Ενώ το ενδιαφέρον για τον πόλεμο στο Ιράν αφήνει στο περιθώριο της διεθνούς επικαιρότητος τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, η σημασία τους παραμένει μείζων, ιδίως όσον αφορά το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα. Από τη μία ο κυβερνητικός συνασπισμός εκμεταλλευόμενος το μειωμένο διεθνές ενδιαφέρον επιδιώκει να εκτροχιάσει πολιτικώς το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (Cumhuriyet Halk Partisi – CHP) εργαλειοποιώντας την τουρκική δικαιοσύνη.
Οι συνεχιζόμενες συλλήψεις δημάρχων που έχουν εκλεγεί με την υποστήριξη του CHP εντάσσονται στην προσπάθεια του κυβερνητικού συνασπισμού να εμπεδώσει ένα κλίμα απαισιοδοξίας και μοιρολατρίας στις τάξεις της αντιπολιτεύσεως. Αξίζει να θυμηθεί κανείς ότι στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου 2024 η εκλογική επιτυχία του CHP επεκτάθηκε πέραν των μεγάλων αστικών κέντρων και στην περιφέρεια της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων και δήμων οι οποίοι εθεωρούντο προπύργια των ισλαμιστικών και δεξιών κομμάτων. Οι συλλήψεις των δημάρχων συνοδεύονται από κατηγορίες περί διασπαθίσεως δημοσίου χρήματος.
Πέραν του αληθούς ή μη των ισχυρισμών των διωκτικών Αρχών είναι σαφές ότι οι συλλήψεις αυτές δεν θα ελάμβαναν χώρα, αν οι δήμαρχοι ανήκαν πολιτικώς στον κυβερνητικό συνασπισμό ή αποφάσιζαν να αυτομολήσουν προς αυτόν.
Η προσπάθεια κάμψεως του ηθικού της αντιπολιτεύσεως παρατηρείται αμείωτη και κατά τη συνεχιζομένη δίκη του Εκρέμ Ιμάμογλου και των επιτελών του. Οι δικαστικές Αρχές επιδιώκουν να αποφύγουν τη μετατροπή της δίκης σε πλατφόρμα πολιτικής καταγγελίας του κυβερνητικού συνασπισμού. Aμαυρώνοντας τα χαρισματικά στοιχεία της προσωπικότητος του Εκρέμ Ιμάμογλου, αποσκοπούν στην πολιτική του περιθωριοποίηση ελπίζοντας και σε μια πιθανή διάσπαση της ηγετικής ομάδος του CHP. Μέχρι στιγμής ο πρόεδρος του κόμματος Οζγκιούρ Οζέλ παραμένει πλήρως συντονισμένος με τον Εκρέμ Ιμάμογλου, ωστόσο η πιθανότητα να είναι υποψήφιος ο έγκλειστος – και πλέον έκπτωτος – δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως μικραίνει προϊόντος του χρόνου.
Από την άλλη ενδιαφέρουσες είναι οι εξελίξεις και στον ελάσσονα εταίρο του κυβερνητικού συνασπισμού, το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσεως (Milliyetçi Hareket Partisi – MHP). Η προ μερικών εβδομάδων υποχρέωση σε παραίτηση του αντιπροέδρου του κόμματος Ιζέτ Ουλβί Γιοντέρ συνοδεύθηκε από την απόφαση για διάλυση τόσο της κεντρικής οργανώσεως όσο και δεκάδων επαρχιακών οργανώσεων του κόμματος στον νομό της Κωνσταντινουπόλεως και ανά την επικράτεια.
Η απόφαση αυτή του γηραιού και με εύθραυστη υγεία προέδρου του κόμματος Ντεβλέτ Μπαχτσελί συνδέεται με την προσπάθειά του να κρατήσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του κάθε προπαρασκευαστική ενέργεια που αφορά τη διαδοχή του στην ηγεσία του κόμματος. Αν υπολογίσει κανείς ότι παραμένει στην ηγεσία του κόμματος από το 1997 και πόσο επεισοδιακή υπήρξε η διαδοχή του στη θέση του προκατόχου του και ιδρυτή του ΜΗΡ Αλπαρσλάν Τουρκές, μπορεί να προβλέψει ότι και η διαδοχή του Μπαχτσελί θα είναι επεισοδιακή.
Δεν αποκλείεται πολιτικοί που δεν ανήκουν στο κόμμα αλλά στον ευρύτερο χώρο της τουρκικής Δεξιάς όπως ο Σουλεϊμάν Σοϊλού να επιχειρήσουν να αξιοποιήσουν το δίκτυό τους εντός του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και του κρατικού μηχανισμού, ώστε να διεκδικήσουν την ηγεσία του κόμματος και εν καιρώ να διεκδικήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη μετά Ερντογάν πολιτική σκηνή της Τουρκίας.
Ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ
