Θα πουν το νερό… νεράκι

Παρ’ όλο που φέτος έπεσαν άφθονες βροχές σε όλη τη χώρα, στη μισή Ελλάδα οι
κάτοικοι και οι επισκέπτες θα πουν το… νερό νεράκι και αυτό το καλοκαίρι. Τα
αποθέματα πόσιμου νερού είναι σαφώς αυξημένα σε σχέση με περασμένες χρονιές,
όμως τα προβλήματα παραμένουν κυρίως λόγω κακής διαχείρισης των υδάτων ή
έλλειψης των απαιτούμενων έργων υποδομής.

Έτσι, λοιπόν, σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα, οι κάτοικοι στην Αλεξανδρούπολη,
τον Βόλο, τη Θεσσαλονίκη, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά, την Ιθάκη αλλά και το
Ηράκλειο δεν αποκλείεται να… διψάσουν και αυτό το καλοκαίρι. Το ίδιο ισχύει
και για περιοχές της Μεσσηνίας, της Κέρκυρας, των Χανίων, του Λασιθίου, της
Αχαΐας, της Θάσου και της Θράκης. Προβλήματα υπάρχουν επίσης στις Κυκλάδες και
τα Δωδεκάνησα, όπου το υπουργείο Αιγαίου ετοιμάζει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα
διαχείρισης των υδατικών πόρων με την κατασκευή λιμνοδεξαμενών και φραγμάτων.

Το απαρχαιωμένο δίκτυο ύδρευσης της Θεσσαλονίκης και η καθυστέρηση του έργου
υδροδότησης από τον Αλιάκμονα είναι οι βασικές αιτίες των προβλημάτων παροχής
νερού που αντιμετωπίζει η συμπρωτεύουσα τις τελευταίες ημέρες.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ

Το πρόβλημα με την υδροδότηση, που παρουσιάζεται στις «υψηλές περιοχές» της
Δυτικής κυρίως Θεσσαλονίκης (Μετέωρα, Συκιές, Άνω Πόλη αλλά και Καλαμαριά,
περιοχές που μένουν χωρίς νερό αρκετές ώρες της ημέρας), θα συνεχισθεί τους
μήνες του καλοκαιριού, χωρίς ωστόσο να σημειωθεί λειψυδρία.

«Η έλλειψη νερού στις υψηλές περιοχές οφείλεται στο ότι το σύστημα ύδρευσης
δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες που δημιούργησαν οι απότομα
υψηλές θερμοκρασίες. Το δίκτυο ύδρευσης της πόλης χρονολογείται από το 1963.
Μέχρι την ολοκλήρωση του έργου παροχής νερού από τον Αλιάκμονα, το 2001 ή το
2002, οι λύσεις αναγκαστικά θα είναι αποσπασματικές», λέει στα «ΝΕΑ» ο γενικός
διευθυντής του Οργανισμού Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (ΟΥΘ), κ. Δήμος Παπαδημητρίου.

Πάντως, χθες, ο ίδιος πρόσθεσε ότι λόγω της αλλαγής των καιρικών συνθηκών, τα
προβλήματα έχουν μειωθεί, όμως ο ΟΥΘ χρειάζεται επειγόντως 100 προσλήψεις
τεχνικού προσωπικού για να συνεχίσει τη λειτουργία του.

Η παροχή νερού στη Θεσσαλονίκη φτάνει τα 280.000 κυβικά μέτρα την ημέρα, τη
στιγμή που η μέση κατανάλωση τον χειμώνα ήταν 250.000 κυβικά μέτρα. «Από το
ένα εκατομμύριο καταναλωτές, οι 950.000 δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα».

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Στο μεταξύ, εισαγγελική παρέμβαση για το πρόβλημα έλλειψης του νερού ζητεί η
δημοτική αρχή του Δήμου Συκεών με το αιτιολογικό ότι απειλείται πλέον η υγεία
των δημοτών που μένουν χωρίς σταγόνα νερό ολόκληρες ημέρες και καταγγέλλει τη
διοίκηση του ΟΥΘ για άνιση μεταχείριση των κατοίκων της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Το πρόβλημα της ύδρευσης και των αποθεμάτων νερού είναι «πιεστικότατο» και
στην Αλεξανδρούπολη, επισημαίνει ο δήμαρχος της πόλης, κ. Ελευθέριος
Γιοφτσίδης. Σύμφωνα με μελέτες πανεπιστημιακών, ο υδροφόρος ορίζοντας είναι
πάρα πολύ χαμηλός και τα αποθέματα νερού για τις υδρευτικές ανάγκες της πόλης
μειώνονται επικίνδυνα. «Γι’ αυτό ο δήμος προτίθεται τους καλοκαιρινούς μήνες
να βάλει περιορισμούς στην κατανάλωση νερού».

* Στα νησιά του Ιονίου (Ζάκυνθο, Κεφαλονιά, Ιθάκη) το πρόβλημα είναι εξίσου
έντονο, όπως και τις περασμένες χρονιές, παρά τις βροχοπτώσεις. Και αυτό γιατί
στα αποθέματα του νερού στο έδαφος έχει εισβάλλει θαλασσινό νερό, ένα
φαινόμενο που ονομάζεται υφαλμύριση των υδάτων.

