Η Ελλάδα έχει ασφαλώς αλλάξει πολύ τις τελευταίες δεκαετίες. Χωρίς να χάσει την ψυχή της, που την κάνει ιδιαίτερα γοητευτική στους ξένους, έχει εγκαταλείψει πρακτικές του παρελθόντος που θύμιζαν συχνά τριτοκοσμική χώρα, έχει βελτιώσει σημαντικά τη διεθνή της θέση, έχει αποκτήσει σοβαρότητα, σταθερότητα και αυτοπεποίθηση. Και μόνο ότι ο πρόεδρος του Eurogroup είναι Ελληνας αρκεί για να δείξει πόση πρόοδος έχει σημειωθεί από τότε που ήμασταν τα «κακά παιδιά της Ευρώπης».
Την ίδια στιγμή, σπάνε και ορισμένα ταμπού. Εχουμε καταλάβει, για παράδειγμα, ότι το αλκοόλ δεν μπορεί να συνδυαστεί με την οδήγηση. Χρησιμοποιούμε, επίσης, πολύ περισσότερο τις πιστωτικές κάρτες στις συναλλαγές μας, κάτι που έχει οδηγήσει στη μείωση της φοροδιαφυγής. Αλλα προβλήματα, όμως, παραμένουν άλυτα. Τα μέτρα κατά του καπνίσματος δεν τηρούνται. Και η διαφθορά είναι πάντα παρούσα, όπως δείχνει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Πριν από λίγον καιρό, ένας υπουργός της Νέας Δημοκρατίας αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν έγινε γνωστό ότι στο παρελθόν εξαπάτησε το Δημόσιο παρουσιάζοντας για την ανάληψη κάποιων θέσεων όχι το πτυχίο που απαιτούνταν, και δεν είχε, αλλά μια απλή βεβαίωση σπουδών. Οπως αποκαλύπτουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», η «φάμπρικα» αυτή είναι πολύ διαδεδομένη στην Ελλάδα. Και δεν περιλαμβάνει μόνο τίτλους που δεν ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις, αλλά και ψεύτικες πιστοποιήσεις, με τη βοήθεια των οποίων χιλιάδες άνθρωποι καταλαμβάνουν διευθυντικές θέσεις στο Δημόσιο και έχουν μισθολογική εξέλιξη που δεν αξίζουν με βάση τα προσόντα τους.
Οι παράνομοι αυτοί τίτλοι πωλούνται στο διαδικτυακό παζάρι εργασιών έναντι τιμήματος που ξεκινά από τα 400 ευρώ και φτάνει στα 8.000. Μια πλατφόρμα παραπαιδείας διαφημίζει ότι από το 2014 που ξεκίνησε να λειτουργεί έχει πουλήσει 434.428 πανεπιστημιακές εργασίες σε προπτυχιακό, μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο!
Οι πρακτικές αυτές δεν είναι δυνατόν να γίνονται πλέον ανεκτές. Οπως είπε πρόσφατα και η ευρωπαία εισαγγελέας, είναι κουραστικό να ακούς ότι «έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα». Η τεχνολογία για τον έλεγχο των πτυχίων που υποβάλλονται στους διαγωνισμούς υπάρχει. Αυτό που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση και ατομική ευθύνη. Το πάρτι παρανομίας στο Δημόσιο πρέπει να τελειώσει.
