Ο μύθος λέει πως εκείνο το «συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε» δόγμα, που έγινε τρόπος σκέψης και τελικά η αφετηρία για τη μεγαλύτερη στιγμή του Ολυμπιακού – την κατάκτηση του Conference League –, το σκάρωσε ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης έξω από τα αποδυτήρια του «Ολντ Τράφορντ».
Ηταν ένα δύσκολο βράδυ αποκλεισμού στα νοκάουτ του Champions League, από τη θρυλική Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μάρτη του 2014.
Και έπειτα τρεις λέξεις στη σωστή σειρά που όπως αποδείχθηκε… άλλαξαν για πάντα την ευρωπαϊκή ιστορία της κορυφαίας ελληνικής ομάδας.
Ισως να θυμήθηκαν κάποιοι εκείνη την ατάκα χθες το απόγευμα, προσπαθώντας να κατανοήσουν την επόμενη.
Ακριβώς στη στιγμή που ο πατριάρχης της ερυθρόλευκης οικογένειας καμαρώνοντας συγκινημένος μπροστά από τη μακέτα του μεγαλύτερου αθλητικού έργου που με το καλό θα προκύψει στα μέρη μας, περιέγραψε το νέο Γ. Καραϊσκάκης, ως το «θέατρο των ονείρων μας».
Ναι, σαν το «Ολντ Τράφορντ» αν έχει σημασία η σημειολογία. Είχε φορέσει τα ερυθρόλευκά του το στολίδι που ακούει στο όνομα Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το απόγευμα φιλοξενώντας την εκδήλωση που με έναν τρόπο έβαλε τον χρόνο να μετρά αντίστροφα.
Και ήταν εκεί σε πλήρη παράταξη η ολυμπιακή οικογένεια για να απολαύσει το προνόμιο να δει με τα μάτια της όλη εκείνη τη δουλειά που μήνες τώρα μια κορυφαία ομάδα αρχιτεκτόνων σκαρώνει με την εντολή να φτιάξει το πιο όμορφο γήπεδο που έγινε ποτέ.
Το νέο Γ. Καραϊσκάκης των 53.000 θέσεων που έρχεται να απογειώσει τον Ολυμπιακό και τον Πειραιά. Ορόσημο που εγγυάται το μέλλον.
Οραμα του Βαγγέλη Μαρινάκη και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές φιλάθλων που θα μεγαλώσουν πλάι στα ίδια χώματα, όπως οι πατεράδες και οι παππούδες τους σε αυτή τη σκυταλοδρομία της ζωής.
Η αρχική εκτίμηση ανεβάζει το κόστος του έργου πάνω από τα 250.000.000 ευρώ. Εκεί που δεν έφτασε άλλο κανένα. Και θα αποπληρωθεί όπως άλλο κανένα: Με ολόκληρο το κόστος να καλύπτεται από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού.
«Το 2010 όταν έπιασα το τιμόνι δήλωσα ότι έχω τρεις στόχους. Να είναι ο Ολυμπιακός αυτάρκης, παντοδύναμος οικονομικά και να μην έχει κανέναν ανάγκη» ανέφερε σε κάποια αποστροφή του λόγου του γυρίζοντας πίσω στην… αρχή μιας ολόκληρης εποχής.
Δεκαέξι χρόνια μετά και τα λόγια δεν φτάνουν να περιγράψουν ό,τι έρχεται. Και μια ματιά στις μακέτες θα μπορούσε να πείσει τον καθένα.
