Εχει ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς πώς εκτυλίσσεται ο δημόσιος διάλογος γύρω από τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Καταρχάς όλοι έκπληκτοι ανακαλύπτουν ότι στην Ελλάδα γίνονται ρουσφέτια.
Και ότι για αυτά τα ρουσφέτια φταίνε μόνο οι κακοί πολιτικοί. Δεν βρέθηκε ένας να κατακεραυνώσει το νοσηρό οικοδόμημα των πελατειακών σχέσεων, στο οποίο ο πολίτης-πελάτης ζητά «εξυπηρετήσεις» με αντάλλαγμα την ψήφο.
Η διαιώνιση του συστήματος περιγράφεται ως αποκλειστική ευθύνη των πολιτικών ελίτ, ενώ για τα Μέσα Ενημέρωσης οι πολίτες ουδεμία ευθύνη φέρουν, ούτε εκείνοι που παίρνουν τηλέφωνο και ζητούν ρουσφέτι να επισπευστούν νόμιμες πληρωμές, ούτε καν εκείνοι που με ψευδείς δηλώσεις προσπαθούν να καρπωθούν χρήματα που δεν δικαιούνται.
Υπό το βάρος του διάχυτου λαϊκισμού, δημοσιογράφοι και αναλυτές, υπονομεύοντας κάθε έννοια ατομικής ευθύνης, ξεχνάμε τεχνηέντως να αναφέρουμε ότι όλες αυτές τις εξυπηρετήσεις δεν τις έκαναν αυτοβούλως οι πολιτικοί, τις ζητούσαν συμπολίτες μας.
Το ότι φταίνε οι πολιτικοί που κάνουν ρουσφέτια είναι αδιαμφισβήτητο. Αλλά είναι εξίσου αδιαμφισβήτητο ότι αποτελεί απύθμενη υποκρισία η αθώωση του πολίτη-πελάτη που προσπαθεί να ευνοηθεί έναντι συμπολίτη του, ο οποίος δεν συνδικαλίζεται και δεν διατηρεί προνομιακές σχέσεις με πολιτικούς.
Είναι χαρακτηριστική η συνομιλία όπου γίνεται αναφορά στην «ηρακλειώτικη πατέντα», κατά την οποία οι παραγωγοί δήλωναν ψευδώς αγρανάπαυση για να υφαρπάξουν δικαιώματα από το Εθνικό Απόθεμα, μοιράζοντας τα κέρδη «μισά – μισά» με τον μεσάζοντα.
Ο διευθυντής γραφείου πολιτικού φέρεται να ζήτησε τη βοήθεια του προέδρου, επειδή ο ΟΠΕΚΕΠΕ είχε εντοπίσει την απάτη και ζητούσε την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων.
Η παρέμβαση μάλιστα οδήγησε στο πάγωμα της διαδικασίας ανάκτησης, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να χάσει 35.860 ευρώ.
Από την άλλη, μπορεί να φταίει εξίσου και ο πολίτης-πελάτης, μπορεί ρουσφέτια να γίνονταν πάντα, αλλά το πολυσυζητημένο «Μέτωπο της λογικής» ψήφισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη επειδή αναγνώρισε στο πρόσωπό του τον πολιτικό που θα έσπαγε το απόστημα.
Που θα δημιουργούσε διαφανές σύστημα ελέγχων, το οποίο θα απέτρεπε την άσκηση του εθνικού μας σπορ, κάτι που εκ του αποτελέσματος δεν συνέβη. Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον έχει η στάση της αντιπολίτευσης.
Το ΠΑΣΟΚ έφτασε να τα βάλει με την καλύτερη και ίσως πιο μορφωμένη ελληνίδα συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου. Τι είπε και εξόργισε το ΠΑΣΟΚ;
Μιλώντας στον Σταμάτη Ζαχαρό υπογράμμισε ότι «και σε άλλες χώρες συμβαίνουν, όμως υπάρχει ένα ηθικό πλαίσιο, ο άνθρωπος που εμπλέκεται ξέρει ότι κάνει κακό στη χώρα, κάτι ηθικά απαράδεκτο.
Σε εμάς δεν υπάρχει κανένα ηθικό έρεισμα. Εχουμε διαπαιδαγωγηθεί λανθασμένα, δεν υπήρχε ποτέ διαφάνεια. Η ιστορία της Ελλάδας είναι ιστορία αδιαφάνειας και αδικιών. Εχουμε μεγαλώσει στην αδιαφάνεια, στην ατιμωρησία, στη μη λογοδοσία.
Η αντιπολίτευση κάνει τη δουλειά της και η δουλειά της είναι να ανατρέψει την κυβέρνηση, ο καθένας σύμφωνα με αυτά που καταλαβαίνει και μπορεί, αλλά το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα – πιθανότατα και η υπόλοιπη Αριστερά δεν το ξέρω – δεν δικαιούται να ομιλεί με ηθικούς όρους, όταν επί 20 χρόνια έκανε αυτά που έκανε».
Το παράξενο δεν είναι ότι η αναπληρώτρια τομεάρχης Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ επιτέθηκε στην αξιόλογη συγγραφέα, αλλά σίγουρα ήταν θλιβερό το απαξιωτικό ύφος που χρησιμοποίησε απαντώντας σε προσβλητικά σχόλια για την κ. Τριανταφύλλου, στα οποία όχι μόνο δεν κάλεσε τους διαδικτυακούς της φίλους να δείξουν σεβασμό, αλλά τα επικροτούσε.
Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι τη συγκεκριμένη ανάρτηση με αυτά τα σχόλια αναδημοσίευσε ο πρόεδρος του κόμματος. Καθόλου εντυπωσιακό από την άλλη δεν είναι ότι με αυτή τη στάση του κόμματος, δεν λέει να ανεβάσει τα ποσοστά του.
Κάποτε πάντως ο Πάγκαλος είχε τολμήσει να πει πως «όλοι μαζί τα φάγαμε».
