαιότητα δημιουργίας
μηχανισμών προώθησης των ελληνικών θέσεων. Ελάχιστα χρήματα ξοδεύονται για
προπαγάνδα στις ΗΠΑ για τη στήριξη των εθνικών θεμάτων, ενώ φιλόδοξες
προσπάθειες όπως το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, που θα μπορούσε να
συντονίσει τις ενέργειες των Ελλήνων της Διασποράς, καρκινοβατούν λόγω
έλλειψης πόρων και πολιτικής βούλησης.

Κάποτε οι ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να καταλάβουν αυτό που οι Τούρκοι
θεωρούν δεδομένο: Αν δεν σπάσεις αυγά, δεν κάνεις ομελέτα.