Εντουάρ Φιλίπ: Ξεμένει από πολιτικό οξυγόνο

FILE PHOTO: Edouard Philippe, Mayor of Le Havre and leader of French political party Horizons (HOR), attends the christening ceremony of the container ship CMA CGM NOTRE DAME at the France Port 2000 Terminal in Le Havre, France, July 2, 2026. REUTERS/Stephane Mahe/File Photo
Η άλλοτε μεγαλύτερη ελπίδα των μετριοπαθών ψηφοφόρων για να ανακοπεί η πορεία της ακροδεξιάς Μαρίν Λε Πεν προς το Μέγαρο των Ηλυσίων βλέπει τη δυναμική της υποψηφιότητάς της να εξασθενεί, την ώρα που η γαλλική Δεξιά αδυνατεί να συμφωνήσει σε έναν κοινό υποψήφιο.
Ο πρώην πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, που θεωρούνταν μέχρι πρότινος η ισχυρότερη επιλογή του κεντροδεξιού χώρου, υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις, ενώ οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις και ο πολλαπλασιασμός των υποψηφιοτήτων ενισχύουν τον κίνδυνο να κατακερματιστεί η ψήφος και να διευκολυνθεί η επικράτηση της Ακροδεξιάς.
Η Λε Πεν προηγείται με 36%, ο Ζαν – Λικ Μελανσόν της ριζοσπαστικής Αριστεράς ακολουθεί με περίπου 19% και ο Φιλίπ περιορίζεται στο 14%, έχοντας χάσει τουλάχιστον τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε έξι εβδομάδες.
Η υποχώρηση αυτή αποδυναμώνει και τη θέση του ως του προσώπου γύρω από το οποίο θα μπορούσε να συσπειρωθεί η Κεντροδεξιά. Ο Γκαμπριέλ Ατάλ και ο Μπρουνό Ρεταγιό δεν έχουν πειστεί να αποσυρθούν υπέρ του, ενώ η εμφάνιση του Νταβίντ Λισνάρ, δημάρχου των Καννών, προσθέτει ακόμη έναν διεκδικητή σε ένα ήδη πολυδιασπασμένο πεδίο, όπως επισημαίνουν οι «Financial Times».
Πρωτοβουλία συνεννόησης
Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πρόεδρος της Γερουσίας Ζεράρ Λαρσέρ επιχειρεί να αναλάβει πρωτοβουλία συνεννόησης προτείνοντας στους υποψηφίους της Δεξιάς και του Κέντρου να συναντηθούν ώστε να καταλήξουν σε ενιαία υποψηφιότητα στις αρχές του 2027.
Ο Φιλίπ αποδέχθηκε την πρόσκληση για διάλογο, ξεκαθάρισε όμως ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε προκριματικές εκλογές, τις οποίες εξακολουθεί να θεωρεί επιζήμιες και διχαστικές.
Παρά τις δυσκολίες, ποντάρει στις επαφές του με τους ψηφοφόρους και στην περιοδεία του, την οποία αποκαλεί «Grand Tour», προβάλλοντας μια πολιτική που, όπως λέει, δεν βασίζεται στις εύκολες υποσχέσεις. Στις προτάσεις του περιλαμβάνονται η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 63 στα 65 έτη, η μείωση κατά το ήμισυ της νόμιμης μετανάστευσης, η περικοπή περισσότερων από 250.000 θέσεων στο Δημόσιο και η μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη.
Επιπλέον πρόβλημα είναι ωστόσο ότι ο Φιλίπ δεν έχει καταφέρει να αποσυνδέσει την εικόνα του από εκείνη του Μακρόν, του οποίου υπήρξε πρωθυπουργός από το 2017 έως το 2020.
Παρά την ίδρυση του δικού του κόμματος, των Οριζόντων, πολλοί ψηφοφόροι εξακολουθούν να τον ταυτίζουν με μια προεδρία που έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια. Η περιορισμένη παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το συγκρατημένο ύφος του και η δυσκολία του να ξεχωρίσει απέναντι στις πιο επιθετικές πολιτικές παρεμβάσεις της Λε Πεν και του Μελανσόν επιβαρύνουν την προσπάθειά του.
Η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων έχει ανοίξει την πόρτα σε πρόσωπα που μέχρι πρόσφατα δεν θεωρούνταν πιθανοί διεκδικητές της προεδρίας, όπως η Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία εμφανίζεται σε ορισμένες δημοσκοπήσεις στο 14%, σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον Φιλίπ, αν και έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να είναι υποψήφια.














