Και όμως δεν πείθει

Ένας χρόνος έκλεισε από τότε
που ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ ανέλαβε πρωθυπουργός της Ισπανίας. Αποδείχθηκε
αποτελεσματικός, ωστόσο δεν καταφέρνει να πείσει τους Ισπανούς.

ΟΤΑΝ ο
ηγέτης της ισπανικής Δεξιάς εγκαταστάθηκε στο πρωθυπουργικό μέγαρο, στις 5
Μαΐου του 1996, έπειτα από 14 χρόνια σοσιαλισμού, οι οιωνοί δεν ήταν καλοί.
Πρώην φοροεισπράκτορας που μοιάζει να αισθάνεται άβολα στο βήμα του ομιλητή
και δεν «γράφει» καλά στην τηλεόραση, χρειάστηκε να διαπραγματευτεί επί δύο
μήνες για να αποσπάσει την υποστήριξη των Καταλανών και των Βάσκων εθνικιστών
ώστε να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σήμερα, ωστόσο, η συμμαχία με
τους εθνικιστές, η οποία πέρασε από αρκετές εντάσεις, μοιάζει σταθερή: ο Αθνάρ
και οι Καταλανοί απομάκρυναν αυτή την εβδομάδα το ενδεχόμενο των πρόωρων
εκλογών, ανακοινώνοντας τη βούλησή τους να φέρουν σε πέρας την κοινοβουλευτική
εντολή ως τη λήξη της, το 2000.

Ο πρώτος χρόνος της κυβέρνησης του Αθνάρ
είχε ουσιαστικά μόνον ένα θέμα: να μπορέσει η Ισπανία να βρεθεί στην πρώτη
ομάδα των χωρών που θα υιοθετήσουν στην αλλαγή του αιώνα το πανευρωπαϊκό
νόμισμα. Και φαίνεται πως τα κατάφερε ­ έστω κι αν σημαντικό μέρος της προόδου
της ισπανικής οικονομίας οφείλεται σε μέτρα που είχαν ήδη ληφθεί επί
σοσιαλιστικής κυβέρνησης: ο πληθωρισμός, τα επιτόκια και το δημόσιο έλλειμμα
μειώθηκαν στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 30 ετών, το χρηματιστήριο της
Μαδρίτης κάνει καθημερινά ρεκόρ, η ανεργία σημείωσε πτώση ­ παραμένοντας
ωστόσο η υψηλότερη στην Ευρώπη ­ και οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν την πρόβλεψη ότι
η Ισπανία θα καταφέρει να συμμετάσχει στην πρώτη ομάδα του εύρω.

Το
σημαντικότερο είναι ότι τα κατάφερε χωρίς να δημιουργήσει κοινωνική κρίση,
τηρώντας δηλαδή τις προεκλογικές υποσχέσεις του να μη θίξει τα κοινωνικά
κεκτημένα ­ η σοβαρότερη κινητοποίηση διαμαρτυρίας ήταν εκείνη των δημοσίων
υπαλλήλων για το πάγωμα των μισθών τους, το περασμένο φθινόπωρο, η οποία όμως
εκτονώθηκε αρκετά γρήγορα. Συνδικάτα και εργοδοσία υπέγραψαν μάλιστα στα τέλη
του περασμένου μήνα μια συμφωνία που χαρακτηρίσθηκε «ιστορική» και προβλέπει
μια εκτεταμένη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας με στόχο τη δημιουργία
περισσότερων θέσεων μόνιμης απασχόλησης.

Ωστόσο, παρά τις επιτυχίες αυτές,
η δημοτικότητα της κυβέρνησης του Αθνάρ δεν δείχνει αυξητικές τάσεις. Οι
σφυγμομετρήσεις που δημοσιεύθηκαν αυτή την εβδομάδα επιβεβαίωσαν ένα μικρό
πλεονέκτημα των Σοσιαλιστών (μίας ποσοστιαίας μονάδας) σε περίπτωση πρόωρων
εκλογών. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, οι Ισπανοί θεωρούν τον ηγέτη του
Λαϊκού Κόμματος «πιο έντιμο» και «πιο αποτελεσματικό» από τον αρχηγό της
αντιπολίτευσης, αλλά «πολύ λιγότερο χαρισματικό»…