Αγάπη για την πατρίδα χωρίς ταμπέλες

Ο πατριωτισμός δεν μπαίνει στο ζύγι, ούτε επιδέχεται ουσιαστικά χαρακτηρισμούς. Αν είναι θετικός ή αρνητικός, εξαρτάται ουσιαστικά από τον άνθρωπο που ενίοτε τον πρεσβεύει. Οποιος «πουλάει» πατριωτισμό συνήθως το κάνει έχοντας κάποιον άλλο σκοπό, που αυτόματα αδυνατίζει την έννοια του ίδιου του πατριωτισμού.

Οπως εύστοχα επεσήμανε, πρόσφατα, και ο τεχνικός της Εθνικής Γερμανίας Γιούργκεν Κλοπ θέλει όλοι όσοι ζουν στη χώρα του, να νιώθουν χαρούμενοι που είτε έχουν γεννηθεί σε αυτήν είτε έχουν μετακομίσει και ζουν και πάλι εκεί.

Δυστυχώς ο πατριωτισμός πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από πολιτικά και όχι μόνο πρόσωπα, ενώ το να είναι κάποιος και κυρίως να νιώθει πατριώτης είναι ό,τι πιο αγνό και αληθινό, δεν έχει ταμπέλες, δεν έχει άλλες έννοιες πέραν από αυτό που εννοεί η ίδια η λέξη, ο προσδιορισμός της.

Μέσα από τον αθλητισμό, γνωρίζεις από νεαρή ηλικία, το πόσο όμορφο είναι να αγωνίζεσαι για την πατρίδα σου, να εκπροσωπείς τα χρώματά της, την ιδεολογία της, την ιστορία της.

Είναι τιμή και μετατρέπεται και σε δόξα το να μπορείς να πετύχεις μεγάλες νίκες, σημαντικές διακρίσεις για τη χώρα σου και να τις αφιερώνεις στους συμπατριώτες σου. Αυτό όμως αυτόματα δεν σημαίνει ότι σε κάνει περισσότερο πατριώτη από έναν συνάνθρωπό σου στην ίδια χώρα που δεν είναι πρωταθλητής ή δεν αγωνίζεται με τα χρώματα της Ελλάδας.

Η εθνική υπερηφάνεια δεν είναι εργαλείο διεκδίκησης άλλων πραγμάτων και είναι δεδομένο ότι δεν πρέπει να πέσει στα χέρια των λάθος ανθρώπων. Είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορεί να νιώσει κάποιος, ένα απίστευτο συναίσθημα.

Οπως ξαναλέω, την ώρα που ένας αθλητής ανεβαίνει στο βάθρο είναι κάτι μοναδικό το πώς νιώθει για την πατρίδα του εκείνη τη στιγμή.  Προσωπικά, για παράδειγμα, το χάλκινο μετάλλιο στην Αθήνα το 2004, είχε τεράστιο ειδικό βάρος για μένα και ας είχα πάρει ήδη τρία χρυσά στις προηγούμενες διοργανώσεις.

Το να γνωρίζεις την αποθέωση από τους συμπατριώτες σου, σε κατάμεστες κερκίδες και ας μην έχεις έρθει πρώτος, είναι αξία ανεκτίμητη και αυτό δεν χρειάζεται να έχει τίτλο περί πατριωτισμού, είναι ένα μοναδικό συναίσθημα που σου μένει αξέχαστο για όλη την υπόλοιπη ζωή σου.

Δεν υπάρχει διαγωνισμός για τον καλό πατριωτισμό ή για το ποιος είναι μεγαλύτερος πατριώτης, το θέμα είναι το πώς νιώθει κανείς μέσα του κάνοντας πράγματα για τη χώρα του και προβάλλοντάς την όσο περισσότερο μπορεί ακόμα και με τη συμπεριφορά του σε καθημερινό επίπεδο.

Ο Πύρρος Δήμας είναι πρώην αθλητής της άρσης βαρών, πρωταθλητής και πολλαπλός Ολυμπιονίκης