Παραμένει το «πρόβλημα εικ όνας» στη Ν.Δ.

Ιδιαίτερα σοβαρό παραμένει το πρόβλημα εικόνας της Ν.Δ. και μετά την εκλογή
Καραμανλή στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το
συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας.

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της V-PRC εμφανίζουν ελαφρότατη, οριακή
βελτίωση της εικόνας της Ν.Δ., παρά το γεγονός ότι η εκλογή Καραμανλή έδειξε
προς στιγμήν να δημιουργεί δυναμική για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Παράλληλα, η κυβέρνηση διατηρεί το επίπεδο ικανοποίησης της κοινής γνώμης από
την πολιτική της στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας δεκαετίας ­ πράγμα που
δείχνει ότι η πολιτική Σημίτη συντηρεί σοβαρά αποθέματα αξιοπιστίας στην κοινή
γνώμη. Μάλιστα, σε μεγάλο ποσοστό, η κοινή γνώμη αποδέχεται μεγάλες επιλογές
της κυβέρνησης ­ όπως ο διάλογος εμπειρογνωμόνων για τα ελληνοτουρκικά ή η
αποστολή ελληνικής στρατιωτικής δύναμης στην Αλβανία.

ΟΡΙΑΚΕΣ είναι οι μεταβολές στην εικόνα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης,
δύο μήνες μετά την εκλογή του κ. Κ. Καραμανλή στην ηγεσία της Νέας
Δημοκρατίας. Έτσι, η ψαλίδα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. παραμένει μεγάλη, όπως και
στην περίοδο Έβερτ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό των ψηφοφόρων της Ν.Δ.
που δηλώνουν ικανοποιημένοι (πολύ ή αρκετά) από την αντιπολίτευση, μόλις πού
αγγίζει το 21%, ενώ στο σύνολο των ψηφοφόρων το ποσοστό των ικανοποιημένων από
την αντιπολίτευση φτάνει το 10,6%, από 9,6% τον περασμένο Ιανουάριο ­ όταν η
εικόνα της Ν.Δ. είχε φτάσει στο ιστορικά πιο αρνητικό επίπεδό της.

Στο 21% φτάνει ­ στο σύνολο των ψηφοφόρων ­ η ικανοποίηση από την κυβέρνηση,
σημειώνοντας επίσης οριακή πτώση από το 23,3% πού είχε μετρηθεί τον Ιανουάριο
του ’97.

Σημειώνεται ότι στο σύνολο οι αρνητικές γνώμες για τη Ν.Δ. φτάνουν σήμερα το
86,4%, ενώ για την κυβέρνηση οι αρνητικές γνώμες έχουν φτάσει το 78,4% ­
πράγμα πού αναδεικνύει για άλλη μία φορά την κόπωση του εκλογικού σώματος και
τη δυσφορία και για τα δύο μεγάλα κόμματα.

Η μοναδική επιτυχία του κ. Κ. Καραμανλή συνίσταται στο ότι η εκλογή του
οδήγησε ένα ποσοστό γύρω στο 6% του εκλογικού σώματος της περιοχής της
πρωτεύουσας να τηρεί στάση αναμονής απέναντι στη Ν.Δ. ­ και έτσι να
απαγκιστρωθεί από τη στάση της πλήρους άρνησης που είχε υιοθετήσει έναντι της
Ν.Δ. Πραγματικά, το ποσοστό εκείνων πού δηλώνουν «καθόλου ικανοποιημένοι» από
το κόμμα τους έχει μειωθεί στο 56,1%, από 62,6% τον περασμένο Ιανουάριο. Οι
ψηφοφόροι αυτοί έχουν «μεταφερθεί» στην κατηγορία των «λίγο» ικανοποιημένων ­
πράγμα που δείχνει ότι πρόκειται για ένα ποσοστό πολιτών που ανιχνεύουν σ’
αυτή τη φάση τις δυνατότητες του νέου αρχηγού της Ν.Δ.

