Ζήτημα Φόκλαντ ανέκυψε ξαφνικά λίγες ώρες πριν από τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στην Αργεντινή και την Αγγλία εκτοξεύοντας το θερμόμετρο της αντιπαράθεσης στα ύψη.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής Πάμπλο Κίρνο με άρθρο γνώμης που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «La Nacion» επέκρινε την «παράνομη κατοχή» των Φόκλαντ από το Ηνωμένο Βασίλειο με το τελευταίο να απαντά «Κάτω τα χέρια από τα Φόκλαντ».
Ο αργεντινός πολιτικός χαρακτήρισε τους κατοίκους των Φόκλαντ ή Μαλβίνες για τους Αργεντινούς, ως «τεχνητά εμφυτευμένους» λόγω του ποσοστού 99,8% που έβγαλε το δημοψήφισμα του 2013 για το αν επιθυμούν να παραμείνουν υπό βρετανική κυριαρχία.
Μια απογραφή του 2016 ανέφερε πως το 43% του πληθυσμού του αρχιπελάγους που γεννήθηκε στα Φόκλαντ με πολλούς να κατάγονται από Ουαλούς και Σκωτσέζους μετανάστες που μετοίκισαν στην περιοχή λίγο μετά την επιβολή της βρετανικής κυριαρχίας το 1833.
Γράφει ο Κίρνο στη «La Nacion»: «Ο χρόνος δεν μετατρέπει μια παράνομη κατοχή σε κυριαρχία. Ούτε θα διαιρέσει την εδαφική ενότητα της Αργεντινής Δημοκρατίας.
Η αξίωσή μας δεν θα παραιτηθεί, δεν θα υποχωρήσει και δεν θα εγκαταλειφθεί. Τα Νησιά Φόκλαντ είναι ιστορία, έδαφος, θάλασσα, μνήμη και πεπρωμένο. Είναι μια υπόσχεση μεταξύ γενεών.
Είναι η φωνή ενός έθνους που ξέρει πώς να περιμένει χωρίς να τα παρατάει και ξέρει πώς να απαιτεί χωρίς να παραδοθεί». Ο υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής πρόσθεσε πως «καμία ψηφοφορία που διοργανώνεται μονομερώς από το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να έχει νομική ισχύ. Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα του δημοψηφίσματος».
Η Ντάουνινγκ Στριτ μέσω του εκπροσώπου του βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ υποστήριξε πως «οι κάτοικοι των νησιών Φόκλαντ είναι Βρετανοί με δικαίωμα να καθορίσουν το μέλλον τους. Η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι σαφής. Οι νησιώτες έχουν επανειλημμένα εκφράσει την επιθυμία τους να παραμείνουν βρετανικό υπερπόντιο έδαφος και το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση είναι ύψιστης σημασίας».
Τα Φόκλαντ αποτέλεσαν σημείο τριβής στις ποδοσφαιρικές μυλόπετρες των Τριών Λιονταριών με την Αλμπισελέστε γιατί η νίκη της Αργεντινής στον εμβληματικό αγώνα του Μουντιάλ του 1986 με δύο ιστορικά γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα θεωρήθηκε ως εκδίκηση για τους νεκρούς στον πόλεμο του 1982. Σε μια από τις πολλές αναφορές του για το γκολ με το Χέρι του Θεού ο Μαραντόνα είχε πει πως «ήταν μια συμβολική εκδίκηση για τον πόλεμο».
Η θράκα αυτής της αντιπαράθεσης συνεχίζει να σιγοκαίει όπως αποδείχτηκε από τον νέο ύμνο των Αργεντινών που συνοδεύει την εθνική τους ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο υπό τον τίτλο «Το Τέταρτο Αστέρι». Φυσικά αναφέρεται κι αυτός στις Μαλβίνες, στον Μαραντόνα και τον Μέσι.
Ο αργεντινός συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες συνόψισε όλο τον παραλογισμό στην αντιπαλότητα των δύο χωρών σε μια φράση δανεισμένη από τον Λέοντα Τολστόι. «Ηταν σαν δύο φαλακροί άντρες να τσακώνονται για μια χτένα», είχε πει το 1982 για τον πόλεμο των Φόκλαντ. Αλλά θα μπορούσε εξίσου εύκολα να χρησιμοποιήσει αυτή τη φράση για να περιγράψει σχεδόν οποιονδήποτε ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των δύο εθνικών ομάδων.
Το λαοφιλές άθλημα μετατράπηκε σε ζατρίκιο φανατισμού με θύματα τον Αρντίλες που στοχοποιήθηκε στην Αγγλία ακόμα και από την ίδια την ομάδα του, την Τότεναμ, τον Μπέκαμ που λόγω μιας αποβολής μετατράπηκε σε persona non grata στο Μάντσεστερ, ενώ ανέδειξε ήρωες όπως ο Μαραντόνα που κατάφερε να πάρει εκδίκηση με ένα κάλπικο γκολ αλλά και το καλύτερο στην ιστορία της διοργάνωσης.
