Ώρα για ψεκασμό

ΟΡΓΙΑΖΟΥΝ κάθε χρόνο οι φήμες
ότι τα διάφορα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα δεν έχουν την επιθυμητή
καθαρότητα. Όλα τα πρωταθλήματα, ακόμα και τα τοπικά. Οι συζητήσεις για
στημένους αγώνες, διαιτητές και παρατηρητές ειδικών αποστολών, παρολιτζήδες,
ταχυδακτυλουργούς του παρασκηνίου, «πακέτα» που αλλάζουν χέρια και άλλα
συναφή, δεν παρουσιάζουν πια ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Λέγονται και ξαναλέγονται
επί χρόνια και κουράζουν.

Καταγγελίες γίνονται ελάχιστες και έως τώρα
έχουν πληρώσει το μάρμαρο «μικροί». Έχουν συλληφθεί κατά καιρούς οι μη έχοντες
προσβάσεις. Μια ματιά στο αρχείο της αθλητικής δικαιοσύνης δεν αφήνει
περιθώρια για αμφισβητήσεις. Οι ισχυροί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είχαν τον
τρόπο να ξεφεύγουν από την τσιμπίδα, άλλοτε λόγω συναισθηματισμού των κριτών
κι άλλοτε με νομικά τεχνάσματα.

Το ποδόσφαιρο, που συγκινούσε την
πλειοψηφία των φιλάθλων, κινείται πλέον ερήμην των υποστηρικτών του. Από την
άλλη πλευρά «ειδήμονες» της ΕΠΑΕ μιλάνε για δισεκατομμύρια δραχμές από
τηλεοπτικά δικαιώματα που μοιράζονται οι ΠΑΕ. Ήταν, υποστηρίζουν, ένα βήμα για
την απαλλαγή τους από επιζήμιους μονόχρωμους εναγκαλισμούς. Όμως ποδόσφαιρο σε
άδειες εξέδρες δεν μπορεί να επιβιώσει. Εκτός κι αν οι παρεούλες των
«ειδημόνων» έχουν μαγικές συνταγές.

Αν θέλουμε διοργανώσεις ίσων ευκαιριών
και ισόρροπη ανάπτυξη, πρέπει να ψεκάσουμε τα γήπεδα με ζιζανιοκτόνα.
Χρειαζόμαστε ισχυρές ομάδες στο κέντρο και την περιφέρεια, μακριά από τις
δαγκάνες των χρυσοδάκτυλων του παρασκηνίου.

Οφείλουμε να εργασθούμε για
άλλο ποδόσφαιρο, στο οποίο δεν θα υπάρχει ούτε χιλιοστό για νοθεία και
αμφισβήτηση. Η ΕΠΟ ας μπει μπροστά.