Σημειώνεται, πάντως, ότι μεταξύ των ψηφοφόρων των άλλων κομμάτων, μόνον μεταξύ
των ψηφοφόρων της Άνοιξης σημειώνεται διψήφιο ποσοστό ικανοποίησης από τη Ν.Δ.
­ ένα ποσοστό ιδιαίτερα μεγάλο, που φθάνει το 22,2% και αποδεικνύει ότι με την
εκλογή Καραμανλή άνοιξε κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των δύο κομμάτων.

Ωστόσο, η ιδιαίτερα χαμηλή «επίδοση» της Ν.Δ. μεταξύ των ψηφοφόρων των άλλων
κομμάτων της αντιπολίτευσης αποδεικνύει και τα στενά όρια μέσα στα οποία έχει
να κινηθεί ο κ. Καραμανλής ­ είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και στην κατηγορία
των «απογοητευμένων» ψηφοφόρων, που είχαν ψηφίσει άκυρο ή λευκό τον περασμένο
Σεπτέμβριο, το ποσοστό ικανοποίησης από την αντιπολίτευση φτάνει μόλις στο 9,6%.

Τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με την άνοδο της προσωπικής δημοτικότητας του
κ. Καραμανλή, αποδεικνύει ότι προς το παρόν η δυναμική της εκλογής του δεν
«πέρασε» και στο κόμμα της Ν.Δ.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Στους δημοσίους υπαλλήλους ­ που εμφανίζονται ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση
σε ποσοστό 33%, αλλά και (όσο κι αν ακούγεται παράξενο) στους ανέργους, που
εμφανίζονται ικανοποιημένοι σε ποσοστό 25%, βασίζεται εν πολλοίς η εικόνα της
κυβέρνησης, που έχει σοβαρό πρόβλημα στις… νοικοκυρές, όπου το ποσοστό
ικανοποίησης πέφτει στο 15%!

Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ το ποσοστό ικανοποίησης από την κυβέρνηση
φτάνει το 37% ­ σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο ποσοστό ικανοποίησης μεταξύ
των ψηφοφόρων της Ν.Δ. για το κόμμα τους.

Παράλληλα, ένα ποσοστό 39% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ τηρεί στάση αναμονής από
την κυβέρνηση ­ ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 21% που δηλώνει πλήρως
απογοητευμένο από το κόμμα πού ψήφισαν..

Σημειώνεται, επίσης, ότι η κυβέρνηση πετυχαίνει σημαντικά ποσοστά ικανοποίησης
και μεταξύ των οπαδών άλλων κομμάτων ­ για παράδειγμα, το 17% των ψηφοφόρων
της Άνοιξης, το 17% των ψηφοφόρων του ΣΥΝ και ανάλογο ποσοστό των ψηφοφόρων
του ΔΗΚΚΙ δηλώνουν πολύ ή αρκετά ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση, ενώ το
σχετικό ποσοστό ξεπερνάει το 22% μεταξύ των πολύ νέων, που δεν είχαν δικαίωμα
ψήφου στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Σοβαρό πρόβλημα εικόνας έχει η κυβέρνηση μεταξύ των ψηφοφόρων κατώτερης
εκπαίδευσης ­ μόλις στο 15,3% ­ ενώ το σχετικό ποσοστό μεταξύ των ψηφοφόρων
ανώτερης εκπαίδευσης αγγίζει το 28%!

ΟΧΙ ΣΤΗ μείωση του χρόνου εργασίας με παράλληλη μείωση αποδοχών, λένε οι
Αθηναίοι. Οι άνεργοι διαφωνούν σε μεγαλύτερο ποσοστό από το σύνολο των
ψηφοφόρων του Λεκανοπεδίου, με την πρόταση για μείωση του χρόνου εργασίας με
παράλληλη μείωση των αποδοχών!

Χαρακτηριστική της αντίδρασης σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι το γεγονός ότι οι
θεωρητικά κατ’ εξοχήν ενδιαφερόμενοι διαφωνούν σε ποσοστό 70%, ενώ στο σύνολο
των ψηφοφόρων το σχετικό ποσοστό φτάνει έως το 65%!!

Τα μικρότερα ποσοστά διαφωνίας σε μία τέτοια εξέλιξη σημειώθηκαν μεταξύ των
αυτοαπασχολουμένων ­ αν και στην κατηγορία αυτή τα «όχι» ξεπερνούν το 50%.

