Τραμπ, σώσε τους

Το Breitbart News είναι ένα αμερικανικό σάιτ που έγινε συνώνυμο της αμερικανικής alt-right όταν το ανέλαβε ο Στιβ Μπάνον, ο άνθρωπος που έγινε βασικός στρατηγικός σύμβουλος του Τραμπ. Δεν είναι απλώς ένα συντηρητικό μέσο, με τη συμβατική έννοια.

Οταν κυβερνητικά στελέχη επιλέγουν συστηματικά ένα μέσο με αυτό το προφίλ αντί για, ας πούμε, το Reuters ή το Politico, κάνουν συνειδητή στόχευση σε συγκεκριμένο ιδεολογικό ακροατήριο και αφήγημα διότι το Breitbart δεν κάνει κλασική δημοσιογραφία, κάνει brand-building για την ελληνική κυβέρνηση (ή για συγκεκριμένα στελέχη της προσωπικά) μέσα στο αμερικανικό MAGA οικοσύστημα, με υποδομή δικτύωσης (ιδρύματα, φόρουμ, events). Εξού και οι υπουργοί εμφανίζονται εκεί με ύφος ιερής αποστολής και επιδεικνύουν ότι φορούν μανικετόκουμπα με τη φάτσα του Τραμπ (φαντάζομαι δεν χρειάζεται να πούμε ποιος έκανε αυτό το τελευταίο).

Είχαμε δύο απανωτά χτυπήματα αυτές τις μέρες. Καταρχάς είδαμε τον Αδωνη Γεωργιάδη και τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη σε δημοσίευμα λομπίστικου τύπου, που καλούσε τον Τραμπ να παρέμβει για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Καταπληκτική ιδέα, ομολογουμένως, να διαπραγματευτεί αυτός με το συμβούλιο του Βρετανικού Μουσείου. Παίζει να μη μας αφήνουν μετά ούτε να τα επισκεπτόμαστε.

Ακολούθησε μια αποκλειστική ξενάγηση του συντάκτη που συνομιλεί τακτικά με την ελληνική κυβέρνηση, στο επιχειρησιακό κέντρο του υπουργείου Μετανάστευσης, με συνέντευξη του Θάνου Πλεύρη. Μίλησαν για μείωση αφίξεων μεταναστών στο 70%, από 3.200 σε 800. Ο συνάδελφός του υπουργός Ναυτιλίας είχε ήδη δώσει διαφορετικό ποσοστό δημοσίως, 34%. Προφανώς έχει παίξει επιλογή ανάγνωσης στατιστικών. Ομως η κεντρική θέση όλου του άρθρου ήταν ότι η νίκη Τραμπ «πυροδότησε» ραγδαία αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη.

Αυτό υποστηρίζεται μεν από τη δημόσια ρητορική, όμως παραγνωρίζει την ευρωπαϊκή συνέχεια. Η Γερμανία στράφηκε προς αυστηρότερη πολιτική ωθούμενη από εγχώριες επιθέσεις και το AfD, ενώ η Γαλλία το έκανε από το 2023, με τον Ρετάιγιο να αναλαμβάνει υπουργός Εσωτερικών. Ο Τραμπ δεν εφηύρε την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Ομως η επιλογή να διαγραφεί η ευρωπαϊκή ιστορία και συγκυρία υπέρ ενός αφηγήματος που κολακεύει τον αμερικανό πρόεδρο, λέει πολλά περισσότερα για αυτούς που την εκφέρουν παρά για τον ίδιο τον ένοικο του Λευκού Οίκου. Πρόκειται για προσωπική και στρατηγική τοποθέτηση σε μια αγορά με «συνάλλαγμα» την επιρροή.