Αντίλογος για τον «Εθνοκεντρισμό στην εκπαίδευση»

ΑΠΟ ΤΟΝ κ. Σάκη Λέφα, Μαθηματικό – Οικονομολόγο (Αγία Παρασκευή) πήραμε την
ακόλουθη επιστολή:

«Θα ήθελα να εκφράσω την άποψή μου, με αφορμή δύο διαδοχικά δημοσιεύματα της
εγκρίτου εφημερίδας σας (8/5 και 9/5), σχετικά με την κ. Άννα Φραγκουδάκη, η
οποία με την ευκαιρία της παρουσιάσεως του βιβλίου της “Εθνοκεντρισμός στην
Εκπαίδευση”, επεσήμανε ότι στην Ελλάδα “ο εκπαιδευτικός θεσμός δίνει μία
ανιστορική εικόνα του Έθνους, και εξαίρει την αρχαιότητα και την
προγονολατρεία (;) με συνέπεια να ναρκοθετείται (;) η έννοια της εξέλιξης και
να καλλιεργείται, αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας, ο εθνοκεντρισμός και η
ξενοφοβία (;)”. Συνεχίζει δε (9/5) με τη διαπίστωση “της πλήρους απουσίας των
Εβραίων από τα σχολικά βιβλία. Δεν υπάρχουν οι Εβραίοι μέσα στην Ιστορία, ούτε
σε άλλες χώρες ούτε στην Ελλάδα…”, ισχυρίζεται η κ. Φραγκουδάκη.

Οι θέσεις όμως, αυτές, κατά τη γνώμη μου, πάσχουν, διότι τόσο στην πρώτη όσο
και στη δεύτερη περίπτωση, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, που παράγει πλέον νέους οι οποίοι αγνοούν βασικά
στοιχεία της Ιστορίας μας, μέσα σ’ ένα πλαίσιο γλωσσικής ανυδρίας και
σύγχυσης, που οδηγεί σε ολοσχερή αλλοίωση του γλωσσικού μας ιστού με τη
σταδιακή λατινοποίηση της γραφής και την απομίμηση ξένων τίτλων και εκφράσεων,
από το εμπόριο μέχρι τον αθλητισμό (Karelia, Assos, Village Center, Mega αντί
Μέγα [το οποίο μεταδίδει EIDHSEIS με το Megatext], Olympiakos, Panathinaikos,
Iraklis, και πλημμύρα από ξενικούς όρους, που περιβάλλουν τη νέα διεθνιστική
νοοτροπία), μόνο ως Εθνοκεντρικό δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί. Όσον αφορά την
Ιστορία των Εβραίων, η αλήθεια είναι ότι τόσο στο Δημοτικό Σχολείο όσο και στο
Γυμνάσιο, τα Ελληνόπουλα διδάσκονται την Παλαιά Διαθήκη επί δύο ολόκληρα
χρόνια και γνωρίζουν πάρα πολλά για τους Εβραίους, πολύ περισσότερα μάλιστα
απ’ όσα γνωρίζουν για οποιονδήποτε άλλο λαό, ενώ δεν διδάσκονται καθόλου την
ελληνική μυθολογία. Άλλωστε, και η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, που έχει
αξιόλογη συμμετοχή στη διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων, είναι στηριγμένη στην
εβραϊκή Ιστορία. Θα ήταν, μάλιστα, ευχής έργον αν οι Έλληνες εμιμούντο τους
Εβραίους, οι Αθλητικοί Σύλλογοι των οποίων όταν αγωνίζονται εναντίον ξένων
Συλλόγων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, χρησιμοποιούν εμφανίσεις στις οποίες
αναγράφονται τα ονόματα των παικτών και των ομάδων στην εβραϊκή γλώσσα και
αυτό είναι προς τιμήν τους, αλλά ποτέ δεν θα ισχυριζόμουν ότι αυτό είναι
αρνητικό στοιχείο που “ναρκοθετεί την εξέλιξη και καλλιεργεί τον εβραϊκό
εθνοκεντρισμό και την ξενοφοβία”. Απλώς, οι άνθρωποι σέβονται την καταγωγής
τους και τη γλώσσα τους, μη αναμειγνύοντάς την με ξένα στοιχεία που θα
οδηγούσαν, κατά το πρότυπο που εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα (όπου είναι
αναχρονιστικό να γράφεις π.χ. εξέλιξις ή άποψις αντί των…«ορθών» exelixis ή
apopsis!!!), σε αφανισμό γλωσσικό και όχι μόνο. Εν τέλει, πιστεύω ότι η
εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει προσανατολισμό διεθνών και δη ευρωπαϊκών
προδιαγραφών και οι νεο-Έλληνες μόνο προγονολάτρες δεν είναι. Άλλωστε, αν
ρωτήσετε το σύνολο των μαθητών, δεν θα απαντήσουν στο ερώτημα “ποιος ήταν ο
Έλληνας” (από τον οποίο προέρχεται η ονομασία Ελλάς) και “ποιος ήταν ο
Γραικός” (Γραικία, Greece, Greek), διότι απλούστατα δεν γίνεται αναφορά σε
κανένα σχολικό βιβλίο. Αντιθέτως για τον Αβραάμ, τη Σάρα, τον Ισαάκ, τη
Ρεβέκκα, τον Ησαύ, τον Δαβίδ, το Σολομώντα κ.λπ. έχουν πλήρη γνώση, που
σφραγίζεται και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία συμπληρώνει τις γνώσεις των
χριστιανών με τα κείμενά της. Παράδειγμα μάλιστα ξεχωριστής σημασίας, είναι η
αναφορά στο Μυστήριο του Γάμου, από τη διαδικασία του οποίου όλοι θυμούνται
ότι ο ιερέας αναπέμπει την ευχή «και ευλόγησον αυτούς ως τον Αβραάμ και την
Σάραν». Φρονώ, λοιπόν, πως η κ. Φραγκουδάκη θα έπρεπε να ανασκευάσει τις
απόψεις της και για να είναι πιο δίκαιη στην κριτική της θα ήταν χρήσιμο να
φωτίσει το αναγνωστικό κοινό με μια ανάλυση για το τι διδάσκονται οι μαθητές
των εβραϊκών σχολείων σχετικά με την ελληνική Ιστορία».