Πάντως, ένας στους τρεις πολίτες συμφωνεί είτε απόλυτα είτε σε κάποιο βαθμό με
ένα τέτοιο ενδεχόμενο ­ και είναι χαρακτηριστικό ότι συμφωνούν σε ποσοστό
34,5% οι ψηφοφόροι με εισόδημα πάνω από 500.000 δραχμές τον μήνα. Αντίθετα, οι
ψηφοφόροι χαμηλού εισοδήματος ­ λιγότερο από 150.000 δραχμές τον μήνα ­
συμφωνούν μόνον σε ποσοστό 28,5%.

Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, συμφωνεί με μία τέτοια εξέλιξη ο ένας στους
τρεις, ενώ μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ. συμφωνεί ο ένας στους τέσσερις ­ το
σχετικό ποσοστό πέφτει στο 23% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΚΚΕ και φτάνει στο 26%
μεταξύ των ψηφοφόρων του ΔΗΚΚΙ και στο 28% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΝ.

ΝΑΙ ΣΤΗ δημιουργία της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τα ελληνοτουρκικά λένε
δύο στους τρεις ψηφοφόρους του Λεκανοπεδίου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της
δημοσκόπησης της V-PRC. Παράλληλα, ένα ελαφρώς μικρότερο ποσοστό λέει ναι, αν
και με κάποιες επιφυλάξεις, στην αποστολή της ελληνικής στρατιωτικής δύναμης
στην Αλβανία.

Ένας στους πέντε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και ένας στους τρεις ψηφοφόρους της Ν.Δ.
δηλώνουν ότι «διαφωνούν απόλυτα» με την δημιουργία της επιτροπής
εμπειρογνωμόνων ­ και το σχετικό ποσοστό αγγίζει το 35% μεταξύ των ψηφοφόρων
του ΔΗΚΚΙ. Σημειώνεται ότι στην έρευνα εμφανίζονται οι ψηφοφόροι της «Άνοιξης»
να διαφωνούν σε πολύ μικρότερο ποσοστό στην εξέλιξη αυτή, σε σχέση με τους
ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων ­ μόλις σε ποσοστό 17%, αν και πρέπει να
σημειωθεί ότι τα συμπεράσματα για τους ψηφοφόρους της «Άνοιξης» είναι απλώς
ενδεικτικά, αφού το σχετικό δείγμα είναι πολύ μικρό.

Υπέρ της δημιουργίας της επιτροπής τάσσονται σε αναλογία τρία προς ένα όσοι
αυτοτοποθετούνται ως αριστεροί, κεντροαριστεροί και κεντρώοι, αλλά όσο
πηγαίνουμε προς το δεξιό τμήμα της κλίμακας το σχετικό ποσοστό βαίνει μειούμενο.

Οι νέοι ηλικίας 18 έως 24 ετών συμφωνούν με τη δημιουργία της επιτροπής σε
ποσοστό 70%, ενώ στις ηλικίες από 55 έως 64 ετών το σχετικό ποσοστό πέφτει στο 54%.

* Τό 56% των ερωτηθέντων συμφωνούν με την αποστολή στρατιωτικής δύναμης στην
Αλβανία ­ ένα ποσοστό που φθάνει το 60% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και
πέφτει στο μέσο όρο γύρω στο 55% μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ., ενώ μειώνεται
μόλις στο 23% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΚΚΕ.

Σημαντικό ποσοστό άρνησης ­ στο 51% ­ εμφανίζεται μεταξύ των ψηφοφόρων που
ψήφισαν λευκό ή άκυρο, όπως και μεταξύ εκείνων που αυτοτοποθετούνται ως
αριστεροί ­ ξεπερνά το 63%

Πολύ μικρό ποσοστό, γύρω στο 30%, εκφράζει διαφωνία για την στρατιωτική μας
εμπλοκή στην Αλβανία, στην ομάδα ηλικίας από 18 έως 24 ετών, και το ποσοστό
διαφωνίας ανεβαίνει μόλις στο 32% μεταξύ της επόμενης ηλικιακής ομάδας, των
ηλικιών από 25 έως 34 ετών.

