Οι φήμες χορεύουν. Αλλά δεν είναι μόνο φήμες. Κι αυτό γιατί ο ίδιος ο Μουρίνιο τόνισε πως θα μιλήσει για το μέλλον του όταν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα της Πορτογαλίας. Αρα, όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά; Και τι θα προκύψει για τον «πολύ» Ζοζέ μετά το φινάλε της καριέρας του με τη φόρμα της Μπενφίκα;
Μια κίνηση απόγνωσης
του Κώστα Κοφινα
Μπορείς να μάθεις σε ένα γέρικο σκυλί νέα κόλπα; Η απάντηση αυτονόητη: προφανώς και όχι. Οι εποχές αλλάζουν εν ριπή οφθαλμού. Κάποτε, το 2010 έφτανε με αυτάρεσκη αυτοπεποίθηση ο προπονητής στη Μαδρίτη και έχοντας τα γαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ με την Ιντερ και κόμπαζε πως «Είμαι ο Ζοσέ Μουρίνιο και δεν αλλάζω. Εφτασα στη Μαδρίτη με τα προτερήματά μου και τα ελαττώματά μου». Ενιωθε πως είχε όλον τον κόσμο στα πόδια του. Η ικανότητά του να χειριστεί προσωπικότητες, παροιμιώδης. Είτε ο απέναντί του λεγόταν Ρονάλντο είτε Κασίγιας. Ο πάλαι ποτέ μεταφραστής και βοηθός προπονητή, αξιοποίησε στο έπακρο την ευκαιρία που του δόθηκε. Ο πάγκος της Βασίλισσας είναι κάτι που οι πάντες ονειρεύονται. Ωστόσο, η λογική του… ξαναζεσταμένου φαγητού πόσο μπορεί να αποδώσει στο ποδόσφαιρο; Και εντέλει, μήπως έχουμε μια κίνηση απελπισίας από τη Ρεάλ που θέλει κάποιον θηριοδαμαστή προκειμένου να βάλει τάξη στα αποδυτήρια και να πάψουν να στέλνουν στο νοσοκομείο ο ένας παίκτης τον άλλον; Οταν το ’13 ο Μουρίνιο είδε την πόρτα της εξόδου από τη Ρεάλ, του καταλογίστηκε πως ήταν συγκρουσιακός με τις βεντέτες. Τώρα, μάλλον η έφεσή του να τα βάζει με τους δυνατούς και να επιβάλλεται, μετρά τόσο ώστε το σενάριο αρέσει όλο και σε περισσότερους. Το θέμα, ωστόσο, δεν σχετίζεται μόνο με το αν κομίζει κάτι νέο σε τακτική ο πορτογάλος προπονητής. Αλλά αν ακολουθεί ανοδικό δρόμο. Το αντίθετο συμβαίνει. Η πορεία του καταφανώς φθίνουσα. Επισκέπτεται συχνά πυκνά το ταμείο ανεργίας και μόνο αν ποντάρει κάποιος στη χρυσόσκονη του Μουρίνιο μπορεί να τον εμπιστευθεί. Απόλυση από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις 18/12/2018. Το ίδιο χαρτί έλαβε από την Τότεναμ στις 19/4/2021. Με τη Ρόμα κατέκτησε το Κόνφερενς Λιγκ στα Τίρανα το 2022, αυτό όμως δεν εμπόδισε τους Ρωμαίους να τον διώξουν τον Ιανουάριο (16) του 2024. Η δε Φενέρ, μόλις είδε πως απέτυχε να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, είπε «ως εδώ» στον «Μου» και έψαξε προπονητή τον Αύγουστο (29) του ’25.
Αν κάποιος πιστεύει πως ο Μουρίνιο μπορεί να ισορροπήσει σε ένα περιβάλλον θηριοτροφείου και να τα βρει με τον Βινίσιους, τον Εμπαπέ και τον Βαλβέρδε, έχει καλώς. Αλλωστε, ένα δεν μπορεί να αρνηθεί κάποιος στον ηλικίας 63 ετών κόουτς: τον ιντριγκάρουν οι προκλήσεις. Αρέσκεται σε αυτό που λέμε «ζειν επικινδύνως». Οποια στοιχήματα βάζει τον τελευταίο καιρό μοιάζουν με τελευταία χαρτιά που τελικά «καίγονται». Ο ίδιος όχι. Ισως γιατί η αύρα του ακόμη δελεάζει τα υψηλά στρώματα της κοινωνίας του ποδοσφαίρου. Αν τελικά πάει στη Ρεάλ, τα φώτα θα πέσουν ξανά πάνω του. Εστω κι αν δεν θα υπάρξει ένα αντίπαλο δέος τύπου Γκουαρντιόλα για να ξιφουλκεί και να δοκιμάζει τα αγαπημένα του mind games.
