Η αυτοψία των «ΝΕΩΝ» και οι φωτογραφίες με τις οποίες συνοδεύεται είναι ενδεικτικές των άθλιων και τριτοκοσμικών συνθηκών στα συγκροτήματα της Ευελπίδων, του Εφετείου και του πρώην Ειρηνοδικείου. Η όλη τρέχουσα πραγματικότητα έρχεται στο φως στον απόηχο του επεισοδίου με τον 89χρονο ένοπλο άνδρα που εισήλθε ανενόχλητος στο Εφετείο. Και πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα για την ασφάλεια στις εισόδους των κτιρίων, για τους όρους που εργάζονται οι υπάλληλοι και βέβαια για την ταχύτητα της απονομής της δικαιοσύνης.
Τα φλας εγκατάλειψης δεν μπορούν να μην προβληματίσουν για μια χώρα που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή ενώ το καφκικό σκηνικό συμπληρώνουν οι οροφές που στάζουν, σοβάδες που πέφτουν, αίθουσες και υπόγεια πλημμυρισμένα και ανάμεσά τους εργαζόμενοι που καθημερινά αυτοσχεδιάζουν για να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους. Εδώ προφανώς ανοίγει ένα μείζον θέμα υπό δύο διαστάσεις. Την ίδια την καθημερινή διεκπεραίωση των υποθέσεων, όπως την ποιότητα της αρχειοθέτησης, σε ένα τέτοιο δυστοπικό περιβάλλον. Και βέβαια την ασφάλεια από έναν ενδεχόμενο σεισμό, από την πλημμελή πυρασφάλεια ή λόγω της απουσίας ενός γιατρού υπηρεσίας.
Η δε υποστελέχωση του σώματος δικαστικών υπαλλήλων όπου υπάρχουν εκατοντάδες κενές οργανικές θέσεις τραυματίζει τον θεσμικό πυρήνα των δικών και των ανακριτικών πράξεων και διαμορφώνει την εικόνα υπερεντατικοποίησης αλλά και αυτοματισμού με αντιπαραθέσεις με πολίτες λόγω των δυσχερειών και των καθυστερήσεων. Ας είναι οι σημερινές σελίδες μας αφορμή για μια επείγουσα ανάταξη του εν λόγω περιβάλλοντος και ανασυγκρότησης της ίδιας της εικόνας και του πυρήνα της λειτουργίας της Δικαιοσύνης.