Έντονη διαφωνία, σε ποσοστό που αγγίζει το 50%, εκφράζουν για την ελληνική
ανάμειξη οι ψηφοφόροι κατώτερης εκπαίδευσης, ποσοστό που πέφτει δραματικά στις
άλλες κατηγορίες.

Πάντως η διαφωνία προς την αποστολή της ελληνικής δύναμης έχει «ταξικό»
χαρακτήρα ­ διαφωνούν σε αναλογία ένα προς δύο οι ψηφοφόροι με εισόδημα
μικρότερο των 150.000 δραχμών το μήνα και το σχετικό ποσοστό μειώνεται
σημαντικά όσο ανεβαίνουμε στην εισοδηματική κλίμακα.

ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ V – PROJECT RESEARCH CONSULTING. Μέλος του ΣΕΔΕΑ,
της ESOMAR και της WAPOR.

ΑΝΑΘΕΣΗ: «ΤΑ ΝΕΑ».

ΤΥΠΟΣ ΕΡΕΥΝΑΣ: Ποσοτική έρευνα με ατομικές συνεντεύξεις, πρόσωπο με
πρόσωπο (face to face) στα νοικοκυριά των ερωτώμενων και χρήση δομημένου ερωτηματολογίου.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Γενικός πληθυσμός 18 ετών και άνω.

ΠΕΡΙΟΧΗ: Πολεοδομικό Συγκρότημα Πρωτεύουσας.

ΔΕΙΓΜΑ: Το μέγεθος του δείγματος ανέρχεται σε 978 άτομα.

ΣΤΑΘΜΙΣΗ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: Προκειμένου να εξισορροπηθούν τυχόν παράγοντες
μεροληψίας, το δείγμα σταθμίστηκε εκ των υστέρων, ως προς την ψήφο των
βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου 1996.

ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Η έρευνα πεδίου πραγματοποιήθηκε στο χρονικό
διάστημα 7 έως 15 Μαΐου 1997.

ΜΕ ΤΗΝ έρευνα αυτή συμπληρώνονται 17 μήνες από τότε που «ΤΑ ΝΕΑ» αποφάσισαν να
καθιερώσουν ένα σταθερό «πολιτικό και κοινωνικό βαρόμετρο», επιθυμώντας να
προσφέρουν στους αναγνώστες τους ένα αξιόπιστο όργανο για τη συστηματική
παρακολούθηση των τάσεων της κοινής γνώμης.

Οι έρευνες που συγκροτούν το «πολιτικό βαρόμετρο» των «ΝΕΩΝ», τη διενέργεια
των οποίων αναλαμβάνει η εταιρεία PRC, πραγματοποιούνται τέσσερις φορές τον
χρόνο (Ιανουάριος, Μάιος, Ιούλιος, Νοέμβριος) στην περιφέρεια της πρωτεύουσας
και δύο φορές τον χρόνο (Μάρτιος, Σεπτέμβριος) σε πανελλαδική κλίμακα. Οι
έρευνες που πραγματοποιούνται στην περιφέρεια της πρωτεύουσας (όπως αυτή που
δημοσιεύεται σήμερα) έχουν στόχο να καταγράψουν τις βασικές τάσεις της κοινής
γνώμης σε κρίσιμα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα της συγκυρίας. Το μέγεθος
του δείγματος για τις έρευνες αυτές, όταν περιέχουν πολιτικές ερωτήσεις,
αποφασίστηκε να είναι 1.000 άτομα, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που
εφαρμόζονται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες για αντίστοιχου τύπου τακτικά
«πολιτικά βαρόμετρα» («ευρωβαρόμετρο» κ.λπ.). Οι δύο πανελλαδικές έρευνες
(Μάρτιος και Σεπτέμβριος) προσφέρουν επίσης μια εκτίμηση για τη δυνάμει
εκλογική επιρροή των κομμάτων τη δεδομένη στιγμή και για τον λόγο αυτό
χρησιμοποιούν ελαφρώς αυξημένο δείγμα (1.200 άτομα).