Ο μακιαβελισμός στην υπηρεσία της Βασίλισσας
του Γιώργου Νασμή
«Είναι σημαντικό το πώς παίζεις. Αν έχεις Ferrari και έχω μικρό αυτοκίνητο για να σε νικήσω θα πρέπει να σου σκάσω το λάστιχο ή να βάλω ζάχαρη στο ντεπόζιτο». Ο Ζοζέ Μουρίνιο είναι ένας Μακιαβέλι του ποδοσφαίρου. Γι’ αυτόν δεν έχει σημασία το στυλ αλλά το αποτέλεσμα, γι’ αυτό κατάφερε στη διάρκεια της καριέρας του να κατακτήσει τίτλους εκεί όπου όλοι οι άλλοι αποτύγχαναν. Την ατάκα με τη Ferrari την κατέθεσε το 2010 όταν είχε αναλάβει πια τη Ρεάλ ύστερα από προσωπική πρόσκληση του Φλορεντίνο Πέρεθ. Μια ιστορία που πιθανόν να επαναληφθεί τις επόμενες ημέρες και κάνει πολλούς να ιδρώνουν από αγωνία στο Μπερναμπέου.
Ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε και δημιούργησε την ομάδα των Γκαλάκτικος που κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία πάντοτε θεωρούσε τον Μουρίνιο ιδανικό στο να καθαρίζει την Κόπρο του Αυγείου. Οταν τον προσέλαβε το 2010 η Ρεάλ βρισκόταν σε χειρότερη κατάσταση από τη σημερινή ομάδα. Η επταετία 2003-2010 ήταν από τις πιο σκοτεινές περιόδους αγωνιστικά αν εξαιρέσουμε τα πρωταθλήματα που κατέκτησε τη διετία 2006-2008. Για έξι συνεχόμενες σεζόν, 2004/05-2009/10, η Ρεάλ αποκλειόταν στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ και είχε καταντήσει περίγελος των ισχυρών της Ευρώπης, ενώ στα αποδυτήρια έκαναν κουμάντο οι βετεράνοι. Ο Μουρίνιο έδιωξε Ραούλ και Γκούτι, φρόντισε να φέρει τους Ντι Μαρία και Οζίλ για να «ταΐζουν» ασίστ τον Ρονάλντο και επέβαλε την τάξη στα αποδυτήρια. Ολα πήγαιναν ρολόι, η Ρεάλ έτρεχε ένα σερί 12 αγώνων χωρίς ήττα μέχρι την αποφράδα Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου. Η Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα συνέτριψε με 5-0 τη Βασίλισσα στέλνοντας μήνυμα για το ποιος είναι το αφεντικό στην Ισπανία. Στα αποδυτήρια της Ρεάλ επικρατούσε νεκρική σιγή, κάποιοι έκλαιγαν, άλλοι καταριόντουσαν την τύχη τους μέχρι τη στιγμή που εισέβαλε ο Μουρίνιο. «Κάποιοι από εσάς ίσως βίωσαν τη χειρότερη ήττα στην καριέρα τους. Αύριο θα σας δώσω ρεπό αλλά δεν θα μείνετε σπίτι. Θα βγείτε έξω με τις οικογένειές σας, τα παιδιά, τους φίλους σας για μια βόλτα στην πόλη. Να σας δει ο κόσμος πως το έχετε ξεπεράσει. Να μην κρυφτείτε. Να δείξετε πως είστε άνδρες».
Στην τριετία του Μουρίνιο στη Ρεάλ οι Μερένγκες έφτασαν τρεις συνεχόμενες σεζόν στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και το 2012 κατέκτησαν τον τίτλο με ρεκόρ βαθμών (100) και τερμάτων (121). Οσοι παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τα τεκταινόμενα της Ρεάλ υποστηρίζουν πως ο Πορτογάλος έβαλε τις βάσεις για την ομάδα που θα κατακτούσε στη συνέχεια τέσσερα Τσάμπιονς Λιγκ σε πέντε χρόνια και θα ανταγωνιζόταν τη χρυσή ομάδα της δεκαετίας του 1950. Ο Μουρίνιο δεν είναι Γκουαρντιόλα ούτε Αντσελότι. Ξέρει όμως καλύτερα απ’ όλους πώς να εμπνέει τους παίκτες του και να καθαρίζει την Κόπρο του Αυγείου, γι’ αυτό επιμένει ο Πέρεθ να επιστρέψει στο Μπερναμπέου.
