Το κριτήριο του κόσμου, ασφαλώς αλάθητο. Ειδικά όταν δεν είναι δύο ή τρία άτομα, αλλά δεκάδες χιλιάδες. Συνέβη το ξημέρωμα της Δευτέρας στην πλημμυρισμένη από οπαδούς πλατεία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.
«Αλεκ Πίτερς οεοεοε», το σύνθημα που δόνησε την ατμόσφαιρα. Με πάθος ξεχωριστό. Με φωνή που τρυπούσε τα αφτιά. Γιατί αυτός ο παίκτης είναι συναρπαστικός και τόσο πολύτιμος για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και στοχεύει ψηλά.
Με όρους ΝΒΑ, ο Πίτερς είναι ο καλύτερος «έκτος παίκτης» στη Γηραιά. Αυτός που μπορεί να μπει και με την προϋπόθεση πως θα του βγει το πρώτο σουτ, έχει τα φόντα να αλλάξει τα δεδομένα μιας αναμέτρησης.
Συγγνώμη, λοιπόν, από τον συμπαθή Αλεξ. Συγγνώμη γιατί στο φινάλε της πρώτης του σεζόν στον Ολυμπιακό, τον Μάιο του ’23, δεν έπαιξε λεπτό (!) στον τελικό με τη Ρεάλ στο Κάουνας.
Ναι, είχε κάνει την εμφάνιση της ζωής του ο Βεζένκοφ (29 πόντοι) σε φάιναλ φορ, ωστόσο ο αμερικανός φόργουορντ δεν κρίθηκε απαραίτητος ακόμη και όταν το ματς είχε γυρίσει και η Βασίλισσα το διεκδικούσε επί ίσοις όροις. Κι όμως, προχθές στο ΟΑΚΑ, δοκιμάστηκε σχήμα με Βεζένκοφ και Πίτερς από τον Μπαρτζώκα, τον κόουτς του τότε και του τώρα…
Συγγνώμη από τον Πίτερς γιατί τον υποτίμησαν. Πολλοί. Αδικα. Ακόμη κι όταν έφυγε ο Βεζένκοφ για τις ΗΠΑ, ο Αλεκ ήταν εκεί, κατέθεσε στόφα μεγάλου σουτέρ, ήταν σε πάνω από 50 (!) ματς μέλος της αρχικής πεντάδας, η συνέπειά του στο σκοράρισμα απαράμιλλη και ο ίδιος πάντα έβλεπε το καλό της ομάδας και δευτερευόντως το δικό του.
Συγγνώμη που δεν σε εμπιστευτήκαμε όσο το άξιζες, Αλεκ Πίτερς. Οσο σου έπρεπε με βάση όσα μπορούσες να δώσεις. Και γιατί η σιωπή σου ορισμένες στιγμές έμοιαζε στη νοοτροπία αρκετών με αδυναμία.
Κι όμως, ήταν στόφα ενός ατόφιου χαρακτήρα, που δεν άφησε στιγμή να βγει η πίκρα από μέσα του, να δείξει δυσαρεστημένος από τον χρόνο συμμετοχής του ή να σταματήσει να προπονείται σκληρά προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστικός στο τοπ επίπεδο.
Ακόμη κι αν δεν συνεχίσεις στο Λιμάνι, Αλεκ Πίτερς, για τους ψύχραιμους φίλους του Ολυμπιακού και τη συντριπτική πλειονότητα, προφανώς και θα είσαι πάντα ένα αστέρι της ομάδας. Παρών εκεί που έπρεπε, όταν έπρεπε.
Η δε παρουσία σου στο εφετινό final for τόσο στον ημιτελικό με τη Φενέρ όσο και στον τελικό με τη Ρεάλ, απλά συγκλονιστική. Διψήφιος σε δύο ματς και με χαμένα μόλις δύο (!) σουτ. Τι άλλο να προσθέσεις για τον αληθινά κορυφαίο παίκτη του Ολυμπιακού στην τελευταία στροφή της Ευρωλίγκας;
