«Άδειασαν» όλοι τον Νικήτα Κακλαμάνη

ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ άρνηση του κ. Αντ. Σαμαρά και των στελεχών της «Άνοιξης»
συνάντησε η «πρόταση Κακλαμάνη» για ακροδεξιά στροφή του κόμματος. Είναι
χαρακτηριστικό ότι ουδείς σύνεδρος υποστήριξε έστω και μία από τις θέσεις που
εξέφρασε ο ευρωβουλευτής ­ που όμως εμφανίζεται ικανοποιημένος, προβάλλοντας
τον ισχυρισμό ότι με την κίνησή του έγινε το Νο2 του κόμματος και μάλιστα με
«διακριτές» θέσεις.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της «Άνοιξης», που διά βοής εξελέγη πρόεδρος του κόμματος
και από το συνέδριο, απάντησε στη δευτερολογία του με κομψό, αλλά έντονο ύφος
στο σύνθημα υπέρ της άνισης μεταχείρισης των ξένων εργατών που «πέταξε» ο κ.
Κακλαμάνης, ενώ και η έτερη ευρωβουλευτής της «Άνοιξης», η κ. Κατερίνα
Δασκαλάκη, διεμήνυσε προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν έχει καμία σχέση με τον κ.
Κακλαμάνη και τις απόψεις του, καθώς και ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμία
στροφή προς την ακροδεξιά.

Είναι μάλιστα ενδιαφέρον ότι στελέχη της «Άνοιξης» συνέδεαν και χθες την
κίνηση του κ. Κακλαμάνη με τους σχεδιασμούς μίας πλευράς της Νέας Δημοκρατίας
­ ισχυρίζονταν μάλιστα ότι η πλευρά αυτή του κόμματος της αξιωματικής
αντιπολίτευσης επιθυμεί τη δημιουργία ενός ακραιφνούς ακροδεξιού κόμματος, που
θα έδινε τη δυνατότητα και για εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα, αλλά και για
γενικότερες αλλαγές στην ευρύτερη συντηρητική παράταξη.

Ο ίδιος ο ευρωβουλευτής σε δηλώσεις του ανέφερε ότι «καλύφθηκε» από την ομιλία
Σαμαρά και τόνισε ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα συνοχής της «Άνοιξης», ούτε
αλλαγής του κλίματος στις προσωπικές του σχέσεις με τον κ. Σαμαρά. Ωστόσο, ο
κ. Νικ. Κακλαμάνης δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει τη γραμμή που
χάραξε στο συνέδριο.

Οι ομιλίες των συνέδρων κινήθηκαν στη γραμμή της «αυτόνομης πορείας», αλλά και
στο ιδεολογικό πλαίσιο του «ριζοσπαστικού κέντρου», που έθεσε στην πρώτη του
ομιλία ο κ. Αντ. Σαμαράς, ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, κυριάρχησε πλήρως
στο πρώτο συνέδριο της Πολιτικής Άνοιξης.

Ο κ. Σαμαράς επανέλαβε και στη δευτερολογία του αρκετές φορές ότι το κόμμα του
είναι τοποθετημένο στο χώρο του ριζοσπαστικού κέντρου, θέλοντας να «ξορκίσει»
τα περί ακροδεξιάς στροφής. Στα εθνικά θέματα επανέλαβε τις γνωστές θέσεις του
­ άρνηση του διαλόγου στα ελληνοτουρκικά, άρνηση συμβιβασμού στο όνομα των
Σκοπίων ­ ενώ και για την οικονομία ανέφερε ότι πρέπει να τερματιστεί ή
πολιτική της λιτότητας.

Αυτή τη φορά ο πρόεδρος της «Άνοιξης» προέβαλε ιδιαίτερα την ιδέα της
κοινωνικής συνοχής ­ υπογράμμισε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της «Άνοιξης»,
αλλά και ζήτησε ένα «Μάαστριχτ με κοινωνικό πρόσωπο».

Στα «συν» του συνεδρίου ­ πέρα από την άψογη οργάνωση που έδειξε ότι το κόμμα
τους έχει μία οργανωτική δομή τέτοια που να μπορεί να αντεπεξέλθει σε τέτοιες
διοργανώσεις ­ προσμετρούν και την παρουσία εκπροσώπων όλων των κομμάτων της
Βουλής, όπως και την «πρώτη κίνηση» από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, που
εκφράστηκε με το «άνοιγμα Μιχαλολιάκου».

Πέρα από τη «βόμβα Κακλαμάνη», που αναμφισβήτητα ήταν το μεγάλο «πλην» του
συνεδρίου, αφού τώρα η «Άνοιξη» θα κινδυνεύει να χαρακτηρίζεται ακραίο κόμμα,
τα στελέχη του κ. Σαμαρά θεωρούν ότι τώρα έχουν μεγαλύτερη άνεση χρόνου για
την επόμενη κίνησή τους.

Ανώτερα στελέχη της «Άνοιξης» έλεγαν χθες ότι μετά το συνέδριο και την
επαναβεβαίωση της πλήρους κυριαρχίας Σαμαρά, το επόμενο κρίσιμο τεστ για τη
συνοχή του κόμματος θα είναι οι ευρωεκλογές του 1999. Υπογράμμιζαν ακόμα ότι
ήταν τέτοια η συμφωνία των συνέδρων πάνω στις θέσεις του προέδρου του
κόμματος, που δεν θεωρείται πιθανό νέο κύμα αποχωρήσεων στο αμέσως επόμενο
διάστημα. Ωστόσο, αρκετοί υπογράμμιζαν με νόημα την απουσία του κ. Στ. Γιώτα
από το συνέδριο.