Μεταναστευτικό

Πριν το παραδεχτεί ο POTUS ον κάμερα, το είχαν παρατηρήσει πολιτικοί αναλυτές. Πολλοί ήθελαν να κλείσει τα σύνορα, και τον ψήφισαν γι’ αυτό το 2024, αλλά τελικά ένιωσαν άβολα με τη βιαιότητα και τον αυταρχισμό των πρακτόρων της διαβόητης πια ICE.

Ο Τραμπ αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι η πολιτική των απελάσεων ήταν «υπερβολικά σκληρή». Εφτασε δε στο σημείο να καλέσει τους Δημοκρατικούς να διαπραγματευτούν μαζί του μια επιεικέστερη αντιμετώπιση των μεταναστών, «αν είναι καλοί άνθρωποι, εργάζονται σε μια εταιρεία κηπουρικής».

Προφανώς, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η νέα τραμπική θέση να μην αρέσει σε έλληνες θαυμαστές του – σε αυτούς που δήλωναν ότι το «καλύτερο πράγμα που έκανε» ήταν η αλλαγή της αμερικανικής μεταναστευτικής πολιτικής, επειδή εξαιτίας της σκλήρυνε και της Ευρώπης.

Το πισωγύρισμα, βέβαια, δεν μοιάζει με ειλικρινή κατανόηση του αποτροπιασμού ή της ενόχλησης που προκάλεσε η στοχοποίηση των μεταναστών σε μια χώρα η οποία ιδρύθηκε από μετανάστες. Ακούστηκε περισσότερο σαν απόπειρα damage-control. Την ίδια μέρα, το Reuters, επικαλούμενο δύο εσωτερικές εκθέσεις της ΕΕ και της Γαλλίας, αποκάλυψε πως εξωτερικοί παράγοντες προσπάθησαν να συνδέσουν τις ταραχές εκεί με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Το ρωσικό δίκτυο, που διέδωσε fake-news, επιχείρησε να εργαλειοποιήσει τον φόβο για τους «ξένους» σαν τον πλανητάρχη: ωμά.

Αφορισμοί

Το ίδιο ακατέργαστο συναίσθημα εκμεταλλεύεται και η ελληνική κυβέρνηση κάθε φορά που ο αρμόδιος για το χαρτοφυλάκιο της Μετανάστευσης παρουσιάζει πρωτοβουλίες για την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου.

Δηλαδή, επιλέγει συνειδητά να διαφημίζει ότι βάζει τέλος στα επιδόματα σε μετανάστες, όχι να μιλάει για ένα σχέδιο κοινωνικής τους ένταξης. Προμοτάρει με πάθος την αυστηρότητα απέναντι στους παράτυπους, αλλά δεν βρίσκει ποτέ πολλά λόγια για τη χρησιμότητα των νόμιμων εργατικών χεριών. Οποτε δεν διατυμπανίζει το δόγμα «φυλακή ή επιστροφή» με λατινοπουλικό ύφος, εμφανίζει εαυτόν ως θύμα «οπαδών της λαθρομετανάστευσης».

Εξού και πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης υποθέτουν ότι εκείνη θα ήθελε να κοπιάρει κάθε λεπτομέρεια των εγχειριδίων του τραμπισμού στη διαχείριση του Μεταναστευτικού (θυμίζοντας ότι τόσο ο νυν κάτοχος της υπουργικής καρέκλας στο κτίριο «Κεράνης», όσο κι ο προκάτοχός του, τοποθετήθηκαν στο πόστο για να ανακόψουν τις διαρροές της ΝΔ προς τα υπερδεξιά κομματίδια). Το ντιμπέιτ ανάμεσα σε πολέμιους και υπέρμαχους της μετανάστευσης απασχολεί τις δυτικές κοινωνίες.

Συνήθως, γίνεται με διχαστικούς όρους. Οι σχετικοί πολιτικοί αφορισμοί αγνοούν επιδεικτικά πόσο σύνθετο είναι το θέμα. Οι κάλπες της προηγούμενης εβδομάδας στις ΗΠΑ το θύμισαν. Εδειξαν ότι η σκληρή αντιμεταναστευτική γραμμή δεν αντέχει στον έλεγχο της πραγματικότητας, όπως δεν άντεξαν και οι πολιτικές των ανοιχτών συνόρων.