Σημαντικό πρόβλημα ύδρευσης αντιμετωπίζουν όμως και πολλές περιοχές της
Κρήτης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πόλη του Ηρακλείου, που υδρεύεται ακόμη με
γεωτρήσεις από την ευρύτερη περιοχή. «Από όλες τις γεωτρήσεις, αντλούμε
συνολικά 35.000 κυβικά ημερησίως. Για να καλύψουμε όμως τις ανάγκες του
Ηρακλείου, χρειαζόμαστε ακόμα 10.000 κυβικά», δηλώνει ο πρόεδρος της Δημοτικής
Υπηρεσίας Ύδρευσης (ΔΕΥΑΗ), κ. Γιώργος Μποτζώρης.

ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ

Ανάλογη είναι η κατάσταση στην ενδοχώρα της Κρήτης. Εκατοντάδες γεωτρήσεις ­
πολλές παράνομες ­ αξιοποιούνται χωρίς κανένα προγραμματισμό. Έτσι, χάνονται
τα νερά μεγάλων χειμάρρων και δεν εμπλουτίζεται ο υδροφόρος ορίζοντας. Στον
νομό Χανίων αξιοποιείται το 20-25% των υδάτινων πόρων, ενώ για να καλυφθούν
πλήρως οι ανάγκες, πρέπει να φτάσει στο 30-35%.

Ο Βόλος είναι ακόμα μία περιοχή που αντιμετωπίζει χρόνιο πρόβλημα στο πόσιμο
νερό. Βέβαια, φέτος, η παρατεταμένη περίοδος βροχοπτώσεων και οι χιονοπτώσεις
επέδρασαν θετικά στον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, με
αποτέλεσμα να έχουν μειωθεί σημαντικά τα προβλήματα εξασφάλισης των αναγκαίων
ποσοτήτων νερού για την υδροδότηση δήμων και κοινοτήτων της Μαγνησίας.
Προβλήματα όμως αναμένονται λόγω της καθυστέρησης στην υλοποίηση αναγκαίων
έργων, που θα αξιοποιήσουν ανεκμετάλλευτες πηγές πόσιμου νερού. Εδώ και
χρόνια, παραμένει ημιτελές ένα μεγάλο έργο που αφορά τη μεταφορά νερού από το
Πήλιο στο πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου, το οποίο σήμερα υδροδοτείται με
νερό γεωτρήσεων.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, σημειώθηκε ρεκόρ δεκαετίας, αφού το νερό στους τρεις ταμιευτήρες
(Μόρνος, Μαραθώνας, Υλίκη) ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα.

Κάτι αντίστοιχο είχε να συμβεί πριν από την έναρξη της μακροχρόνιας περιόδου
μεγάλης ξηρασίας, το 1987. «Για πρώτη φορά μετά πολλά χρόνια, σήμερα, μπορούμε
να πούμε με σιγουριά ότι η πρωτεύουσα έχει αρχίσει να εξασφαλίζεται από
πλευράς ομαλής και απρόσκοπτης υδροδότησης», αναφέρει χαρακτηριστικά ο γενικός
διευθυντής της ΕΥΔΑΠ κ. Γιώργος Ιωαννίδης.

ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ενός ολοκληρωμένου προγράμματος διαχείρισης των υδατικών πόρων
ανά νησί, που θα λύσει τα προβλήματα επάρκειας και ποιότητας του νερού,
προωθεί το υπουργείο Αιγαίου.

Κυρίαρχη προτεραιότητα αυτού του προγράμματος θα είναι, όπως ανακοίνωσε
πρόσφατα η υπουργός Αιγαίου Ελισσάβετ Παπαζώη, «η κατασκευή λιμνοδεξαμενών και
φραγμάτων».

«Μέχρι σήμερα, στο Αιγαίο», πρόσθεσε η υπουργός, «κατασκευάζονται ή έχουν
ολοκληρωθεί 12 λιμνοδεξαμενές και προγραμματίζονται άλλες 20, ενώ σε ό,τι
αφορά τα φράγματα, κατασκευάζονται ή έχουν ολοκληρωθεί 10 και
προγραμματίζονται άλλα 16».

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Αιγαίου, το 50% της αναγκαίας ποσότητας
νερού για ύδρευση και άρδευση στις Κυκλάδες, δεν είναι διαθέσιμο, ενώ στα
Δωδεκάνησα αρδεύονται μόλις τα 43.000 από τα 435.000 στρέμματα.

Φέτος μάλιστα, στη συγκεκριμένη περιοχή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ανάγκη
υδροδότησης τον χειμώνα.

Το δε ετήσιο κόστος μεταφοράς νερού «στα άνυδρα νησιά έχει φθάσει στα 450
εκατομμύρια δραχμές και καλύπτονται μόνο στοιχειώδεις ανάγκες».