Φωτεινό μήνυμα έως την άκρη του Διαστήματος
Σχεδόν μισό αιώνα μετά την εκτόξευσή του, το «Voyager 1» φτάνει σε απόσταση 25,9 δισ. χιλιομέτρων και η NASA καλεί τον κόσμο να το χαιρετήσει
Όταν η NASA εκτόξευσε το 1977 το ρομποτικό διαστημόπλοιο «Voyager 1», η αποστολή του υποτίθεται ότι ήταν πενταετής.
Σχεδόν μισό αιώνα μετά, συνεχίζεται. Αφού εξερεύνησε μακρινούς πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, όπως ο Δίας και ο Κρόνος, πέρασε στον διαστρικό χώρο το 2012, έξι χρόνια πριν από το «Voyager 2», σε περιοχές του Διαστήματος στις οποίες δεν έχει φτάσει καμία άλλη αποστολή.
Εξακολουθώντας να μεταδίδει πληροφορίες πίσω στη Γη, το «Voyager 1» αγγίζει αύριο άλλο ένα ιστορικό ορόσημο: θα γίνει το πρώτο διαστημόπλοιο και εν γένει ανθρώπινη κατασκευή που θα βρεθεί μία ημέρα φωτός μακριά από τη Γη, σε απόσταση περίπου 25,9 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα σήμα που θα εκπέμπεται από το διαστημόπλοιο θα χρειάζεται 24 ώρες ή μία ημέρα φωτός για να φτάσει στον πλανήτη μας, αλλά και τούμπαλιν.
Εξού και η NASA καλεί τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να συμμετέχουν σήμερα σε μια παγκόσμια δράση, στέλνοντας ένα συμβολικό φωτεινό μήνυμα προς το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο. «Shine Bright» είναι ο τίτλος της πρωτοβουλίας, «Λάμψε Δυνατά» ελληνιστί: «μια απλή πράξη, μια κοινή στιγμή, ένας εορτασμός για το πιο μακρινό επίτευγμα της ανθρωπότητας», όπως σημειώνει στην ιστοσελίδα της η NASA.
Σε αυτό το πλαίσιο, αμέσως μετά τη δύση του Ηλίου, μας καλεί να χρησιμοποιήσουμε κινητά τηλέφωνα ή φακούς, σχηματίζοντας με αναλαμπές τα γράμματα V-G-R, το διακριτικό κλήσης της αποστολής «Voyager» στον κώδικα Μορς.
Για τους ενδιαφερομένους, η ακολουθία των φωτεινών σημάτων είναι τρεις σύντομοι παλμοί και ένας παρατεταμένος (για το γράμμα V), δύο παρατεταμένοι παλμοί και ένας σύντομος (για το G) και ένας σύντομος παλμός, ένας παρατεταμένος και ένας σύντομος (για το R).
Η ακολουθία επαναλαμβάνεται για περίπου ένα λεπτό, με παύσεις ανάμεσα στα γράμματα. Δεν πρόκειται για πραγματική επικοινωνία με το διαστημικό σκάφος, επισημαίνει η NASA. Έχει πάντως δημιουργήσει ειδικά για την περίσταση εφαρμογή για κινητά και τάμπλετ που παράγει το μήνυμα αυτοματοποιημένο.
Καλεί μάλιστα τους συμμετέχοντες να τραβήξουν φωτογραφίες ή βίντεο από το φωτεινό σήμα που θα στείλουν και να κοινοποιήσουν το υλικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με το tag @NASA, ενισχύοντας έτσι τον παγκόσμιο χαρακτήρα και αντίκτυπο της πρωτοβουλίας.
Καθώς τα ραδιοσήματα ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός, η τεράστια απόσταση δημιουργεί μια «εξαιρετική» πρόκληση για τις επικοινωνίες, παρατηρεί το περιοδικό «Newsweek».
Μόλις το «Voyager 1» φτάσει στο ορόσημο της μιας ημέρας φωτός μακριά από τη Γη, μια εντολή που μεταδίδεται προς αυτό θα χρειάζεται 24 ώρες για να φτάσει, εξηγεί. Αν το ρομποτικό διαστημόπλοιο στείλει αμέσως απάντηση, θα χρειαστούν άλλες 24 ώρες για να λάβει αυτό το σήμα η NASA.
Κάτι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, εάν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για μια κατασκευή με βάση την τεχνολογία της δεκαετίας του 1970. «Είναι το πιο μακρινό αντικείμενο της ανθρωπότητας και το μήνυμά μας προς τον Γαλαξία», επισημαίνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο έλληνας επιστήμονας και πρωτεργάτης της αποστολής «Voyager» Σταμάτης Κριμιζής: ο νεότερος που στελέχωσε το 1971 την επιστημονική ομάδα του «Voyager» και το μοναδικό εν ζωή σήμερα μέλος της αρχικής της σύνθεσης.
Σαράντα εννέα χρόνια μετά την έναρξη της αποστολής, το «Voyager 1» συνεχίζει το μακρινό ταξίδι, αν και η NASA έχει σταδιακά απενεργοποιήσει ορισμένα επιστημονικά όργανα για να εξοικονομήσει ενέργεια.
Χάνει περίπου τέσσερα βατ ισχύος κάθε χρόνο. «Ad astra per aspera», «Μέσα από τις δυσκολίες προς τα αστέρια» είναι το μήνυμα σε κώδικα Μορς στον Χρυσό Δίσκο που μεταφέρει, μαζί με χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες, ηχητικά αποσπάσματα από ήχους ανθρώπων και ζώων, 90 λεπτά μουσικής από διαφορετικές περιόδους και εικόνες της ζωής στον πλανήτη μας.
«Κάποια στιγμή, η πηγή ενέργειας πλουτωνίου του “Voyager” θα εξαντληθεί, αλλά οι νόμοι της φυσικής θα το κρατήσουν σε κίνηση στο βαθύ Διάστημα», επισημαίνει το ABC News. «Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πολλά εκεί που να εμποδίζουν την πορεία του», τονίζει, «θα μπορούσε να συνεχίσει να ταξιδεύει για πολύ καιρό, ακόμη κι όταν εμείς δεν θα υπάρχουμε πια».














