Ζητούνται Ρωσίδες στις ΗΠΑ

«Αν θέλεις γυναίκα, να πας στο Ιβάνοβο». Το λέγαν τον 19ο αιώνα,
επειδή η πόλη ήταν γεμάτη από εργάτριες που σκοτώνονταν στη δουλειά στα
υφαντουργεία, και δεν ονειρεύονταν παρά κάποιον που θα τις παντρευόταν και θα
τις γλύτωνε από το ξεθέωμα.

ΤΟ ΜΟΤΤΟ ισχύει και τώρα. Το Ιβάνοβο έχει
ακόμη πολλά εργοστάσια, και οι γυναίκες που δουλεύουν σ’ αυτά αισθάνονται από
δυστυχείς έως απελπισμένες. Εξ ου και η επιτυχία των μικρών αγγελιών που
καταχωρούν τελευταία στην τοπική εφημερίδα «Ινφόρμ Μπαζάρ» Αμερικανοί ­
συνήθως ηλικιωμένοι ­ που έχουν μυριστεί την πηγή, και ψάχνουν για νύφες.

Ο Έντουαρντ Κνόπικ, λόγου χάρη, διαφημίζει τον εαυτό του ως εξής:

«Αμερικανός ηλικίας 57 ετών ζητεί σύζυγο 18-50 ετών. Ειναι ευπαρουσίαστος, δεν
πίνει και δεν καπνίζει. Του αρέσουν οι εκδρομές και η κηπουρική».

Μεσα σ’
ένα μήνα, το «λουκούμι» αυτό για τις βασανισμένες υπάρξεις του Ιβάνοβο έλαβε
50 απαντήσεις από νεαρότατες γυναίκες που τον ικέτευαν να τις παντρευτεί. Για
να πάρουν τη διεύθυνσή του από το περιοδικό πλήρωσαν η καθεμιά από πέντε
δολάρια.

Ο διευθυντής του «Μπαζάρ», Μαξίμ Ιγνάτιτσεφ, πιστεύει ότι με τη
σελίδα των αγγελιών του βοηθάει να στηθούν ευτυχισμένες οικογένειες στην
Αμερική.

«Δεν έχει σημασία η διαφορά ηλικίας ­ είπε στο πρακτορείο Ρώυτερ.
­ Η Ρωσίδα δεν είναι απαιτητική. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να γλυτώσει
από τη χαμοζωή. Και προτιμά τους ξένους, γιατί οι Ρώσοι άντρες έχουν το χάλι
τους. Είναι μπεκρήδες και ακαμάτηδες. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι η
αλήθεια».

Ο καπιταλισμός δεν βοήθησε πολύ τις γυναίκες στη Ρωσία. Επί
ΕΣΣΔ, το 1/3 των μελών του Ανώτατου Σοβιέτ έπρεπε να είναι υποχρεωτικά
γυναίκες. Τώρα οι «ποσοστώσεις» καταργήθηκαν.

Πολλές Ρωσίδες φαίνονται πιο
ηλικιωμένες απ’ όσο είναι, επειδή η ζωή τους είναι υπερβολικά σκληρή ή άχαρη,
και χρήματα για καλλυντικά δεν περισσεύουν.

Πολιτικά, θα ‘λεγε κανείς ότι
έχουν σηκώσει τα χέρια. Έχουν θαρρείς παραδοθεί στη διάκριση των αντρών τους
που παίζουν πάντα πατριαρχικό ρόλο.

Το 1993, είχε εμφανιστεί στις εκλογές
ένα κόμμα με τίτλο Γυναίκες της Ρωσίας, και κατάφερε μάλιστα να πάρει 8%. Στις
επόμενες εκλογές όμως, το 1995, πήρε κάτω από 5% και έτσι αποκλείσθηκε και από
τη Δούμα. Η Όλγα Χασμπουλάτοβα, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Ιβάνοβο,
ηγείται κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών. «Είμαστε για κλάματα ­ λέει.
­ Αλλά θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Σε μερικούς αιώνες, σίγουρα οι γυναίκες της
Ρωσίας θα ζουν καλύτερα».