Ο, captain my captain

Οταν πλησιάσαμε τον μεγάλο Σέρχιο Γιουλ στην ανοιχτή προπόνηση του Σαββάτου, παραμονής του τελικού της Ρεάλ Μαδρίτης με τον Ολυμπιακό και του ζητήσαμε ένα σχόλιο για τον Κώστα Παπανικολάου, το πρόσωπό του έλαμψε.

«Μόνο σεβασμό για αυτόν τον παίκτη, σημείο αναφοράς για την ομάδα του αλλά και για τον ίδιο. Το κίνητρό του είναι κάθε φορά παράδειγμα προς μίμηση» είπε για τον μεγάλο αντίπαλό του με τον οποίο βρέθηκε για 3η φορά τα τελευταία 13 χρόνια σε έναν τελικό Euroleague.

Κανείς δεν μπορεί να πει εάν αυτός ήταν ο τελευταίος τους γιατί το πείσμα και το κίνητρο που έχουν αυτοί οι δύο παίκτες είναι το κάτι άλλο.

«Το κίνητρο παραμένει πάρα πολύ ισχυρό και όσο το νιώθω έτσι και με κρατάνε τα πόδια μου θα είμαι εδώ στο παρκέ» μας απάντησε από την πλευρά του ο εμβληματικός αρχηγός του Ολυμπιακού, ο μοναδικός παίκτης του συλλόγου με 3 τρόπαια Euroleague! Και με συμμετοχή στα 9 από τα 15 Final Four των πρωταθλητών Ευρώπης.

Στο Δημοτικό Θέατρο, φώναξε τον κόουτς Μπαρτζώκα να σηκώσει πρώτος το τρόπαιο σε μια ακόμα κίνηση σεβασμού στον προπονητή που κατάφερε να αλλάξει όλο το status του μεγάλου αυτού συλλόγου.

Ο Κώστας Παπανικολάου είχε αυτή τη φορά και ένα έξτρα κίνητρο σε σχέση με το 2013, τις δύο κόρες του για να τους αφιερώσει το τρόπαιο.

Γαλουχημένος στα ίδια αποδυτήρια με τους δύο κορυφαίους αρχηγούς στην ιστορία της ομάδας, τον Βασίλη Σπανούλη και τον Γιώργο Πρίντεζη, ο Παπανικολάου έχει πάρει τα καλύτερα μαθήματα ιστορίας, συμπεριφοράς και διαχείρισης αλλά όντας και ο ίδιος από εξαιρετική πάστα, το πήγε και ένα βήμα παραπάνω.

Είναι ο αρχηγός που ο κάθε συμπαίκτης θα ήθελε και θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι η φανέλα του θα είναι η τρίτη που θα «κρεμαστεί» στην οροφή του ΣΕΦ μαζί με των άλλων δύο θρύλων που προαναφέραμε, όταν έρθει η στιγμή της αποχώρησης. Οσο νιώθει ότι το κίνητρο υπερισχύει θα σηκώνει κούπες με την ομάδα της καρδιάς του.