Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν η κυβερνητική παράταξη «θα ιδρώσει τη φανέλα» και θα πάρει τις εκλογές, όπως την προτρέπει ο Μητσοτάκης.
Ακόμη περισσότερο που εκτός από τη φανέλα κουβαλάει και κάποια βαρίδια. Κλείνει σε λίγες μέρες επτά χρόνια σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας αλλά η κυριαρχία πλαδαρεύει κι εφησυχάζει.
Ενώ κι ο Μητσοτάκης θα χρειαστεί να πείσει ότι αξιοποίησε αυτήν την κυριαρχία με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο. Πρέπει λοιπόν κι αυτός να ιδρώσει τη δική του φανέλα.
Από την άλλη η κυβερνητική παράταξη έχει δύο πλεονεκτήματα.
Πρώτον, ότι ξεκινάει καθαρά πρώτη. Κι ως γνωστόν στη ζωή είναι πάντα βολικότερο να είσαι πρώτος από πανελίστας σε πρωινάδικο.
Δεύτερον, ότι οι άλλοι είναι ακόμη στα αποδυτήρια. Οι περισσότεροι ψάχνουν να βρουν φανέλα.
Τουλάχιστον πληροφορηθήκαμε ότι η Μαρία Καρυστιανού αποδέχθηκε την «παρότρυνση» της Μαρίας Καρυστιανού να τεθεί επικεφαλής στο κόμμα που έφτιαξε η Μαρία Καρυστιανού και αναμένεται (εκτός απροόπτου) να ψηφίσει η Μαρία Καρυστιανού.
Τέλος αγωνίας.
Τη στιγμή που ο Τσίπρας ολοκληρώνει τη μεγαλύτερη στρατηγική περικύκλωση που έχει καταγραφεί στα παγκόσμια πολιτικά χρονικά.
Εφυγε το 2023 από τον ΣΥΡΙΖΑ απογοητευμένος επειδή είχε πάρει 17,85% στις εκλογές και επιστρέφει το 2026 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μακρινή ανάμνηση για να μαζέψει με το ζόρι τους μισούς.
Τους έχει μπερδέψει όλους.
Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η ελληνική πολιτική δεν είναι έργο πλοκής. Είναι έργο ρόλων.
Για την πλοκή δεν ενδιαφέρεται κανείς. Η διεθνής κατάσταση, η οικονομία, η ενεργειακή κρίση, ο εκσυγχρονισμός της χώρας, η ευημερία των ανθρώπων και η ζωή των πολιτών δεν αποτελούν καν θέματα συζήτησης.
Βαδίζουμε για έναν «μαύρο χειμώνα» και συζητούμε «πότε ο Μητσοτάκης θα κάνει εκλογές» και το πολύ – πολύ να χαζέψουμε κανέναν φόνο στις ειδήσεις.
Αλλά μη ρωτήσετε ποιος θα γίνει αρχηγός στο οτιδήποτε, είναι υποψήφιος ακόμη και ο καφετζής της περιοχής.
Ετσι φτάσαμε στο σημείο «κράτος δικαίου» στη χώρα μας να μη θεωρείται το δικαστικό σώμα, ο Αρειος Πάγος και η ηγεσία του.
Αλλά να το υποδύονται σε περιστασιακή βάση διάφοροι περαστικοί δικηγόροι, κάποια νούμερα σε αναζήτηση προσοχής και μερικοί συνταξιούχοι ποικίλων ειδικοτήτων και επιδιώξεων.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο αν κάποιοι θα ιδρώσουν τελικά τη φανέλα και ποιοι είναι αυτοί.
Αλλά να βγάλεις κι από πάνω σου τα βαρίδια για να μπορέσεις να τρέξεις.
Τα βαρίδια της διακυβέρνησης, προφανώς. Αλλά και τα βαρίδια της κοινωνίας που μας καθυστερούν όλους.
